Βλέπω μὲ θλίψη, ἀκόμη καὶ φίλους ποὺ ἐκτιμῶ, νὰ πανηγυρίζουν ἐπειδὴ ἡ SP ἐκτιμᾶ πώς, ἀνεξαρτήτως κυβερνήσεως, τὰ μνημόνια θὰ ἐφαρμοσθοῦν κατὰ γράμμα. Μετὰ ἀπὸ ἕξι χρόνια, λυπᾶμαι πολὺ ποὺ δὲν κατάλαβαν πὼς τὰ μνημόνια δὲν εἶναι αὐτὸ ποὺ νόμιζαν. Συνέχεια
Ἡ ἱστορία λειτουργεῖ ἀποκλειστικὰ καὶ μόνον μὲ τὴν ἑρμηνεία.
Ἡ ἐντύπωσις πὼς ἱστορία εἶναι ἁπλῶς ἡ πιστὴ καταγραφὴ γεγονότων καὶ τὸ «ἱστορικὸ γεγονός» εἶναι μοναδικό, καθολικὰ παγκόσμιο καὶ κυρίαρχο, εἶναι ἀπολύτως λανθασμένη.
Συνέχεια
Ἡ ἀγροτικὴ παραγωγή, σὲ σχέση μὲ τὴν βιομηχανικὴ παραγωγή, ἔχει περιορισμούς, τόσο χρονικοὺς ὅσο καὶ ἐκτάσεως τοῦ χώρου παραγωγῆς. (Δὲν μπορεῖς νὰ παράξῃς περισσότερες τομάτες ἀπὸ ὅσες χωρᾶ τὸ χωράφι σου.) Συνέχεια
Ὄχι ἀπὸ ἐκεῖνες ποὺ κοιμήθηκαν καθαρίστριες καὶ ξύπνησαν …δικαστικοί.
Ἀπὸ τὶς ἄλλες… Ἐκεῖνες, τὶς πραγματικές, δίχως κομματικὲς ταὐτότητες καὶ ἰδιότητες, ποὺ καθαρίζουν ἐδῶ καὶ αἰῶνες κάθε εἴδους βρωμιά, ποὺ ἀφήνουν πίσω τους ἄτομα σὰν τὰ «δικά μας» κουδουνισμένα καὶ σὰν τὰ παγκόσμια ἀληταριά, ποὺ μεριμνοῦν μόνον γιὰ τὶς ἐξουσίες τους.
Τόσες καὶ τόσες καταστροφές, τόσοι καὶ τόσοι κατακλυσμοί, τόσες καὶ τόσες ἐπανεκκινήσεις καὶ μυαλὸ οἱ τρισάθλιοι ἀνεγκέφαλοι δὲν ἔβαλαν, ἀλλὰ καὶ οὔτε πρόκειται νὰ βάλλουν.
Κάθε φορὰ ὁδηγοῦν σὲ ἀδιέξοδον τὶς κοινωνικὲς δομές, μὲ στόχο νὰ ἀναλάβουν τὴν ἀπόλυτο ἐξουσία.
Καὶ κάθε φορὰ κάτι συμβαίνει, κάτι σὰν …ἀστάθμητος παράγων, ποὺ τοὺς ἐπαναφέρει σὲ χειρότερον ἐπίπεδον ἀπὸ ἐκεῖ ποὺ ξεκίνησαν… Συνέχεια
«Δέν ντρέπεσθε ἀγρότες; Ἀκολουθεῖτε τοὺς ἐργατοπατέρες τῆς ΠΑΣΕΓΕΣ, ποὺ συνετάχθησαν μὲ τοὺς δανειστὲς καὶ εἶπαν ΝΑΙ στὸ δημοψήφισμα!», διετυμπάνησε μεγαλοφώνως ὁ πρωθυπουργός!!! Συνέχεια
Των Ευθύμη Μαραμή και Μανόλη Καλλέργη*
Όταν χρεωκοπεί μία εταιρεία τότε αυτοί που πλήττονται περισσότερο είναι κατά πρώτο λόγο οι ιδιοκτήτες, οι υπάλληλοι και οι πιστωτές και κατά δεύτερο οι προμηθευτές με τους πελάτες της. Η χρεωκοπία δεν έχει καμμία άλλη επίπτωση στην εθνική οικονομία: Αγαθά και χρήμα δεν υφίστανται ουδεμία ποσοτική διαφοροποίηση. Απλά, οι εμπλεκόμενοι (με την χρεωκοπία) θα κατέχουν πλέον λιγότερα και αντίστοιχα κάποιοι άλλοι περισσότερα.
Το κράτος όμως δεν αποτελεί καμμία τέτοια περίπτωση. Γιατί, σε αντίθεση με τις ιδιωτικές εταιρείες, έχει έσοδα μόνο από φόρους, από μονοπωλιακές υπηρεσίες σε προκαθορισμένες τιμές, καθώς και από τραπεζικές χρηματοδοτήσεις μέσω δανείων και τυπώματος φρέσκου χρήματος. Το τίμημα εδώ δεν το πληρώνουν οι πολιτικοί με τους κρατικούς υπαλλήλους, αλλά όλοι οι άλλοι που θα κληθούν να βάλουν πλάτη μέσω αυξήσεως φόρων και άλλων δεινών.
