Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορία

Ἡ αὐτόνομος δημοκρατία τοῦ Πόντου!

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

 

Ἕνα ὄνειρο ποὺ πάει καὶ χάθηκε, διὰ χειρὸς Βενιζέλου!

Αὐτὸς ἠρνήθῃ νὰ στηρίξῃ, ἀκόμη καὶ μὲ λιγοστὰ στρατεύματα, τὸν Πόντο.
Αὐτὸς ἠρνήθῃἀκόμη καὶ νὰἀπαντήσῃ στὶς δύο ἐπιστολὲς Ποντίων προκρίτων, ἀναφορικῶς μὲ τὴν προτασιν ποὺ τοῦ ἔκαναν, γιὰ σύμπραξιν μὲ τὶς δυνάμεις τῶν Ἑλλήνων. Ζητοῦσαν δῆλα δὴ τὴν ἄδεια νὰ κτυπήσουν τὸ Κεμάλ ἀπὸ τὰ νῶτα, σὲ συνεργασία μὲἉρμενίους κι ἄλλους ὁμόρους λαούς. 
Βλέπετε, ὁ Βενιζέλος ἔκανε τὰἀδύνατα δυνατὰ πρὸ κειμένου νὰἐξαφανισθῇἀπὸ προσώπου Γῆς, διότι γνώριζε τὶς μεθοδεύσεις ποὺ εἶχαν γίνει εἰς βᾶρος μας. 
Κι αὐτὸἔπραξε! 
Συνέχεια →

Makuilshochitl, ὁ θεὸς τοῦ τραγουδιοῦ.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Makuilshochitl, ὁ προστάτης θεὸς τοῦ τραγουδιοῦ καὶ τοῦ χοροῦ.
Ἄγαλμα στὸ Μεξικό.
Κάτω ἔχει Μαιάνδρους. Συνέχεια →

Τὰ «ἔργα» τῶν φανατικῶν!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Νὰ λέμε εὐτυχῶς ποὺ σώζονται κι αὐτὰ ποὺ σώζονται, ἀπὸ τὰ ἔργα τῶν παππούδων μας. Εὑτυχῶς.
Διότι μὲ τόσον φανατισμό, τόση ἀνισοῤῥοπία, τόσο μένος κατὰ τοῦ ὡραίου μόνον ἀπολύτως ἀνεγκέφαλοι, ἀμόρφωτοι καὶ ὑπάνθρωποι θὰ μποροῦσαν νὰ συμπεριφερθοῦν.
Ἀλήθεια, σέ τί ἀκριβῶς τούς πείραξε τό κάλλος καί ἡ μίμησις τῆς Φύσεως στά ἔργα τῶν προγόνων μας;

Συνέχεια →

Οἱ πυραμίδες τοῦ πλανήτου μας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

6

Πυραμίδα ἀριστερὰ στὴν Ὑπερβορεία, δεξιὰ στὴν Αἴγυπτο.
Ὑπ΄  ὄψιν, στὴν εἴσοδο τῆς μεγάλης πυραμίδος ὑπάρχει πινακίδα μὲ ἑλληνικὰ γράμματα. Συνέχεια →

Ὁπλισμένοι κι ἄοπλοι!

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Κύττα ἀνδρισμός!
Κύττα ἀνδρεία!
Κύττα σθένος! Δύναμις! Ἦθος! Λογική! Ἀνθρωπισμός!!!

Ὁ ὁπλισμένος σημαδεύει τοὺς ἀόπλους!
Κι ὄχι μόνον ἀόπλους! Ἀλλὰ δεμένους καὶ ἡμιγύμνους!!!

Συνέχεια →

Γιατί τά ταξειδιωτικά γραφεῖα δέν περιέχουν τό ἀρχαιολογικό Μουσεῖο Κωνσταντινουπόλεως στούς προορισμούς τους;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Τὴν εἶχα τὴν ἀπορία ἐδῶ καὶ χρόνια, ὅταν βρέθηκα στὴν Κωνσταντινούπολι. Ἀλλὰ λόγῳ χρόνου, ἀφ΄  ἑνός, λόγῳ πολλῶν ἄλλων στὴν ὁμάδα, τὸ …ἀποφύγαμε. Βλέπετε, ἦταν σημαντικότερον νὰ ἐπισκεφθοῦμε τὰ μοναδικὰ ἀνάκλιντρα καὶ τοὺς θρόνους τῶν πασάδων. Ἤ τὰ δωμάτια ποὺ στεγάζονταν τὰ χαρέμια. Ἤ τέλος πάντων νὰ θαυμάσουμε ὅλα ἐκεῖνα τὰ λάφυρα ποὺ μάζεψαν κατὰ τὴν διάρκεια τῶν αἰώνων, ὅταν καταπατοῦσαν κάθε ἀνθρώπινο δικαίωμα καὶ ἐξαφάνιζαν λαοὺς καὶ λαούς.
Συνέχεια →