Ἀπό ποῦ προῆλθε ἡ ἐσφαλμένη ἰδέα ὅ,τι στίς τελετές πρέπει νά φέρουμε λευκά κι ὄχι ἔγχρωμα;;
Κάποτε στὴν Ἀγγλία τοῦ 19ου αἰῶνος γεννήθηκε μία γελοία ψευδοσυμβολικὴ τῶν χρωμάτων καὶ εἶπαν:
Λευκὸ ἴσον ΑΓΝΟΤΗΣ καὶ θὰ φοροῦν τὰ ἀγνᾶ μας κορίτσα λευκὰ νυφικά (στὸν Ἑλληνικό, ῥωμαϊκὸ καὶ στὸν λαϊκό μας πολιτισμό, ἡ νύφη φορᾶ κόκκινο!!!)
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
Καταιγίδα.
Άλλη μια ημέρα ξημέρωσε … έπιασε η ευχή που λέμε το βράδυ “να ξημερώσει πρώτα ο Θεός την ημέρα”.
Μην είσαι κομπάρσος στην ημέρα κάποιου άλλου …
Γίνε ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ της δικής σου ημέρας.
Συνέχεια
Ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς Βορείου Ἠπείρου.
Η απελευθέρωση της Β. Ηπείρου
Η μεγάλη στιγμή της απελευθέρωσης φάνηκε να φτάνει οριστικά τον Δεκέμβριο του 1912, όταν ο ελληνικός στρατός ελευθέρωσε την Κορυτσά. Οι Χιμαριώτες υπό τον Σπυρομήλιο είχαν ήδη κερδίσει με επανάσταση την ανεξαρτησία τους. Μέσα σε τρεις μήνες (Μάρτιος 1913) ολόκληρη η Βόρειος Ήπειρος βρισκόταν υπό ελληνική κυριαρχία.
Ήταν η πρώτη φορά ύστερα από πέντε αιώνες που η Βόρειος Ήπειρος βρισκόταν ξανά στην αγκαλιά της πατρίδας και ένας άκρατος ενθουσιασμός επικρατούσε παντού. Γάλλος δημοσιογράφος που παρακολούθησε την υποδοχή του διαδόχου Γεωργίου από τους Βορειοηπειρώτες γράφει: «Επί τρία τέταρτα της ώρας μια απερίγραπτη παρέλαση χιλιάδων ανδρών, γυναικών και παιδιών, οι οποίοι επευφημούν τον πρίγκιπα, ψάλλουν πατριωτικούς ύμνους, κουνούν ζωηρά βενετσιάνικα φαναράκια, σημαίες, μαντίλια, καπέλα, υψώνουν τα χέρια και υποκλίνονται… Επίσης πολυάριθμα είναι τα κόκκινα μουσουλμανικά φέσια. Οι φεσοφόροι αυτοί συμμετέχουν με τον ίδιο ενθουσιασμό κραυγάζοντας «Ζήτω ο Διάδοχος! Ζήτω ο Βασιλεύς Συνέχεια
Ἡ γραμμὴ ἐτραβήχθη.
Αρκετά με τις πολιτισμένες κουβέντες. Τελικά για να καταλάβουν όλα αυτά τα σκουλήκια που κατοικοεδρεύουν στην πατρίδα των λίγων Ελλήνων πρέπει να χρησιμοποιηθούν τα χέρια μας και εφόσον τα χέρια μας έμειναν ορφανά από κασμά, από σφυρί , από ο,τιδήποτε θα έκανε αυτή την χώρα να μπορεί να σηκωθεί όρθια με καθαρή παραγωγή και δημιουργία, είναι καιρός να χρησιμοποιηθούν για την δεύτερη χρήση που τους δόθηκαν από την Φύση: Την βία εναντίον όσων περνούν την διαχωριστική γραμμή της ατομικής αξιοπρέπειας, της ατομικής επιβίωσης αλλά και της προσωπικής δικαιοσύνης.
Συνέχεια
Τὸ ἱερὸν χρῶμα τῶν Ἑλλήνων!
ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ…
δι’ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνας εἶναι κατ’ ἐξοχὴν τὸ πορφυρόν. Συνέχεια
Κρίσις.
Ένα πράγμα που διδάσκει μια “Κρίση” σε μια κοινωνία, είναι ο διαχωρισμός του αναγκαίου από το περιττό.
Πόσο μάλλον σε μια κοινωνία που θεωρούσε αναγκαία τα cds με τα καψουροτράγουδα και περιττά τα βιβλία …
Διασκέδαση (και όχι Ψυχαγωγία) σε βάρος της Παιδείας (και όχι Μόρφωσης).