Ἡ ἑλληνικὴ πόλις Φαναγορία στὴν Μαύρη Θάλασσα
Ὅπως ἀναφέρει ἡ συγγραφεὺς Ἁγιάτις Μπενάρδου, στὴν Ἐγκυκλοπαίδεια τοῦ Ἱδρύματος Μείζονος Ἑλληνισμοῦ γιὰ τὸν Εὔξεινο Πόντο, ἡ Φαναγορεία ἱδρύθη στὰ μέσα τοῦ 6ου αἰῶνος π.Χ. ἀπὸ κατοίκους τῶν Ἀβδήρων καὶ ἀπετέλεσε τὴν μεγαλυτέρα σὲ ἔκταση ἑλληνικὴ ἀποικία στὴν περιοχή. Παρ’ ὅ,τι οἱ ἀναφορὲς στὶς γραπτὲς πηγὲς δὲν εἶναι πολλές, τόσο ὁ Ἐκαταῖος ὁ Μιλήσιος ὅσο καὶ ὁ Στράβων ἀνεφέρθησαν στὴν τοποθεσία καὶ τὴν ἐμπορικὴ δραστηριότητά της. Συνέχεια
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς ἄχρηστα, ἀνίκανα καὶ διῳρισμένα ἦσαν πάντοτε, τὰ κάθε λογῆς κουδουνισμένα. Ἐμεῖς οὐδέποτε ἐκλέγουμε, διότι ἔχουν πρό-ἐγκριθῆ, τοποθετηθῆ στὶς κατάλληλες θέσεις κι ἐμεῖς …«ἐπιλέγουμε» (λέει) μία δική τους μαριονέτα, κατὰ τὰ ἄλλα δημοκρατικῶς.
Αὐτὰ λοιπὸν τὰ νούμερα, τὰ ἀλληλοδιαπλεκόμενα, ποὺ οὐδέποτε ἐννοοῦν τὶς δικές μας ἀνάγκες, μὰ καὶ γενικότερα κάθε περὶ κοινοῦ Δικαίου αἴσθημα, ὡς ἄχρηστα κι ἀνίκανα, τὸ μόνον ποὺ δύνανται νὰ πράξουν, ὅταν τοποθετῶνται σὲ θέσεις ἐξουσίας, εἶναι …διακοπές. Ὄχι ὅμως ὁποιεσδήποτε διακοπές, ἀλλὰ διακοπὲς διαρκείας. Κάπου κάπου δὲ ἐμφανίζονται καὶ στὰ γραφεία τους, ἴσα γιὰ νὰ μᾶς …παραπλανήσουν.
Ἔτσι κι ἀλλοιῶς παραμένουν διαρκῶς, δίχως …ἀντικείμενον ἐργασιῶν. Τί νά κάνουν; Τόσο χρῆμα μαζεύουν καὶ κάπου πρέπει νὰ τὸ σπαταλήσουν. Ἔτσι λοιπὸν ἤ θὰ κάνουν διακοπὲς ἢ …χαβαλέ, ἐνίοτε μαζύ μας.
Ἀναπαράστασις Μινωΐτισσας, ὅπως ἐμφανίζετο πρὶν ἀπὸ 3800 χρόνια!!!
Κυττῶντας μία φωτογραφία (πού, κατὰ τὰ ἄλλα, ἀποτυπώνει …χίλιες λέξεις) μποροῦμε εὔκολα νὰ διακρίνουμε πολλὲς λεπτομέρειες, ἀναφορικῶς μὲ τὸ τί πράγματι συμβαίνει (κι ὄχι μὲ τὸ τί φαίνεται νὰ συμβαίνῃ) στὴν περιοχή μας.
Μία θαυμασία, πρώτη, προσέγγισις ἔγινε ἀπὸ τὴν φίλη μας Νεφέλη, πάντα ἀναφορικῶς μὲ τὸ τί …δὲν ὁμολογεῖται: Συνέχεια
Οὐδέποτε ἔχω λάβη θέσι γιὰ τὸ θέμα τῶν ἐκτρώσεων. Πρέπει ὅμως νὰ πάρω θέσι γιὰ τὸ θέμα τῆς ἀφίσσας.
Ἔχω δῆ χιλιάδες ἀφίσσες καὶ συνθήματα γιὰ ἑκατοντάδες θέματα. Εἶναι κι αὐτὸ μία ἐλευθερία (τί εἶναι ἐλευθερία εἶναι ἕνα πιὸ σύνθετο θέμα βεβαίως), ἀλλὰ ἡ διαταγὴ τῆς κυβερνήσεως νὰ κατέβουν οἱ ἀφίσσες στὸ μέτρο γιὰ τὶς ἐκτρώσεις ἀπὸ ὀπαδοὺς τῆς «ζωῆς» εἶναι κατάπτυστος καὶ ἐπικίνδυνος. Συνέχεια
Ὁ σουλτάνος προλαβαίνει πρῶτος καὶ σπεύδει νὰ κρατήσῃ μὲ φαρδειὰ παλάμη καὶ σφικτὸ ἀντίχειρα τὰ χέρια τῆς Γερμανίδος καὶ τοῦ Γάλλου, μὲ ὕφος:
«Ἐδῶ σᾶς ἔχω, σᾶς κρατῶ στὸ χέρι. Θὰ κάνετε ὅ,τι σᾶς πῶ… Ἀλλιῶς κλείνω τὰ ἐργοστάσιά σας στὴν χώρα μου. Τέρμα οἱ Μερσέντες σας, τὰ Ὄπελ σας καὶ τὰ λοιπὰ πολεμικὰ σιδερικά. Σᾶς γεμίζω καὶ μὲ λάθρο».
