Ὁ γενναῖος εἶναι (συνήθως) καὶ μεγαλόψυχος.

Ὁ γενναῖος εἶναι (συνήθως) καὶ μεγαλόψυχος.Υπάρχουν πολλοί τρόποι να κρίνεις, να αξιολογήσεις το πολιτισμικό επίπεδο μιας κοινωνίας. Ένας απ’ αυτούς, είναι αυτός:
Τι φωνάζει το πλήθος στον νικητή όταν ο ηττημένος είναι πεσμένος στο καναβάτσο ματωμένος, απελπισμένος και εξευτελισμένος;
«Χάρισέ του την ζωή»;
ή
«Αποτελείωσέ τον»;
Η Ελληνική κοινωνία, στην πλειοψηφία της, φωνάζει το δεύτερο: «Να πα να γαμηθεί η βλαχάρα Σταμάτη».

Το έχω πει πολλές φορές και θα το ξαναπώ: το μόρφωμα νεοέλληνες, στην βάση, στην ουσία του, είναι αναίσθητο. Η οργή (δίκαιη πολλές φορές), κρατάει τρεις ημέρες (το πολύ).
Το ίδιο και το «πένθος» του. Στην συνέχεια αναζητάει νέες συγκινήσεις. Νέους θύτες, νέα θύματα.

Η ευαισθησία είναι ένα ακριβό ποτό με φινετσάτη και διακριτική γεύση. Δεν εθίζει, δεν ζαλίζει, δεν μεθάει. Σε φέρνει σε μια κατάσταση πικρής κατανοήσεως των φαινομένων. Ο θυμός περνάει εύκολα, το ίδιο και η επιθυμία να αποτελειώσεις τον αντίπαλο.

Οι (πραγματικά) γενναίοι υπήρξαν πάντα σκληροί στο πεδίο της μάχης. Στην ανάπαυλα, όμως, έδειχναν μεγαλοψυχία στον ηττημένο αιχμάλωτο.
Η φάρα μας είναι φοβισμένη. Μόνο ο φόβος και η ανασφάλεια (σε συνδυασμό με την έλλειψη παιδείας, βέβαια) εξηγεί τον τρόμο που σπέρνει στο διάβα της.

(«Κουτσαβάκια» τους έλεγαν, κάπου εκεί περί τα τέλη του 19ου α.)

Ἀλικᾶκος Δημήτρης

φωτογραφία

(Visited 23 times, 1 visits today)




One thought on “Ὁ γενναῖος εἶναι (συνήθως) καὶ μεγαλόψυχος.

Leave a Reply