Δέος καὶ μελαγχολία

Στὸ γύρισμα τοῦ αἰώνος, στὴν Canon εἶδαν ὅτι ἡ ψηφιακὴ φωτογραφία θὰ σάρωνε τὰ πάντα, ὅτι πολὺ σύντομα τὰ φὶλμ καὶ οἱ ἀναλογικὲς μηχανὲς θὰ περνοῦσαν στὴν Ἱστορία. Αὐτὸ ἐσήμαινε ὅτι ἔπρεπε νὰ τρέξουν, ἐπενδύοντας σημαντικὰ στὴν ἔρευνα τῆς νέας τεχνολογίας. Ἀλλιῶς, θὰ ἔχαναν τὴν πρωτοκαθεδρία στὸ μικρὸ φορμᾶ.

Τὸ ἔκαναν. Τὸ 2002 παρουσιάζουν τὴν Canon EOS-1 Ds, τὴν καλυτέρα ψηφιακὴ μηχανὴ στὰ 35mm τῆς ἐποχῆς τῆς — reflex, μὲ σῶμα ἀπὸ μαγνήσιο, full frame αἰσθητήρα, ἐξαιρετικοὺς φακοὺς καὶ ἀνάλυση 12mp. Ἦταν μία βαρειὰ μηχανὴ ἐπαγγελματικῶν προδιαγραφῶν ποὺ μποροῦσε εὐθέως νὰ ἀνταγωνισθῇ σὲ εὐκρίνεια καὶ ποιότητα ἀναλογικὲς μηχανὲς μεσαίου φορμᾶ.

Στὴν Ἑλλάδα ἦλθε τὸ 2004. Τὴν πῆρα καὶ ἀνέβηκα ἀργὰ τὸ ἀπόγευμα στὴν Ἀκρόπολη. Ἦταν ὁ καλλίτερος τόπος καὶ χρόνος νὰ δοκιμασθῇ — δύσις τοῦ Ἡλίου, φῶς κόντρα, χρώματα ὄμορφα ὅμως δύσκολο νὰ βγοῦν σωστά, μεγάλο βάθος πεδίου καὶ ἀπαιτητικὲς λεπτομέρειες στὴν εἰκόνα.

Ὅταν εἶδα τὴν πρώτη της φωτογραφία σὲ μεγάλη μεγέθυνση, κατάλαβα. Ἔνοίωσα δέος γιὰ αὐτὰ ποὺ μποροῦσε νὰ κάνῃ — καὶ μία μικρὴ μελαγχολία γιὰ ὅσα ὄμορφα αὐτὴ καὶ οἱ ἐπίγονοί της θὰ ἔστελναν στὸ ράφι.

Μαθιόπουλος Χαράλαμπος

(Visited 173 times, 1 visits today)




Leave a Reply