Πρὶν χάσουμε τὶς οἰκονομίες μας, χάσαμε τὰ ἤθη μας.

 Πρὶν χάσουμε τὶς οἰκονομίες μας, χάσαμε τὰ ἤθη μας.

Σήμερα το πρωί πέρασα από την τράπεζα για να κάνω μια ερώτηση, και μετά από εμένα μπήκαν δύο γλυκυτατα κοριτσάκια, με γιορτινη διάθεση και με ένα υπέροχο χαμόγελο, τα οποία ρώτησαν το κλασικό «να τα πούμε;», για να εισπράξουν, προς μεγάλη μου έκπληξη και απογοήτευση, την πλήρη απάθεια και αδιαφορία 40 κοπρόσκυλων, που δεν γύρισαν καν απο τη θέση τους για να τα δουν, σαν να μην υπήρχαν.
Μόνο εγώ κι ένα παλληκάρι τα προτρεψαμε να τα πούνε, τους δώσαμε ένα ποσό και τους ευχηθήκαμε.

Ένοιωσα τόσο αηδιασμένος, γιατί οι περισσότεροι ήταν μεγάλοι άνθρωποι, πιθανόν με παιδιά και εγγόνια.
Αλλά αυτό έχει μικρή σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι εγώ εκεί μέσα αντίκρυσα την ελληνική κοινωνία. Ένα μάτσο άχαρους ανθρώπους που έχουν απορροφηθεί από την ακαλλιεργησιά και τον μίζερο εαυτό τους. Ακόμα και τα προβλήματά τους, σε αυτή την περίπτωση, δεν είναι δικαιολογία για να είναι τόσο ψυχροί και αδιάφοροι.
Κάποτε ζούσαμε με λιγότερα, όμως είχαμε καλοσύνη, κρατούσαμε τα έθιμα και κυρίως δεν γυρίζαμε την πλάτη στα παιδιά, όλα τα παιδιά.
Γιατί αυτά δεν φταίνε και κυρίως γιατί αυτά είναι η αυριανή κοινωνία, αυτά έχουν ανάγκη για σωστά πρότυπα.

Πραγματικά ντροπή.
Πριν χάσουμε τις οικονομίες μας, χάσαμε τα ήθη μας.

Πᾶνος Χατζηστεργίου

φωτογραφία

(Visited 45 times, 1 visits today)




Leave a Reply