Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορία

Choiseul-Gouffier (Gabriel Marie), ἓνας «φιλέλλην» εἰς τήν Ἑλλάδαν…

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Δὲν μποροῦμε οὒτε νά ξεχάσουμε ἀλλὰ οὒτε νὰ παραβλέψουμε ὃτι ὑπῆρξε ἓνας ἀπὸ τοὺς δεκάδες ἢ καί ἑκατοντάδες «φιλέλληνες» ἀρχαιοκάπηλους ποὺ σάρωσαν τὴν Ἓλληνικὴ Γῆ, κατὰ τὴ διάρκεια τῶν πιὸ δύσκολων στιγμῶν της…

Ὁ Choiseul-Gouffier (Gabriel Marie), ἦταν Γάλλος περιηγητὴς καὶ πρεσβευτὴς στὴν Κωνσταντινούπολιν. Γεννήθηκε τὸ 1752 (Παρίσι), καὶ πέθανε τὸ 1817 (Παρίσι). Καταλαμβάνῃ σύμφωνα μὲ τοὺς βιογράφους του καὶ τοὺς κριτικοὺς τῶν ἒργων του, ἐξέχουσα θέσι ἀνάμεσα στοὺς μελετητάς. Ὁ Choiseul Gouffier ὑπῆρξε προστάτης καὶ φίλος πολλῶν λογίων, συμπεριλαμβανομένων τοῦ Αbbe Barthelemy καὶ τοῦ DeLille.

Ἡ Λουΐζα Ῥιανκοῦρ.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Οἱ φιλέλληνες, ὅταν ἦσαν πραγματικοὶ φιλέλληνες, μόνον καλὸ ἔκαναν στὸν τόπο.
Ἐπισήμως πάντα, μία ἀπὸ αὐτοὺς ἡ κόμισσα Λουΐζα Ῥιανκοῦρ ποὺ οὐσιαστικῶς ἔζησε στὴν χώρα μας, ἀφιερώνοντάς της, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀγάπη  της κι ἕνα σημαντικὸ τμῆμα τῆς περιουσίας της, σὲ δωρεές.
Πρὸς τιμήν της ὑπάρχει ἀκόμη ἕνας δρόμος σήμερα ποὺ φέρει τὸ ὄνομά της.

Συνέχεια →

Σμύρνη, τὸ μεγαλύτερο σύμβολο τῆς προδοσίας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Μπορῶ νὰ γράφω καὶ νὰ διαβάζω γιὰ ἀτελείωτες ὧρες, σὲ ὅ,τι ἀφορᾷ στὴν Μικρὰ Ἀσία, τὸν Πόντο καὶ τὴν κλεμμένη Ἑλλάδα. Μία Ἑλλάδα ποὺ τελικῶς οὐδέποτε ἔπαψε νὰὑπάρχῃ, κάτω ἀπὸ οἱεσδήποτε συνθῆκες, ἀλλὰ κάθε φορὰ προσηρμόζετο, ἀναλόγως τοῦ βαρβάρου ποὺ εἶχε νὰ ἀντιμετωπίσῃ. (Ὅ,τι δῆλα δὴ κάνει καὶ τώρα….!!! Κι ἐκεῖ κι ἐδῶ!!!)
Θυμᾶμαι λοιπὸν νὰ μοῦ λέῃ ἡ γιαγιὰ ἡ Πολυξένη, παιδάκι ἐγὼ τότε, πὼς ἦλθαν κουρελιασμένοι, ξεβράκωτοι, πεινασμένοι, ἐξαθλιωμένοι. Πὼς στὰ χωριά τους δὲν ἦταν πλούσιοι ἀλλὰ ἦταν ἄρχοντες. Δῆλα δὴ ὁ καθεὶς εἶχε τὸν τρόπο του καὶ δὲν Συνέχεια →

Ἡ εἰκόνα ἀπὸ τὸ κελλὶ τοῦ Γέρου μας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἔχετε ἀνεβῇ ἔως ἐκεῖ;
Μικρὴ ἤμουν ὅταν πῆγα. Καὶ δὲν θέλησα ΠΟΤΕ νὰ ξαναπάω…
Σκοτάδια, ἀσφυξία, βρῶμα…
Κι ἐκεῖ μέσα εἶχαν κλεισμένο τὸν ἀρχιστράτηγο…
Ποιοί; Οἱ Βαυαροί, μὲ τὴν ὑψηλὴ σιωπὴ κι ἀνοχὴ τοῦ Ὄθωνος.
Οὐδέποτε θέλω ἄλλος Ἕλλην νὰ ζήσῃ ξανὰ σὲ κελλί!
Συνέχεια →

Ἀρχαιοελληνικὸς θώραξ σὲ χέρια Τούρκου ἀρχαιοκαπήλου.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ὁ ὁποῖος ὅμως συνελήφθη.
Εὐτυχῶς…
Ἀλλά πόσοι σάν κι αὐτόν κυκλοφοροῦν ἐλεύθεροι; Ἰδίως στήν Μικρά Ἀσία;
Πόσα μουσεῖα ἀνά τῷ κόσμῳ ἔχουν Ἑλληνικά εὑρήματα; Πῶς τά ἀπέκτησαν;
Ἐὰν ἐξαιρέσουμε τὰ ἐλάχιστα ποὺ «ἐκέρδισαν» οἱ διάφορες ἀποστολές ἀρχαιολόγων, ὅλα τὰ ἄλλα εἶναι ἀποτέλεσμα λεηλασίας. Συνέχεια →

Ὁ Ἀλφειός, ὁ Πηνειὸς καὶ ἡ κάθαρσις.

ἀπὸ τὸν/τὴν

24

Ὁ καθαρισμὸς τῶν στάβλων τοῦ Αὐγεία ἀπὸ ῤωμαϊκὸ ἀνάγλυφο.

Σήμερα τηλεφωνήθηκα μὲ τὸν καλό μου φίλο Α. 

Ὁ φίλος Α. εἶναι ἰδιαιτέρως πατριώτης, μὲ καθαρὴ κρίσι γιὰ τὰ ἐθνικά μας θέματα καὶ μὲ ἔντονο πόθο νὰ ἀπελευθερώσουμε τὴν Πατρίδα μας. 

Ὁ φίλος Α. πρὸ μερικῶν ἑβδομάδων ἀπεφάσισε νὰ δημιουργήσῃ ἕνα νέο κόμμα, μέσα σὲ τόσα ἄλλα ποὺ δημιουργήθηκαν ἢ θὰ δημιουργηθοῦν στὸ μέλλον. 

Συνέχεια →