Τὸ να τρέχῃ κάποιος ἐπάνω-κάτω ὅλην τὴν ἡμέρα, δὲν σημαίνει ἀπαραίτητα ὅτι εἶναι καὶ δραστήριος…
Οἱ περισσότεροι ἀποκαλοῦμε δράση αὐτό ποὺ στηὴν πραγματικότητα εἶναι φυγὴ καὶ ἄρνησις τῆς ὑπάρξεώς μας.
Ἐπειδὴ μᾶς φαίνεται δύσκολο νὰ συμφιλιωθοῦμε μὲ τὸν ἑαυτό μας καὶ μὲ τὴν αὐθεντικὴ φωνή ποὺ ὑπάρχει μέσα μας, γι΄ αὐτὸ καὶ δημιουργοῦμε γύρω μας ἕναν σωρὸ θορύβους, μέχρι ποὺ ἡ ἐσωτερική μας φωνὴ νὰ κοπάσῃ. Συνέχεια

Τὸ συναίσθημα τοῦ θυμοῦ εἶναι ἔνα πολὺ ἰσχυρὸ συναίσθημα καὶ ἔχει ἀποτελέσει ἀφετηρία γιὰ τὶς περισσότερες καταστροφικὲς ἐνέργειες στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία.
Ἀνάμεσα σὲ δύο δρόμους διαλέγει τὸν χειρότερο καὶ ἔχει ἔνα ἐκπληκτικὸ ταλέντο νὰ μὴν χάνει ἀναποδιά.
Τάση νὰ σκέφτεσαι καὶ νὰ ἐνεργῇς αὐθόρμητα καὶ ὄχι ἐξ αἰτίας τῶν φόβων ποὺ εἶναι ἐμπειρίες τοῦ χθὲς!
Ὅταν ἡ ζωὴ μοιάζει νὰ ἔχῃ βαλτώσει…