Πρὸ δύο ἡμερῶν ἔγραφα γιὰ τοὺς …«χρυσαυγῆτες τραμπούκους», ποὺ ἐντέχνως ἔχουν στοχοποιηθῇ ἀπὸ τὶς προπαγανδιστικὲς μηχανές.
Αὐτὸ ποὺ δὲν ἀντιλαμβάνονται ὅμως οἱ περισσότεροι γύρω μας εἶναι πὼς ὁ τραμπουκισμὸς δὲν εἶναι πρόσφατος, δὲν ἔχει ἰδεολογικὲς ταὐτότητες καὶ δὲν εἶναι κατοχυρωμένος στὴν χρυσῆ αὐγή.
Εἶναι παγκόσμιος καί, γιὰ νὰ μὴν εἶναι ἀνεξέλεγκτος καὶ τελικῶς ἄχρηστος, ἐνσωματώνεται, κατὰ περίπτωσιν, ἐκεῖ ποὺ κάποιοι χρειάζονται. Πρὸς τοῦτον καὶ ἐμεῖς δὲν ξεμείναμε ἀπὸ κάθε εἴδους καὶ «ἰδεολογίας» τραμπούκους, ἀπὸ ἀρχῆς ὑπάρξεως τοῦ Ἑλλαδοκαφριστᾶν. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: νομιμοποίησις τοκογλυφίας
Ξεχωρίζοντας τοὺς χρυσαυγῆτες …τραμπούκους!!!
(Ἀπὸ τοὺς ἄλλους …τραμπούκους!!!)
Τοὺς ἀναγνωρίζουμε, λέει, διότι φαίνονται ἀπὸ μακρυά. Δηλώνουν, ἇμᾳ τῇ ἐμφανίσει τους πὼς εἶναι τραμποῦκοι.
Κι ὁπωσδήποτε δὲν εἶναι καθωσπρέπει κύριοι, μὲ γραβάτες, μὲ ὁπαδούς, μὲ κοινωνικὲς ἀναγνωρίσεις, μὲ θέσεις, μὲ δημόσιον λόγο, μὲ κοινωνικὸ σεβασμό.
Συμφωνῶ. Συμφωνῶ ἀπολύτως, ἀπήντησα ἐγώ. Συνέχεια
Δὲν ξυπνῶ λέμε…
Ἀγαπητοί μου συμπατριῶτες* καὶ …«συμπατριῶτες»**…
…μία παράκλησις: Ἀφῆστε με νὰ κοιμᾶμαι ἐλεύθερα καὶ δίχως ἐνοχές!!!
Μοῦ ἀρέσει καὶ ὁ ὕπνος μου καὶ ἡ ἀφασία μου καί, κυρίως, ἡ μὲ κάθε τρόπο διατήρησις τῆς ἀτομικῆς μου ἀντιλήψεως, δίχως ἐξωτερικὲς παρεμβάσεις καὶ ἐπηρεασμούς.
Ἐὰν ὁδεύω γιὰ …πνιγμό, ἀφῆστε με νὰ τὸν ἀπολαύσω!
Ἐὰν ὁδεύω γιὰ …βιασμό, ἀφῆστε με ἐπίσης νὰ τὸν …«ἀπολαύσω»!
Ἐὰν ὁδεύω γιὰ …ἀφανισμό, ἀφῆστε με νὰ σᾶς ἀπαλλάξω ἀπὸ τὴν παρουσία μου!
Συνέχεια
Θάνατος πολιτικῶν καὶ γέννησις πολιτῶν
Ἡ μνημονιακὴ κατάστασις ποὺ ἐπικρατεῖ (ὄχι φυσικὰ γιὰ πρώτη φορά) στὴν χώρα, εἶναι τόσο ἀσφυκτική, ποὺ τὸ μένος τῶν πολιτῶν κορυφώνεται, κατὰ τῶν κρατούντων. Ἕνα μένος ὅμως ποὺ κακῶς κορυφώνεται, ἐφ΄ ὅσον ἡ ἐνέργειά μας θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναλώνεται σὲ ἄλλους τομεῖς, πιὸ ἐποικοδομητικούς, ὅπως αὐτὸν τῆς ἐπαναδομήσεως τῶν κοινωνιῶν μας. Διότι οἱ κοινωνίες, ποὺ ἐμπεριέχουν σαφεῖς βάσεις ἐπικοινωνίας, εἶναι αὐτὲς ποὺ δομοῦν πολιτικὰ συστήμα καὶ δὲν ἐξαρτῶνται ἀπὸ τοὺς …ἀντιπροσώπους κάθε κόμματος ἢ κάθε τοκογλυφικοῦ μηχανισμοῦ. Συνέχεια
Γιατί ἔρχονται (ἀκόμη καί) ἀπό τήν Κούβα …«πρόσφυγες»;
Γιατί δέν μένουν στόν ὡραιότατο κομμουνιστικό τους παράδεισο;
Τί εἶναι αὐτό πού τούς ἐξαναγκάζει νά ἀφήσουν τήν Πατρίδα τους, νά μετατραποῦν σέ δούλους (στὰ χέρια τῶν ἀδιστάκτων δουλεμπόρων μὲ βιτρίνα τὶς Μ.Κ.Ο.), γιά νά καταλήξουν ἀπάτριδες καί ἐξηρτημένοι, μέσῳ Τουρκίας φυσικά, σέ μίαν χρεωκοπημένη χώρα σάν τήν δική μας;
Στην Μυτιλήνη φθάνουν μετανάστες μέχρι και από Κούβα και Βενεζουέλα!
Διαφορετικῶν χωρῶν μοναδικὲς πρωτιές!!!
Κάθε κράτος σὲ αὐτὸν τὸν πλανήτη κρατᾶ τὰ πρωτεῖα σὲ κάποιον τομέα.
Κι ἔτσι, γιὰ παράδειγμα, ἔχουμε:
Τὸ ταχύτατο διαδίκτυο τῆς Λιθουανίας,
ἡ πὸπ μουσικὴ κουλτούρα τῆς Σουηδίας,
ἡ λατρεία τῆς φέτας στὴν Ἑλλάδα, Συνέχεια
