Τὸ εἶπε, διὰ χειρὸς Καλογεροπούλου καὶ διὰ στόματος Παπακωνσταντίνου.
Τὸ εἶπε καὶ λίγες στιγμὲς πρὶν φύγει…
Ἀλλὰ κι ἔτσι νὰ μὴν τὸ ἔλεγε, τώρα ποὺ ξεκίνησε, διότι ξεκίνησε, κι ἔρχεται, καὶ στέλνει μηνύματα σὲ παλληκάρια καὶ κοπελιές, θὰ μᾶς τὰ πῇ ὁ ἴδιος…
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορικὸ ἡμερολόγιον
23 Μαρτίου 1821, ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς Καλαμάτας.
Ὁ Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης δὲν ἤθελε νὰ λάβῃ μέρος στὴν ἐπανάστασι, διότι οἱ ἐγγυήσεις δὲν ἦσαν καὶ τόσο σαφεῖς. Ὁ Κολοκοτρώνης ὅμως, ποὺ ἀπὸ τὶς 6 Ἰανουαρίου 1821, εἶχε ἐπιστρέψει στὴν Πελοπόννησο, εἶχε ξεκινήσει ἤδη, μαζὺ μὲ ἄλλους ὁπλαρχηγούς.
Μὲ ἕνα θαυμάσιο τέχνασμα, ποὺ μᾶς περιγράφει ὁ Φωτιάδης, μαθαίνουμε τὸ πῶς κατάφερε νὰ «πείσῃ» τὸν Συνέχεια
Ἡ μάχη στὸ Φιλομήλιον 1117μ.Χ.
Η ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΦΙΛΟΜΗΛΙΟΝ 1117μ.Χ.
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ
Γράφει ο ιστορικός συγγραφέας Νίκος Τοπούζης.
Κατά την υπερχιλιετή Ιστορία της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, της κατά πολλούς Ελληνικής Μεσαιωνικής Αυτοκρατορίας, αναδείχθηκαν πολλοί σημαντικοί αυτοκράτορες-στρατηγοί που θα μπορούσαν να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση στους σημερινούς ηγέτες αλλά και στους απλούς ανθρώπους. Παράδειγμα όχι τόσο για τις στρατιωτικές τους αρετές, αλλά για τον καθημερινό τρόπο ζωής τους και τις φροντίδες τους για τη καλύτερη διακυβέρνηση του κράτους τους. Κανένα όμως μέτρο προς ενδυνάμωση της Αυτοκρατορίας αλλά και για τη βελτίωση της ζωής του λαού δεν θα είχε σημασία αν ως Αρχηγοί του Στρατού δεν διέπρεπαν στα πεδία των μαχών εξασφαλίζοντας της ασφάλεια από εξωτερικούς κινδύνους.
Ἄνθρωποι τά ἐγέννησαν αὐτά τά κτήνη;
Τά ἐκράτησε μάννα στά χέρια της αὐτά τά κτήνη;
Τά ἐθήλασε;
Τά ἀγάπησε;
Κομμένο Ἄρτης.
Τὸ ἄγνωστο σὲ ὅλους μας Ὁλοκαύτωμα, ποὺ προεκάλεσαν τὰ ναζιστικὰ ὑπανθρωποειδὴ κατασκευάσματα!!!
Βρέφη μερικῶν μηνῶν ἔγιναν μπᾶλες ποδοσφαίρου γιὰ νὰ καλύψουν τὶς σαδιστικές τους ὀρέξεις.
Γυναῖκες ξεκοιλιάστηκαν.
Παιδιὰ ἐπυροβολήθησαν….
Συνέχεια
Ἡ ἄρνησις τοῦ Κανάρη στὴν πρόσθετο σύνταξι.
Μιλᾶμε γιὰ τὸν Κανάρη, τὸν μπουρλοτιέρη, τὸν ἥρωα τῆς ἐπαναστάσεως.
Δὲν συζητᾶμε γιὰ ἠλιθίους, ξελιγωμένους, ἀναξιοπρεπεῖς, ἀνθέλληνες, ξεπουλημένους καὶ σιχαμερούς.
Μιλᾶμε γιὰ ἀνθρώπους ποὺ εἶχαν συνείδησιν καὶ τῶν καταστάσεων καὶ τῶν ὑποδομῶν. Ὄχι γιὰ κουδουνισμένους, μαστουρωμένους ἀπὸ τὴν ἐξουσία κι ἀπὸ ὁ,τιδήποτε ἄλλο.
Συνέχεια
Ἡ ἐαρινὴ ἐπίθεσις.
Κάποτε αὐτὸς ὁ τόπος, πρὶν καταλήξῃ νὰ λέγεται Ἑλλαδοκαφριστάν, διατηροῦσε ὑψηλὴ συνειδητότητα τῆς εὐθύνης του. Ἄνθρωποι, σὲ κάθε βαθμίδα τῆς διοικήσεως, ἀπὸ τὴν ἁπλὸ στρατιώτη ἔως τὸν ἀρχιστράτηγο, πολεμοῦσαν καὶ νικοῦσαν στὰ χιονισμένα βουνὰ τῆς Ἀλβανίας τὸν φασίστα δικτάτορα καὶ τὶς ὀρδές του.
Μαζὺ μὲ αὐτὸν πολεμοῦσαν τὸν Ἀλβανό, ποὺ ἀνεθάρρησε μὲ τὸν ὄγκο τῶν στρατευμάτων τῆς Ἰταλίας καὶ προετοιμαζόταν νὰ πολεμήσῃ τὴν ἄλλην πολεμικὴ μηχανὴ τῶν ναζί.
Συνέχεια