Τὸ λατινικὸν ῥῆμα tango, ἀόρ. tetigi, σουπῖνον tactum, ἀπαρ. tangere, σημαίνει ἀγγίζω.
Παρὰ ταῦτα, ὁ ὁμώνυμος χορὸς δὲν ἔχει ἐτυμολογικῶς τὴν παραμικρὰν σχέσιν πρὸς τὸ παλαίφατον τοῦτο ῥῆμα.
Μόνον μὲ τὸ πεῖσμον, τὸ κατακτητικόν, τὸ σχεδὸν ἀσελγές ἄγγιγμα…
Tango λοιπόν, σημαίνει Ἀγγίζω. Ὁμόρριζον τοῦ ἀρχαιοελληνικοῦ ῥήματος Θίγω. Συνέχεια
Ἡ Ἑλλάδα σὲ μία εἰκόνα:
Τὸ δένδρο τῆς ἐλιᾶς, ὕδατα κάτω ἀπὸ τὸν μεταλλικὸ θόλο, ὁ καταγάλανος οὐρανός, ἕνα προσοδοφόρο γιὰ τοὺς κατασκευαστὲς μοντέρνο κέλυφος (τοῦ Ἀρχαιολογικοῦ Μουσείου Πάτρων), στὸ ἐσωτερικὸ ἡ βαρειὰ ἱστορία …Ἐλάχιστοι ποτίζουν τὴν ἐλιά, λίγοι Συνέχεια
Τὸ 1505 μ.Χ. ὁ μαΐστωρ Ἰωάννης Μπελλίνης, ἱστορεῖ τὸν Λεονάρδον Λορεντανόν, δόγην τῆς Ἑνετίας.
Πρόκειται διὰ μιὰν προσωπογραφίαν ἡ ὁποία θὰ μὲ ἐπηρρεάσῃ ποικιλοτρόπως αἰσθητικῶς. Διατί;
Διότι εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τοῦ γέρου, ὄπισθεν τῶν βαρυτίμων συμβόλων τῆς δουκικῆς ἐξουσίας, τοῦ πολυτελοῦς σινικοῦ – Συνέχεια
Καὶ κεῖ ποὺ λὲς καὶ ξαναλὲς τόσα καὶ τόσα διὰ τὸ «μέλλον τῆς Τέχνης», χαζευολογᾶς μιὰν εἰκόνα τοῦ «Κρατῆρος Φρανσουᾶ» καὶ παθαίνεις ἕνα συντηρητισμόν. Συνέχεια
Ὑπῆρχε πάντοτε κάτι ἀπροσδιορίστως ἐνοχλητικὸν εἰς τὸν «Νόστον» τοῦ Ὁδυσσέως, ὡς οὗτος παρουσιάζεται ἐν τῇ Ὁδυσσείᾳ.
Κάτι τὸ ὁποῖον ἔχει περάσει σχηματοποιημένον διὰ τοῦ περιληπτικοῦ ὅρου «Ἰθάκη».
Ἐνῷ ὁ τοποτηρητὴς τοῦ νοσταλγοῦ βασιλέως εἰς τὴν Ἰθάκην του, εἶναι μιὰ γυναίκα, ἡ Πηνελόπη, μαχομένη κατὰ πάσης ἐπιβουλῆς, ὁ Ὁδυσσεὺς δείχνει νὰ νοσταλγῇ κυρίως τὴν περιληπτικὴν Ἰθάκην του. Συνέχεια
Καὶ ἐν ἔτει χιλιοστῷ ἑξακοσιοστῷ ἑβδομηκοστῷ ἕκτῳ, ὁ βδελυρὸς χάνης τῶν ὀσμανῶν Μουχαμέτης ὁ Τέταρτος, τάδε γέγραπται τοῖς γενναίοις Οὐκρανοῖς Κοσσάκοις τῆς Ζαποροζίας: Συνέχεια
