Στὴν πρώτη φωτογραφία ἰσοσκελὴς σταυρὸς στὴν Λατινικὴ Ἀμερική.
Στὴν δευτέρα φωτογραφία ὁ σταυρὸς τῆς Κνωσσοῦ. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: φίλοι
Ὅταν ὁ χρόνος κυλοῦσε ἀργά…
Τώρα ποὺ κι αὐτὸς ὁ χρόνος πλησιάζει στὸ τέλος, αὐτὲς οἱ τελευταῖες ἡμέρες εἶναι γιὰ ἐμένα ἡμέρες βαθειᾶς περισυλλογῆς, ποὺ τὸ νερὸ τῶν ἀναμνήσεων κυλᾶ ἀκόμη μίαν φορὰ στὶς τωρινὲς στιγμές μου καὶ ἀφοῦ τὶς περνᾶ μέσα ἀπὸ πολλὲς συναισθηματικὲς ἀναθυμιάσεις, τὶς ἀνασύρει στὴν ἐπιφάνεια.
Ὅταν ἤμουν παιδί, στὸ δημοτικό, θυμᾶμαι ποὺ ἔγραφα στὸ τετράδιό μου τὴν ἡμερομηνία:
Ἐν Ἀθήναις τῇ… Συνέχεια
Δέν συμφωνῶ μέ αὐτό πού λές, ἀλλά θά ἀγωνίζωμαι διά τό δικαίωμά σου νά τό λές;
Εἶναι τραγικῶς γελοῖοι ὅλοι ἐκεῖνοι ποὺ ἀναμασσοῦν κάθε τρεῖς καὶ λίγο, ἐκείνην τὴν εὐφυοπαπαριὰν τοῦ χαμερποῦς οἰκοτρόφου τοῦ Μεγάλου Φρειδερίκου, τοῦ κυρίου Ἀρρουέ:
-Δὲν συμφωνῶ μὲ αὐτὸ ποὺ λές, ἀλλὰ θὰ ἀγωνίζωμαι διὰ τὸ δικαίωμά σου νὰ τὸ λές…
Ἀκόμη δέ γελοιωδέστεροι, ὅταν -συγχρόνως- υἱοθετῶσι μιὰν ἐλεεινὴν «καζουϊστικήν», προκειμένου νὰ «καταπίωσιν» ἐν τῷ παμφάγῳ Συνέχεια
Ἡ ἀνέγερσις τζαμιοῦ συνιστᾶ ἔνοπλον δόλο κατὰ τῆς Πατρίδος.
Εἶμαι κάθετα ἐνάντια στὴν δημιουργία ἰσλαμικοῦ τεμένους, μικροῦ ἢ μεγάλου, ἰδιαίτερα στο Ἀττικὸ τοπίο.
Οἱ λόγοι εἶναι πολλοί, εἶναι ἱστορικοί, εἶναι πολιτισμικοί, δηλαδὴ ἄκρως ἐθνικοί.
Εἶναι ὅμως καὶ πολιτικοί. Συνέχεια
Τὸ «ἱερὸν» ζεῦγος Ἰουστινιανοῦ καὶ Θεοδώρας.
Λίγα ἀπὸ τὰ αἴσχη τοῦ Ἰουστινιανοῦ καὶ τῆς Θεοδώρας:
Ὁ Ἰουστινιανὸς ἀνεκηρύχθῃ ἅγιος, ἐπὶ πατριαρχίας τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θ΄ καὶ στὴν ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία ἡ μνήμη τοῦ ἑορτάζεται διακριτικά, μαζὺ μὲ αὐτὴν τῆς συμβίας του Θεοδώρας, στὶς 2 Αὐγούστου («Ἁγιολόγιον Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας», Μητροπολίτου Σωφρόνιου Εὐστρατιάδη, & Νικηφόρου Καλλίστου Ἐκκλησιαστικὴ Ἱστορία, 12, 31).
Ὁ ἱστορικὸς Προκόπιος, ποὺ ἔγραψε τὴν ἱστορία τοῦ Ἰουστινιανοῦ, ἔγραφε κρυφὰ καὶ τὴν πραγματικὴ ἱστορία, ποὺ μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Προκοπίου τὴν εὑρήκαν. Συνέχεια
Νικητὴς εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀναγκάζει μὲ τὶς πράξεις του νὰ ἀλλάξουν οἱ σκέψεις του.
Εἴμαστε ἀπὸ τὴν φύση καμωμένοι γιὰ νὰ ἀποφεύγουμε τὸν πόνο καὶ νὰ τείνουμε πρὸς τὴν ἡδονή. Ἔτσι λοιπὸν ὅταν ἀποτυγχάνουμε, ἐπειδὴ δὲν θέλουμε νὰ πονάμε, εὔκολα μπορεῖ νὰ τὰ παρατήσουμε καὶ νὰ πέσουμε στὴν ἀπάθεια.
Πολλοὶ ἄνθρωποι μετὰ ἀπὸ κάποιες δυσκολίες τὰ παρατοῦν καὶ χάνουν τὰ κίνητρά τους γιὰ νὰ μποῦν στὴν δράσι, χάνουν τὴν δίψα τους γιὰ ζωή. Συνέχεια