Οἱ Ἰνδιάνοι Ναυᾶχος καὶ ἡ γλώσσα Ἀθαπάσκαν.

 Οι Ινδιάνοι Ναυάχος και η γλώσσα Αθαπάσκαν

 Η ινδιάnικη φυλή με όνομα Navahos – Ναυαγοί, που προέρχεται από μη Ινδιάνους, αφού αυτοί δεν έπλεαν στη θάλασσα αλλά με καγιάκ (δερμάτινες ελαφρές λέμβους) διαπλέουν λίμνες και ποταμούς, προφανώς προήλθε λόγω επαφής με ναυαγούς Αργοναύτες εκπολιτιστές. Τιμητικά οι σωτήρες τους Ινδιάνοι έλαβαν την ονομασία Ναυάχος. Του αρχηγού των Αργοναυτών Ιάσονος, Ηρακλέους ή άλλου τινός ουδέποτε πρόφεραν το όνομα ως ιερό, αλλά τον εκάλουν (ιερώνυμο) jeronymo. Για τούτο ο τελευταίος μέγας αρχηγός τους εκλήθη Jeronymo. Σημειωτέον ότι ο αρχηγός Jeronymo με τον Natchez (Απάτσι), παράνομοι όντες, φωτογραφήθηκαν στο στρατόπεδο του πρώτου στο Tombstone της Αριζόνας (Εγκυκλοπαίδεια «Colliers» σελ. 85, τ. 10).
Οι Ναυάχος ανεύρον τους οικισμούς των Ανασάζι, σιωπηλούς και έρημους επί αιώνες, όταν περιπλανώμενοι κατέλαβαν μέγα μέρος  της χώρας τους. Θεωρούντες τα θλιβερά κατάλοιπα πίστευσαν ότι «οικοδομήθηκαν από aliens – αλλοδαπούς αρχαίους»,  τους Ανασάζι Anasazi  (στη γλώσσα των Αθαπάσκαν).
Εξεταστέα η λέξη Athapaskan: ποιά η προέλευση και σημασία της; Athapaskan >  Atha > paskan > Atha(na)paskan > Atha(na)faskan > Αθα(να)φάσκων > φάσκων Αθανα (Αθάνα: θεά σοφίας και πολεμική, φέρουσα περικεφαλαία, αιγίδα, ασπίδα και δόρυ), ή Atho/paskan > Athos/faskan (Athos επώνυμον του Διός), (οράτε βάσκω > φάσκω εις Ιακ. Θωμόπουλου «Πελασγικά»). Η λέξη συνεπώς Αθαπάσκαν επιβεβαιοί την προφανή ερμηνεία μας για τη σύνθετη ελληνική λέξι Ανασάζι. Συνεπώς η μνήμη των Ναυάχος (μαθητών των Ναυαγών Αργοναυτών) ορθώς συνδέει ως παράλληλες έννοιες τους Ανασάζι με τη γλώσσα Αθαπάσκαν, δηλ. τη γλώσσα της σοφίας, της Αθηνάς ή του Άθω, Άθωνος, επιθέτου του Ζηνός – Διός (ονομ. Δεύς > Deus), επιβεβαιουμένης έτσι της ελληνικότητας της αναλυθείσας ονομασίας Ανασάζι.
Οι Ανασάζι στην Mesa Verde του Κολοράντο έκτιζαν στους οικισμούς τους (pueblos) επί υψηλών λόφων πολυώροφα κτίρια πλησίον ή εφαπτόμενα αποκρήμνων βράχων. Αυτές οι αρχαίες τεχνοτροπίες επιτυχώς αντεγράφησαν από τους συγχρόνους κεραμιστές Pueblos.
Εκτός των Ανασάζι πολλές άλλες μαρτυρίες έχομε της παρουσίας των Ελλήνων στη Β. Αμερική και της μεγίστης πολιτιστικής τους επιδράσεως επί των γηγενών.
1. Περιοδικό «National Geographic», vol. 162, No 5  Νοεμβρίου 1982, σελ. 554-606.
2. Πλάτων, «Τίμαιος», έκδοσις «Παπύρου».
3. Λεξικόν «The Wold of Man» (τόμος 11, σελ. 77) απ’ όπου ελήφθη και μεταφράσθηκε από το «Museo dell Huomo», Copyright 1964 των Fratelli Fabbri, editori, Milan Italy.
4. Λεξικόν «Man, Myth and Magic».
5. Λεξικόν «Colliers Encyclopaedia», τ.10, λ. Indian tribes
6. Απολλόδωρος, «Βιβλιοθήκη»  vol. 1, σελ. 202-204.
7. Διόδωρος Σικελιώτης, τόμος ΙΙ 46.3-4, έκδοσις Loeb Heinemann.
8. Λεξικόν «Lidell & Scott».
9. Ιάκωβος Θωμόπουλος, «Πελασγικά», 1912.
(Του Κωνσταντίνου – Ευσταθίου Γεωργανά) (Ἡράκλειτος ὁ Σκοτεινός)
Κάποιοι, ὡς συνήθως θὰ ἀμφισβητήσουν τὰ παραπάνω. 
Ἀδιάφορον. 
Θὰ πρέπῃ ὅμως νὰ τὸ κάνουν μὲ ἐπιχειρήματα. Διότι μόνον ἕνα τυπικὸν «ἀποκλείεται» ἀκοῦμε.
Φιλονόη.
(Visited 154 times, 1 visits today)




9 thoughts on “Οἱ Ἰνδιάνοι Ναυᾶχος καὶ ἡ γλώσσα Ἀθαπάσκαν.

  1. Νὰ σοβαρευόμεθα ἐπιτέλους! Τὶ πράγματα εἶναι αὐτά; Καὶ τὶ σχέσιν ἔχουν ἐν προκειμένω ὁ Πλάτων, τὸ λεξικὸν Λίντελ καὶ Σκώτ, ὁ Ἀπολλόδωρος, ὁ Διόδωρος καὶ ὁ Θωμόπουλος; Τὰ ἄλλα δὲν τὰ γνωρίζοω καὶ οὔτε μὲ ἐνδιαφέρουν. ὅσον διὰ τὴν λέξιν “Ναυάχο”, ἔεεεε!
    Ἐμεῖς δὲν εἴμεθα οὔτε Σκοπιανοὶ οὔτε Ἀλβανοὶ οὔτε τοῦρκοι, οὔτε ἄλλή τις εὐκαιριακὴ ἐθνότης ὤστε νὰ ἐπικαλούμεθα τὴν κάθε ἀρλούμπαν καὶ νὰ ἀναγάγωμεν αὐτὴν εἰς ἱστορικὸν θέσφατον διὰ νὰ ὑποκλέψωμεν μίαν ταυτότητα, πλαστὴν ἔστω. Εἴμεθα Ἕλληνες καὶ οὐδεμίαν ἔχομεν χρείαν ἀρλουμπολογιῶν.

    • Ἀρλουμπολογίες Νικόλαε; Δῆλα δή ὅλοι αὐτοὶ ποὺ ἀνέμεναν τοὺς «λευκούς τους θεούς» κι ἔπεσαν οἱ δυστυχεῖς στὰ νύχια τῶν κονκισταδόρων ἦταν ἀρλουμπολόγοι; Κατὰ πῶς τὰ λές, ἔτσι θὰ ἦταν…

      • Γνωρίζω πολὺ καλὰ τὶ λέγω ὄχι μόνον ἀπὸ τὰ βιβλία ἀλλὰ καὶ ἐκ προσωπικῶν ἐμπειριῶν. Επίσης γνωρίζω ὅτι ἀνήκω εἰς τὸ ἀρχαιότερον ἔθνος τοῦ κόσμου καὶ ὄχι εἰς μίαν κάποιαν τυχοφανῆ ἐθνότητα καὶ φροντίζω νὰ τὸ ἀποδεικνύω συμπεριφερόμενος ὡς τοιοῦτος χωρὶς νὰ αἰσθάνομαι τὴν ἀνάγκην νὰ κρούω κακόηχα κουδουνάκια ἤ νὰ πετῶ καινοὺς τενεκέδες
        Τὸ ἐρώτημα πάντως παραμένε ἐν προκειμένῳι:Τὶ σχέσιν ἔχου ἐδῶ οἱ Πλάτων, Θωμόπουλος, Ἀπολλόδωρος, Διόδωρος, καὶ τὸ ἔγκριτον λεξικὸν Λίντελ καὶ Σκώτ;

    • Ἐπειδὴ αὐτὰ διὰ λόγους τοὺς ὁποίους ἀδυνατῶ νὰ ἐκθέσω ἐν προκριμένῳ,τὰ γνωρίζω πρὶν ἐκδοθοῦν καὶ ἐπειδὴ ὁ ἀείμνηστος Γεωργανᾶς ὑπῆρξε στενὸς μου φίλος καὶ μέντωρ, ἐπαναλαμβάνω μονολεκτικῶς ὅ,τι εἶπον περὶ τοῦ ἄρθρου. Τρίχες!
      Καὶ νὰ ἐπαναλάβω διὰ τελευταίαν φορὰν ὅτι τὸ Ἑλληνικὸν φῶς εἶναι ὁ Ἡλιος καὶ συνεπῶς οὐδεμίαν χρείαν ἔχομεν ἀπὸ κηροὺς, πηγολαμπίδας ἤ κροτοῦντας τενεκέδες νὰ ἀποδείξωμεν τὸ πασιφανές.

      • Ἐπίσης, σοῦ συνιστῶ ἐνθέρμως φίλε Μιχάλη νὰ προμηθευθῆς καὶ νὰ μελετήσῃς ἀμφότερα τὰ βιβλία τῆς Ἐνριέττας Μέρτζ “Οἴνωψ Πόντος” καὶ “Ἀτλαντὶς” ὤστε νὰ μὴ περιορίζεσαι εἰς διάσπαρτα ἀποσπάσματα. Πρόκειται περὶ σοβαρῶν βιβλίων καὶ ὄχι περὶ φληναφημάτων.

Leave a Reply