Σταγόνες καιροῦ

Βρεγμένη ἡ ὑπόσχεσις…
καὶ δὲν μπόρεσες παρὰ νὰ περιμένῃς 
τὴν ἄκρη τοῦ εὐθραύστου νεροῦ 
τὴν ἀστάθεια τοῦ βήματος τοῦ ποδηλάτου.

 
Μετρῶντας λοιπὸν τὶς σταγόνες τοῦ καιροῦ 
ἀναλογίζεσαι πῶς τὰ ῥοῦχα πάλιωσαν… 
πότε τὸ χαμόγελό σου κουράσθηκε… 
πῶς τὸ βλέμμα ξάσπρισε…
 
Πολλοὶ ζοῦν ἀκόμη.
 
Ἀλήθεια; 
 
(ΑΛΥΧΝΗ ΓΗ)
(Visited 77 times, 1 visits today)




Leave a Reply