Ἡ ἐθνική μουσική

Σάν σήμερα στίς 30 Ἰουνίου 1969 ἔφυγε ἀπό τήν ζωή ὁ πεζογράφος Στρατῆς Μυριβήλης (Εὐστράτιος Σταματόπουλος).

Ἕνα μικρό ἀφιέρωμα ἀπό τό κείμενό του ἡ «Ἐθνική μουσική» ἀναφέρει μεταξύ ἄλλλων γι΄αὐτούς πού ἐπιδιώκουν τήν διάβρωσι τῆς Ἑλληνικῆς μας ἐνότητος. Ἡ προσπάθεια αὐτή δέν ξεκίνησε στίς μέρες μας. Διαβᾶστε το. Ἀξίζει. Σάν νά μήν πέρασε μία μέρα: 

«Οἱ πανικόβλητοι τοῦ μοντερνισμοῦ εἶναι συνήθως ἡμιμαθεῖς ἀστοί, ἢ κενόδοξοι νεόπλουτοι, ἢ ἀμόρφωτοι ἱστορικὰ ρωμιοί, ποὺ ταξίδεψαν κάπου στὴν Εὐρώπη, καὶ εἶδαν κόσμο, καὶ γύρισαν κεχηναῖοι ἀπὸ θαυμασμὸ καὶ κατάπληξη.

Ἀνάμεσα σ’ αὐτοὺς ὑπάρχουν καὶ μισομορφωμένοι ἀπὸ ἑλληνικὴ παιδεία διανοούμενοι, ἢ ἀποτυχημένοι φιλόδοξοι, ποὺ εἶναι ἕτοιμοι νὰ ἁρπάξουν κάθε σημαία νεωτεριστικοῦ κινήματος, ποὺ θὰ τοὺς βγάλει ἀπὸ τὴν ἀφάνεια τῆς ἀσημαντότητάς τους καὶ θὰ τοὺς θέσει ἐπὶ κεφαλῆς συλλαλητηρίων.

Συνέχεια →

«Νύκτα σκέπασε τὴν γῆ. Δὲν ἦταν τοῦτος ὁ κόσμος πλασμένος ἀπὸ χέρι Θεοῦ! Ὄχι»

Πάντα πίστευα πως η ιστορία έχει δύο όψεις.

Συνήθως η επικρατούσα πλευρά, γράφεται από τους νικητές, οι οποίοι θα «διορθώσουν» τα σημεία που τους ενοχλούν και καταδεικνύουν τα λάθη τους.

 Οι ηττημένοι μένουν με την πίκρα της ήττας και το παράπονο πως η δική τους άποψη-εκδοχή,δεν εισακούεται, ούτε καταγράφεται επισήμως, αλλά σπανίως κάνουν την αυτοκριτική τους για το που έφταιξαν ενδεχομένως και συνέβησαν όσα συνέβησαν. Συνέχεια →

Ὁ Βενιζέλος τῆς ἧττης.

Μία ἄλλη ἄποψις γιὰ τὸν «ἐθνάρχη» στὴν ὁποίαν χωροῦν πολλὲς παρεμβάσεις.
Ὄχι, δὲν ἀμφισβητῶ τὸν Βλάσση Ἀγτζίδη. Πῶς θά μποροῦσα;
Ἁπλῶς πρέπει νὰ προσθέσουμε πολλὰ ἀκόμη στοιχεῖα, στοιχεῖς ποὺ διαρκῶς βγαίνουν στὸ φῶς, καὶ ποὺ θὰ ἀποσαφηνίσουν μὲ τὸν καλλίτερον τρόπο τὸ εἶδος τοῦ Βενιζέλου!
Τὸ πραγματικόν του εἶδος. Συνέχεια →

Ἀριστερὰ καὶ Μικρὰ Ἀσία.

Σήμερα θὰ πιάσουμε λίγο νὰ «ξεσκονίσουμε» τὶς ἱστορικές μας γνώσεις.
Νὰ ξαναθυμηθοῦμε, ἤ καὶ νὰ μάθουμε, αὐτὰ ποὺ μᾶς διέφυγανν.
Καὶ ἰδίως,νὰ ἀντιληφθοῦμε τὸ ποιοὶ ἔπαιξαν ῥόλους, ποιοὺς ῥόλους καὶ κατὰ πόσον ἔβλαψαν ἤ ὠφέλησαν τὸ σύνολον. Συνέχεια →

Ὁ ἀνύπαρκτος πόλεμος τῆς ἀριστερᾶς μὲ τὸν φασισμό-ναζισμό!

Ὁ Μολότωφ (ὑπογράφοντας), Ὁ Ῥίμπεντροπ (μὲ τὰ μαῦρα πίσω ἀπὸ τὸν Μολότωφ) καὶ ὁ Στάλιν (δεξιὰ) στὶς 23 Αὐγούστου 1939

Ἐδῶ καὶ λίγες ἡμέρες ἔχουν σκυλιάσει οἱ φερόμενοι ὥς πολέμιοι τοῦ ναζισμοῦ καὶ ἀρλουμπολογοῦν μὲ τόνους ψεύδη, θάβοντας ἀκόμη καὶ τὰ ὀφθαλμοφανή. Οὐσιαστικῶς ὅλη αὐτὴ ἡ λασπολογία, (δὲν ἀθωώνω τοὺς ἄλλους…) εἶναι μία ἀκόμη προσπάθεια φιμώσεως τῆς ἀληθείας καὶ κουκουλώματός της. Μία δῆλα δὴ ἀπὸ τὰ ἴδια ποὺ ἔχουμε ζήσει τόσους καὶ τόσους χρόνους! Συνέχεια →

Οἱ Οὐλαμίτες!

Τὸ βιβλίον «Χαμένες Πατρίδες» τοῦ Καψῆ τὸ εἶχα διαβάσει πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια. 
Δὲν θυμόμουν τὸ παρακάτω ἀπόσπασμα.
Ὅταν σήμερα τὸ ξαναδιάβασα μὲ ἔπιασαν καὶ πάλι τὰ δάκρυα. 
Ποῦ νά πρωτοσταθῇ κάποιος; 
Στίς ἀτελείωτες ἱστορίες αὐτῶν τῶν ἡρώων;
Στό ἄφθονο αἷμα πού πότισε τήν μάνα Γῆ;
Στόν ἀγώνα μίας φυλῆς νά κρατήσῃ κομμάτι ἀπό τόν ἀέρα της καί νά διεκδικήσῃ λίγη ἀκόμη ζωή ἐπί τοῦ πλανήτου; Συνέχεια →