Δημοκρατικὴ συμπεριφορὰ …«à la carte»!!!

Μὲ ἀφορμὴ τὴν ἐπίθεση ποὺ ἐδέχθη ὁ «ἐμετικός» γιὰ ἐμέναν, Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης μπῆκα σὲ σκέψεις, προσπαθώντας νὰ ἀνακαλύψω τὸ τὶ πραγματικὰ ἐπεκράτησε μέσα μου στὸ ἄκουσμα τῆς εἰδήσεως…

Ἀντέδρασα σὰν ἕνα «politically correct» ἄτομο, ἢ σὰν ἕνας ἀγανακτισμένος, κατὰ τὸ ἥμισυ Πόντιος, πού εὑρέθην νά ἀκούω τόν Δήμαρχο τῆς Θεσσαλονίκης νά λέῃ ὅτι θαυμάζει τόν Κεμάλ, χωρὶς ὅμως νὰ δίδῃ δεκάρα (κατὰ τὸ κοινὸ «χέστηκε») γιά τό ἐάν τό ἴνδαλμά του εἶχε μακελέψη ἑκατοντάδες χιλιάδες Ἑλλήνων τοῦ Πόντου καί τῆς Μικρὰς Ἀσίας…;;;

Προσπάθησα νὰ σκεφθῶ ψύχραιμα…

Ἡ ἥρεμη πλευρά μου, ποὺ ἀποτελεῖ τὴν μειοψηφία τοῦ ἐκρηκτικοὺ χαρακτῆρος μου, ἐπέμενε ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀφήσουμε τὴν κοινωνία νὰ «τραμπουκοποιηθῇ» καὶ ὅτι ἡ ἐνέργεια αὐτὴ κατὰ τοῦ Μπουτάρη ἦταν ἀνεπίτρεπτος.

Ἡ ἄλλη, ἡ πιὸ ἀδιάλλακτος πλευρά μου, ποὺ κυριαρχεῖ στὸν παρορμητικὸ ψυχισμό μου, μοῦ ἔλεγε: «τί ἤθελε στήν ἐκδήλωση τῶν Ποντίων; Δέν ἤξερε ὅτι λόγῳ τῶν δηλώσεών του καὶ τῆς ὀργανώσεως τοῦ Gay Pride θά ἦσαν ἁναμμένα τά αἵματα;;;
Προφανῶς ἤξερε ὅτι «θὰ τὶς φάη» καὶ ἤθελε νὰ «θυματοποιηθῇ» στὰ μάτια τῶν πιστῶν ὀπαδῶν του, ποὺ τὸν ἐξέλεξαν στὶς ἐκλογὲς μὲ ἔξυπνο τρόπο, διότι προτίμησαν νὰ πᾷν νὰ τὸν ψηφίσουν, σὲ ἀντίθεση μὲ τοὺς ἀντιπάλους του, ποὺ ἐπροτίμησαν να πᾷν καὶ νὰ πιοῦν ἕνα οὐζάκι στὴν Ἀρετσοῦ ἢ στὴν Περαία.»

Τὴν ἀπάντηση μοῦ τὴν ἔδωσε ὁ ἴδιος ὁ ἑαυτός μου.

Προσπάθησα νὰ θυμηθῶ τι πρωτο-ἔνοιωσα ὅταν ἄκουσα τὴν εἴδηση…

Ἰκανοποίησις… Αὐτὸ ἦταν τὸ συναίσθημα ποὺ ἔνοιωσα!!!

Καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶμαι «ὅπου φυσᾶ ὁ ἄνεμος» τὸ λέω ξεκάθαρα, μὲ κίνδυνο νὰ παρεξηγηθῶ καὶ ἀπὸ καλοὺς φίλους, ποὺ εἶναι σφοδρὰ ἀντίθετοι μὲ ὅ,τι ἔγινε ἐκεῖ, κάτω ἀπὸ τὸν Λευκὸ Πύργο…

Ἔνοιωσα ἰκανοποίηση… σὰν ἔνα εἶδος ἐκδικήσεως, γιὰ τὰ ὅσα εἶπε γιὰ τὸν πάππου μου τὸν Θεοχάρη Τριανταφυλλίδη, τὸν μπαρμπα-Χάρη τὸν Ἀοῦτο, ὅπως τὸν ἤξεραν στὰ «λεμονάδικα» στὸν Πειραιᾶ τὴν δεκαετία τοῦ ’30, ἀπὸ τὰ Κοτύωρα τοῦ Πόντου, ποὺ διεσώθη ἀπὸ τὸ μαχαίρι τοῦ Τούρκου μὲ τὴν ψυχὴ στὸ στόμα, ἀλλὰ καὶ τὴν γιαγιά μου τὴν Εἰρήνη Κοσμίδου ἀπὸ τὴν Βόνα τοῦ Πόντου, ποὺ ἦλθε στὴν «παλαιὰ Ἑλλάδα» μικρὸ κορίτσι μὲ τὸν ἄῤῤωστο πατέρα της καὶ ἕξη μικρότερα ἀδέλφια, ἀφοῦ πρῶτα εἶδε τοὺς Τούρκους νὰ σκοτώνουν ἐν ψυχρῷ τὴν μάννα της. Γιατὶ ἡ Ὕβρις τοῦ Μπουτάρη πρὸς τὸν Ποντιακὸ Ἑλληνισμό, ἦταν Ὕβρις πρὸς τὸν πάππου μου καὶ τὴν γιαγιά μου, πρὸς ὅλη τὴν ῥίζα μ’ ἀπὸ τὴν μεριὰ τῆς μητέρας μου…

Καὶ ἡ ἀρχαιοελληνικὴ συμπαντικὴ κοσμοθεωρία, γιὰ ὅσους γνωρίζουν, ἔχει μία ἀναπότρεπτο ἀκολουθία: Ὕβρις – Ἄτη – Νέμεσις – Τίσις…

Ὕβρις τοῦ Δημάρχου τὴν ἐνεργοποίησε…

Βέβαια ὑπάρχουν καὶ αὐτὶ ποὺ θέλουν νὰ μὲ κάνουν νὰ νοιώσω ἐνοχές, νὰ αἰσθανθῶ τύψεις, ποὺ ἔνοιωσα ἰκανοποίηση γιὰ τὸ πάθημα τοῦ «ἀνωτάτου ἄρχοντος τῆς συμπρωτευούσης».
Κάποιοι, ποὺ κατηγοροῦν τὰ αἰσθήματά μου σὰν ἀποτέλεσμα ἐνὸς ἐνδομύχου καὶ καλὰ κρυμμένου φασίστα μέσα στὴν ψυχή μου…

Ὑπάρχουν αὐτοὶ ποὺ ἰσχυρίζονται ὅτι σὲ μίαν Δημοκρατικὴ Κοινωνία δὲν ἔχουν θέση τέτοιες ἀντιδράσεις, ποὺ χαρακτηρίζουν μίαν – κατὰ τὴν γνώμη τους – παρηκμασμένη κοινωνία…

Δεν ἔχουν ἄδικο ἀπὸ μίαν πλευρά. Ὁ νόμος τοῦ «Λῦντς» οὐδέποτε ἀπετέλεσε λύση σὲ μίαν δημοκρατικὴ κοινωνία.
Ἀλλὰ ἐδῶ ξεπηδοῦν δύο κυρίαρχα ἐρωτήματα:

  1. Ζοῦμε σέ καθεστώς Δημοκρατίας ;;; …καὶ ἐννοῶ πραγματικῆς Δημοκρατίας.
  2. Μπορεῖ ἡ ἀπέχθεια πρός τόν τραμπουκισμό νά ἀπευθύνεται μόνο ὅταν αὐτός ἐκδηλώνεται ἀπό τήν μία πολιτική πλευρά;

Ἐὰν, σὰν ἐλεύθερος καὶ νοήμων πολίτης, μὲ δείκτη εὐφυΐας ἄνω τοῦ μετρίου, κληθῶ νὰ ἀπαντήσω ὁ ἴδιος σὲ αὐτὰ τὰ ἐρωτήματα, οἱ ἀπαντήσεις μου θὰ εἶναι οἱ ἑξῆς:

  1. Ὄχι δὲν ζοῦμε σὲ μίαν δημοκρατικὴ κοινωνία. Δὲν ζοῦσε ὑπὸ καθεστὼς Δημοκρατίας. Τὸ πολίτευμα τῆς χώρας εἶναι ψευδεπίγραφο. Καὶ ἐξηγοῦμαι. Πότε αὐτοί που ἐπενόησαν τὸ Δημοκρατικὸ Πολίτευμα ἐπέτρεψαν σὲ κάποιον νὰ ὑπόσχεται προεκλογικὰ πολλὰ καὶ διάφορα καί, μόλις – βάσει τῶν ἐξαγγελιῶν του – ὁ λαὸς τὸν ἐκλέξη δημοκρατικά, ἀποφασίζει νὰ πράξῃ ἀκριβῶς τὰ ἀντίθετα ἀπὸ τὶς ἐξαγγελίες του, παγιδεύοντας αὐτὸν τὸν λαὸ καὶ κοροϊδεύοντάς τον κατ’ εὐθείαν στὰ μούτρα του! Εἶναι Δημοκρατικὸ νὰ ζητᾷς μέσῳ ἐνὸς Δημοψηφίσματος ἀπὸ τὸν Λαὸ ἕνα ΟΧΙ καὶ ὅταν αὐτὸ στὸ δίδῃ, μὲ τὸν πιὸ κατηγορηματικὸ τρόπο, ἐσὺ νὰ τὸ μετατρέπῃς ἀμέσως σὲ ΝΑΙ ἐντελῶς ἀνερυθρίαστα …κάνοντάς του καὶ πλάκα ὅτι δῆθεν ἐτίμησες τὴν ψῆφο τοῦ;;;
    Ἐξαγγέλεις κάποια πράγματα ποὺ προτίθεσαι νὰ κάνῃς καὶ τὰ θέτεις εἰς γνῶσιν τοῦ κυριάρχου λαοῦ. Αὐτὸς σὲ πιστεύει καὶ σὲ ψηφίζει. Καὶ τὴν ἐπαύριον πράττεις ἀκριβῶς τὰ ἀντίθετα, ἀποδεικνύοντας ὅτι κορόϊδεψες τοὺς πάντες πρὸ κειμένου νὰ ὑφαρπάξῃς τὴν ἐξουσία. Ἐὰν ἡ Δημοκρατία λειτουργοῦσε, θὰ εἶχε προνοηθῆ νὰ ὑπάρχῃ ἕνα Συνταγματικὸ Δικαστήριο, ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ καταφύγουν οἱ Πολίτες μὲ στοιχεῖα, πρὸ κειμένου νὰ ἀποδείξουν ὅτι εἶσαι δημαγωγὸς καὶ λαοπλάνος, ὥστε αὐτὸ νᾶ σοῦ ἀφαιρεθῇ ἡ Ἐξουσία!
    Αὐτό, ναί, θὰ ἦταν δημοκρατία…
    Ὅμως κάτι τέτοιο δὲν ὑφίσταται, ὁπότε δὲν ὑπάρχει κἂν δημοκρατία!!!
  2. Ἡ ἐπίθεσις κατά τοῦ Μπουτάρη, τί διαφορά εἶχε ἀπό τήν ἐπίθεση κατά τοῦ Παγκάλου, παλαιώτερα, στά Καλύβια Ἀττικῆς ἢ κατὰ τῶν Χατζηδάκη, Κουμουτσάκου στό Κέντρο τῶν Ἀθηνῶν; Τότε ὅλοι αὐτοὶ ποὺ σήμερα διαῤῥηγνύουν τὰ ἱμάτιά τους …δικαιολογοῦσαν τὸν τραμπουκισμὸ κάποιων «δικῶν τους»,  λέγοντας ….ὅτι ἦταν φυσιολογικὸ ἐπακόλουθο τῆς ἀγανακτήσεως «ἐξαγριωμένων» πολιτῶν!!!
    Στὰ αὐτιά μου ἔχω ἄκομα τὸν Τσίπρα, τὸν Σκουρλέτη καὶ τὴν Φωτίου να τοὺς δικαιολογούν!
    Ἢ μήπως δέν ἦταν ὁ «ἕτερος Καππαδόκης» τῆς Συγκυβερνήσεως, ὁ Καμμένος ὁ ὁποῖος ζητοῦσε ἀπὸ τὸν κόσμο «νὰ λυντσάρῃ τὸν Πάχτα»;;;
    Δεὲ παρῆλθαν δὰ καὶ κάποιοι αἰῶνες, γιὰ νὰ τὰ ξεχάσουμε ὅλα αὐτά…

Ὁπότε, μὲ ἡσυχη πλέον τὴν συνείδησή μου, λέω καὶ ἑγώ: «καλὰ τοῦ ἔκαναν τοῦ μ@λάκα», ὅπως λέει καὶ ὁ μέσος Ἕλλην, γιατὶ ὅπως ἔλεγε καὶ ὁ βέρος Ἀθηναῖος ἕτερος πάππους μου, Κωνσταντῖνος Δημητριάδης κι αὐτός, «ὅταν σπέρνῃς ἀνέμους, θερίζης θύελλες«!!!

Ἐκτὸς ἐὰν κάποιοι θέλουν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι ἄλλο τὸ ξῦλο ποὺ ῥίχνουν οἱ δικοί τους καὶ ἄλλο τὸ ξῦλο ποὺ ῥίχνουν οἱ ἄλλοι…
Ἐξέθρευσαν μίαν πρακτική…
…καὶ τώρα θὰ πληρώσουν τὸ τίμημα.
Διότι πιστεύω πὼς ὁ Μπουτάρης ἦταν μόνον ἡ ἀρχή…

Δημητριάδης Κωνσταντῖνος

Υ.Γ.1.  Θὰ θεωρηθῶ γραφικός ἐάν ὑπενθυμήσω τίς δηλώσεις καί τήν ἀντιμετώπιση πού εἶχε ἡ δολοφονία Φύσσα, ἐν ἀντιθέσει μέ αὐτήν τῶν ἀτυχῶν ὑπαλλήλων τῆς MARFIN ἣ τῶν νεαρῶν Φουντούλη καί Καπελώνη;

Υ.Γ.2.  Μοῦ ἄρεσε αὐτὴ ἡ ἀνάρτησις τοῦ Φαήλου Κρανιδιώτου:

Τὸ ἄρθρον ἐδημοσιεύθη στὴν ἐφημερίδα ΜΑΧΗ, στὴν στήλη μου «Ἀμυνῶ δὲ καὶ μόνος».

 

(Visited 180 times, 1 visits today)




Leave a Reply