Δὲν μπορῶ νὰ καταλάβω γιατί εἶναι κακὸ ποὺ ἡ Πρωτομαγιὰ παύει νὰ εἶναι ἡμέρα ἀπεργίας καὶ γίνεται ἐπισήμως ἀργία. Ἀρκετὰ πιὰ μὲ τὴν ὑποκρισία καὶ τοὺς ἐξωραϊσμούς. Ἀργία ἦταν πάντα, οὔτως ἢ ἄλλως.
Καί, ἐδῶ, στὴν Γερμανία, ἐπίσημος ἀργία εἶναι, μὲ τὸν νόμο, χωρὶς φροῦ-φροῦ κι ἀρώματα καὶ ὀνομάζεται «Ἡμέρα τῆς Ἐργασίας» (Tag der Arbeit), ἡμέρα κατὰ τὴν ὁποίαν τιμᾶται ἡ ἐργασία.
Macron glaces ou Macron brule?
Θυμᾶστε, τόν Μαθουσαλίξ στό Ἀστερὶξ μέ τήν νεωτάτη σύζυγο;
Ἔ… Καὶ τὰ κόμιξ -ἐνίοτε- ἐμφανίζονται ὡς φάρσα στὴν Ἱστορία…
(Τελικὰ δὲν ὑπάρχει κτύπημα στὴν αἰσθητικὴ τῶν λαῶν ποὺ νὰ μὴν χρησιμοποιεῖται ἀπὸ τὴν Νέα τάξη, στὰ πλαίσια τοῦ πολιτισμικοῦ σόκ.) Συνέχεια
Ἡ ἱστορία τοῦ Νίκου Σαμψὼν ἀγαπητοί μου εἶναι μία πορεία ἀγῶνος γιὰ τὴν Ἕνωση, ἀγῶνος γιὰ τὴν Κύπρο, Ἀντι-ἀποικιακοῦ Ἀγῶνος
Οἱ προδότες ἀγαπητοί μου δὲν μπαίνουν φυλακὴ ἰσοβίως…
Οἱ προδότες ἀγαπητοί μου δὲν βασανίζονται ἀπάνθρωπα!
Κάτι λοιπὸν ἀναζητοῦσα στὸ διαδίκτυον κι ἔπεσα ἐπάνω στὸ μπουμπούκιον καὶ στὶς κορῶνες του, ποὺ μαζὺ μὲ διαφόρους ἄλλους ἐπίσης δημοκράτες, ἐν τελῶς δημοκρατικά, συζητοῦσαν καὶ συμφωνοῦσαν στὸν ἕνα καὶ μοναδικὸν κοινότατον τόπο συμφωνίας τους: τὸ «χρέος»!!! Διότι οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀμφισβητεῖ τὴν ὕπαρξίν του, ἀλλά, ὅλοι, ἀπὸ κάθε πλευρὰ καὶ …«ἰδεολογία» καὶ παράταξιν πρῶτα συμφωνοῦν στὴν ὕπαρξίν του καὶ μετὰ …διαπραγματεύονται!!!
Ἀκόμη καὶ ἡ μανδὰμ ζωή, μὲ τὴν περίφημο ἐπιτροπὴ ἐλέγχου τοῦ «χρέους» ἀπεφάσισε πὼς εἶναι ὑπαρκτὸν καὶ μόνον κατὰ κάτι …ἐλάχιστα δισεκατομμύρια ὑπερκοστολογημένον.
Ἡ πιθανότης νὰ εἶναι ἀνύπαρκτον δὲν περνᾶ ἀπὸ τὸ …«μυαλό» τῶν παπαγάλων αὐτῶν, ποὺ στὴν πραγματικότητα ἐκπροσωποῦν κι ἐκφράζουν τὴν τραπεζικὴ δικτατορία, σὲ παγκόσμιον ἐπίπεδον!!! Συνέχεια
Ὁ ἀρχαῖος ὄνος κι ὁ κυρ-Μέντιος τοῦ Βάρναλη.
Καὶ ζευγάρι μὲ τὸ βόδι
ἄλλο μπόι κι ἄλλο πόδι
ὄργωνα στὰ ῥέματα
τ’ ἀφεντὸς τὰ στρέμματα
Καὶ στὸν πόλεμο ὅλα γιὰ ὅλα
κουβαλοῦσα πολυβόλα
Νὰ σκοτώνονται οἱ λαοὶ
γιὰ τ’ ἀφέντη τὸ φαΐ.
Συνέχεια
Ὅταν εἴχαμε τὶς ἐκλογὲς τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν, μεταξὺ Τρᾶμπ καὶ Κίλλαρυ, ὑπῆρξαν ἀρκετὲς ἀποχρῶσες ἐνδείξεις ποὺ ὁδηγγοῦσαν κάποιους παρατηρητὲς στὸ νὰ ἐκτιμήσουν πώς, παρὰ τὶς ἀντίθετες προβλέψεις, ὑπῆρχαν σοβαρὲς πιθανότητες νὰ ἐκλεγῇ ὁ Τρᾶμπ. Συνέχεια
