Μαρτυρίες ἀπὸ τὸ παιδομάζωμα ἢ «παιδοσώσιμο», τοῦ Κ.Κ.Ε.! 
«…Δὲν εἴμαστε μόνον ἀπὸ τὴν Βήσσανη. Εἴχαν πάρη καὶ ἀπὸ ἄλλα χωριά. Ὅταν τὰ παιδιὰ γίναμε πάρα πολλά, μᾶς ἔβαλαν νὰ κοιμόμαστε σὲ κάτι στρατῶνες.
Ἐκεῖ, ἄρχισαν νὰ μας ἐκπαιδεύουν ἐμᾶς τὰ μεγαλύτερα παιδιά, νὰ γίνουμε ἀντάρτες, μαχητὲς μαζύ τους. Μᾶς ἐμάθαιναν σκοποβολὴ καὶ τέτοια πράγματα.
Πῶς νὰ μάθουμε νὰ χρησιμοποιοῦμε τὰ ὅπλα, νὰ πολεμᾶμε. Συνέχεια
Εἶναι μερικὰ στοιχεία προπαγάνδας, ποὺ δὲν γίνεται νὰ περάσουν ἀπαρατήρητα.
Παρατηρώντας τα δέ, εἶναι πολὺ εὔκολο νὰ …«προβλεύσουμε» τὸ μέλλον μὲ ἀκρίβεια (ὄχι ἀπαραιτήτως χρονική!), πρὸ κειμένου νὰ προφυλακτοῦμε ἀπὸ τὰ νέα μας δεινά. Ἕνα τέτοιο στοιχεῖον εἶναι καὶ ἡ (ἂς ποῦμε) πρόβλεψις τοῦ τέλος κάποιων ἡγετῶν…
Στρατόκαυλοι vs ἀντιστρατόκαυλοι
Οἱ ἀντιμιλιταριστὲς φιλελέφτ, στὴν προσπάθεια νὰ ἀπαξιώσουν τὴν ἐθνικιστικὴ ἰδεολογία, καταφεύγουν σὲ μίαν φθηνὴ ψυχολογίστικη ἀντιστροφή. Ἰσχυρίζονται πὼς ὅσοι μιλοῦν πολὺ καὶ κομπάζουν γιὰ τὴν πολεμικὴ ἀρετή τους, εἶναι στὴν πραγματικότητα οἱ πιὸ δειλοὶ ποὺ θὰ λακίσουν πρῶτοι, ἐὰν σπάσῃ ὁ διάολος τὸ ποδάρι του καὶ γίνει κάποια ἐπιστράτευσις. Συνέχεια
Πρὶν ἀπὸ δυόμισι χρόνια, ὅταν ἐξεγέρθησαν ὅλοι μαζὺ στὰ χὸτ σπὸτ τῆς Μυτιλήνης καὶ ἔβαλαν τὶς φωτιές, διεπιστώθη, ἐκ τῶν ὑστέρων πὼς εἶχαν σταλῆ ταὐτοχρόνως χίλια πεντακόσια μηνύματα ἀπὸ τὰ βάθη τῆς Τουρκίας.
Τώρα, σὲ περίπτωση ποὺ θὰ μᾶς ἐπιτεθοῦν οἱ Τοῦρκοι, τί θά γίνη; Συνέχεια
«Τί; Δέν ἔπιασες τό νόημα; Ἐὰν δὲν σὲ σκοτώσουν οἱ κλέπτες τῆς μαφίας, θὰ τὸ κάνουν ἀργά-ἀργὰ οἱ μαφιόζοι τῆς πολιτικῆς…» Συνέχεια
Κυκλοφορεῖ ἡ βιωματικὴ ἀνάρτησις ἐνὸς φιλελὲ κατοίκου ἐξωτερικοῦ, ποὺ ἀπαντᾶ στὸ τὶ θὰ ἔκανε σὲ περίπτωση ἐπιστρατεύσεως: ‘Ἐάν, λέει, τὸν καλοῦσαν νὰ ἔλθῃ καὶ «ὰ πάρῃ ἁπλᾶ ἔνα ὄπλο» δὲν θὰ ἐρχόταν διότι δὲν θεωρεῖ ὅτι ἔχει να προσφέρῃ κάτι ὡς πεζικάριος· ἐπειδὴ εἶναι ἄμπαλος ἀπὸ ὅπλα καὶ δὲν διαθέτει πολεμικὸ πνεῦμα θὰ πήγαινε σὰν τὸ σκυλὶ στὸ ἀμπέλι, χωρὶς νὰ προσφέρῃ τὸ ὁ,τιδήποτες. Θὰ ἐρχόταν νὰ ὑπηρετήσῃ μόνον ἐὰν τοῦ ἐξησφάλιζαν ὅτι θὰ ἀξιοποιηθῆ σύμφωνα μὲ τις φοβερὲς ἱκανότητές του στὰ κομπιοῦτερ καὶ στὰ μπλιμπλίκια. Συνέχεια
