Τις προάλλες βρέθηκα τυχαία στο καφέ του Μουσείου της Ακρόπολης, στο μπαλκόνι, διαβάζοντας στο tablet μου Θουκυδίδη. Τις διαπραγματεύσεις μεταξύ Αθηναίων και Μηλίων κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου. Οι Μήλιοι παρέμεναν ουδέτεροι στον Πόλεμο που είχε ξεσπάσει μεταξύ Σπάρτης και Αθήνας και δεν ήθελαν να ενταχθούν στην Αθηναϊκή Συμμαχία. Η Αθηναϊκή Συμμαχία ήταν μία πολιτική και στρατιωτική ένωση περίπου 150 αρχαίων ελληνικών πόλεων-κρατών, υπό την κηδεμονία της πόλης των Αθηνών, που είχε ως στόχο την αντιμετώπιση της περσικής απειλής. Οι Αθηναίοι λοιπόν, εκθέτουν μια σειρά επιχειρημάτων για να αποδείξουν πως είναι ορθό και προς το συμφέρον της Μήλου να ενταχθεί στην Αθηναϊκή Συμμαχία, όπως μετονομάστηκε η Δηλιακή Συμμαχία όταν ο Περικλής μετέφερε το συμμαχικό ταμείο στην Αθήνα. Οι Μήλιοι επιχειρηματολογούν θεωρώντας πως όχι μόνο δεν είναι ορθό να ενταχθούν, αλλά δεν είναι καν προς το συμφέρον τους. Οι Αθηναίοι ανακοινώνουν πως αν δεν ενταχθούν στη Συμμαχία θα τους κάψουν, και οι Μήλιοι απαντούν πως δεν θα υποκύψουν στην απειλή και πως έχουν δίκιο να αποφασίζουν έτσι. Τότε οι Αθηναίοι λένε το αξεπέραστο: “Δεν αρκεί να έχεις δίκιο, πρέπει να έχεις και τη δύναμη να το υπερασπιστείς”. Σκότωσαν, λοιπόν, όλους τους άντρες, ενώ πούλησαν ως δούλους όλες τις γυναίκες και τα παιδιά. Όπου δεν πίπτει Λόγος πίπτει ράβδος, δηλαδή. Οποίος δεν είναι μαζί μας είναι εχθρός μας. Ορίστε: Δημοκρατία και Λόγος στην πράξη. Ήπια άλλη μια γουλιά από τον καφέ μου κοιτάζοντας τον Παρθενώνα, άφησα κάτω το tablet και ξεκίνησα να στρίβω τσιγάρο, απολαμβάνοντας τον ήλιο που μου ζέσταινε το πρόσωπο. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Νά ζῇ κανείς ἤ …νά μή ζῇ;
Εἰλικρινῶς μὲ αὐτὰ ποὺ διαβάζω καθημερινὰ ἔχω ἀρχίσῃ κι ἀναρωτιέμαι…
Ὄχι, τὸ ἐρώτημα δὲν ἀφορᾷ σὲ ἐμέναν ἀλλὰ σὲ κάτι σούργελα ποὺ ἀρθρογραφοῦν ἀραδιάζοντας ὅλων τῶν εἰδῶν τὶς κοτσάνες καὶ τὶς παπαρολογίες, νομίζοντας ἐπὶ πλέον πὼς πωλοῦν καὶ πνεῦμα…
Ἡ ἀφορμὴ ἀπὸ μία …ματιασμένη.
Αὐτὴ ἡ γυναίκα θεωρεῖ πὼς οἱ ἐπιβιώσαντες τοῦ σεισμοῦ τῆς Ἰαπωνίας δὲν πρέπει νὰ ἐξακολουθήσουν νὰ ζοῦν, ἐφ΄ ὅσον ἔχασαν ὅλα αὐτὰ ποὺ μὲ κόπους ἀπέκτησαν στὴν ζωή τους. Ἀπὸ φορέματα κι αὐτοκίνητα ἔως τοὺς φίλους τους… (Γιὰ παιδιὰ καὶ συντρόφους δὲν διάβασα… Μόνον γιὰ οἰκογένειες γενικῶς…) Συνέχεια
Εὔβοια. Τὸ κλειδὶ τῆς Ἑλλάδος.
Μία ἐξαιρετικὴ ἐκδήλωσις, μὲ θέμα τὴν Εὔβοια, τὴν γλῶσσα μας καὶ τὴν ἱστορία μας, στὴν ὁποίαν ἔλαβαν μέρος σεβαστοὶ καὶ ἐπίμονοι μελετητὲς τῆς γλώσσης καὶ τῆς ἱστορίας μας, ὅπως ὁ Ἀντώνης Ἀντωνάκος καὶ ὁ Γιῶργος Λεκάκης, ἔλαβε χώρα πρὸ ἡμερῶν ἀπὸ τὴν ὁμάδα Φρυκτωρίες. Συνέχεια
Τὰ «εὐπώλητα» βιβλία.
Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ ΟΠΩΣ Η ΛΕΝΑ ΜΑΝΤΑ δὲν εἶναι ἀσυνήθιστη στὸν χῶρο τῆς λογοτεχνίας. Ἡ ἴδια ἔχει «πουλήσει» κοντὰ στὸ ἕνα ἑκατομμύριο ἀντίτυπα (αὐτὸ τοὐλάχιστον διατείνεται ὁ ἐκδοτικός της οἶκος) βιβλίων μὲ περιεχόμενο ἐλαφρὺ ποὺ προσιδιάζει σὲ κείμενα τύπου ἄρλεκιν ἢ σὲ «ρόζ» ἱστορίες. Δηλαδή, γιὰ νὰ τὸ κάνω πιὸ λιανά, ἡ Μαντᾶ ἀνήκει στοὺς συγγραφεῖς ἐκείνους ποὺ καταφέρνουν μὲ ἁπλοïκές κι ἀνάλαφρες ἱστοριοῦλες νὰ διαβάζονται παντοῦ ἀπὸ πλῆθος «ἀναγνωστών». Συνέχεια
Ἐγνώριζαν οἱ Μινωΐτες τόν καπνό;
Οἱ Μινωίτες εἴχαν μεταφέρει καπνὸ καὶ χαλκὸ ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ, 3.700 χρόνια πρὶν ἀπὸ τὸν Χριστόφορο Κολόμβο.
Οἱ Μινωίτες εἶχαν μεταφέρει καπνὸ ἀπὸ τὴν Ἀμερική.
Ἕνα ἔντομό ποὺ συνδέεται ἄμεσα μὲ τὸν καπνὸ εὑρέθη θαμμένο στὴν ἠφαιστειακὴ στάκτη περὶ τὸ 1450 π.Χ. στὸ σπίτι ἑνὸς ἐμπόρου, στὸ Ἀκρωτήρι τῆς Θῆρας. Ὀνομάζεται Lasioderma Serricorne καὶ ἐνδημεῖ στὴν Ἀμερική. Συνέχεια
Ἀντί τῶν εἰδήσεων νά ἀσχοληθοῦμε μέ κάποιον πού …ἀγανάκτησε μέ τήν γυναίκα του;
Καλησπέρα μας…
Εἰδήσεις καὶ πάλι ἀπόψε…
Σὲ λίγο… Καὶ εἶναι Σαββατόβραδο… Ὅ,τι πρέπει γιὰ μίαν βόλτα μὲ φίλους… γιὰ λίγες στιγμὲς μὲ ἀγαπημένους… Γιὰ λίγο παιχνίδι μὲ τὰ παιδιά μας… Ἤ γιὰ ἕνα βιβλίο… ἤ ἀκόμη καὶ ἁπλῆ χαλάρωσιν… Τόσα πολλὰ ποὺ ἔχουμε νὰ κάνουμε…Ὅμως θά τά κάνουμε; Συνέχεια