Νέος Ἑαυτός.

Μια Νέα Ημέρα, μια Νέα Εβδομάδα, ένας Νέος Μήνας, ένας Νέος Χρόνος, είναι απλά μια Νέα Αρχή… ένα απλό ξεγέλασμα της συνείδησής μας πως κάτι γύρω μας αλλάζει.
Το ζητούμενο σε κάθε Αλλαγή είναι να μην αλλάζει μόνο το Περιβάλλον που κινείται ο Παρατηρητής, αλλά, κυρίως, να αλλάζει ο Παρατηρητής παράλληλα με το Περιβάλλον, προσαρμοζόμενος στις Νέες Συνθήκες.
Συνέχεια

Ἡ ἄμυνα τῆς Λευκάδος.

Μία οὐδόλως γνωστὴ πτυχὴ τῆς ἱστορίας μας, ποὺ συνέβῃ λίγα χρόνια πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς ἐπαναστάσεως, ἦτο ἡ ἐπίθεσις ποὺ ἐδέχθῃ ἡ Λευκάδα ἀπὸ τὸν Ἀλῆ πασσᾶ, τὸν Μάϊο τοῦ 1807.
Μεταξὺ τῶν πολλῶν περιοχῶν ποὺ ὁ Ἀλῆ πασσᾶς προσπάθησε νὰ προσαρτήσῃ στὸ μεγάλο του βασίλειον, ἦταν καὶ τὰ Ἑπτάνησα. Ἄλλως τε οἱ κατ’ ἐξακολούθησιν ἐπιθέσεις του στὴν Πρέβεζα καὶ στὴν Πάργα ἀποδεικνύουν πὼς ὀνειρεύετο ἕνα μεγάλο βασίλειο, ἱκανὸ νὰ ἀνατρέψῃ καὶ τὸν ἴδιον τὸν σουλτάνο, μὲ Συνέχεια

Πράξεις σωστὲς καὶ πράξεις λάθος.

Το να κάνεις κάτι, οτιδήποτε, είναι Δημιουργία … και το μπορούν όλοι.
Το να κάνεις κάτι σωστά, είναι Σοφία … και το μπορούν οι ικανοί.
Το να κάνεις κάτι λάθος και να αναλαμβάνεις την ευθύνη των συνεπειών του λάθους σου, είναι Μεγαλοπρέπεια … και το μπορούν μόνον οι Άξιοι.

Συνέχεια

Ἰουλιανὸς ὁ Μέγας. (β)

«Φλωρεντίῳ τῆς αὐλῆς ἐν τοῖς ὑπὲρ τὰς Ἄλπεις ἔθνεσιν ὑπάρχῳ γενομένῳ κατὰ τοὺς χρόνους ἐν οἷς Ἰουλιανὸς ὁ μέγας τὴν τοῦ Καίσαρος εἶχε τιμήν» (Ζώσιμος, Νέα Ιστορία, 5.2)

Ἰουλιανὸς ὁ Μέγας κι ὄχι Παραβάτης ἤ Ἀποστάτης γιὰ τοὺς Ἕλληνες.

Συνέχεια

Πόρτα στὸ Φῶς.

Το σκοτάδι απλωνόταν γύρω του…
Ένα ανάλαφρο αεράκι που του χάιδευε το πρόσωπο, ήταν το μόνο σημάδι πως κάπου κοντά υπήρχε μια πόρτα.
Μέσα στο πηχτό, πυκνό σκοτάδι δεν είχε καμία αίσθηση προσανατολισμού… αριστερά, δεξιά, μπρος, πίσω… οι κατευθύνσεις είχαν πάψει να υπάρχουν σαν έννοιες, παραμένοντας απλά και μόνον λέξεις.

Συνέχεια

Ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς Ἄρτης.

Ἡ πορεία πρὸς τῆς ἀνεξαρτησία κάθε πόλεως, κάθε μικροῦ ἤ μεγάλου τόπου μέσα στὸ σύγχρονο κράτος ποὺ ἐμάθαμε νὰ λέμε Ἑλλάς, ἐπῆλθε μετὰ ἀπὸ ἀπὸ πολλοὺς ἀγῶνες, πολὺ αἷμα καὶ πολὺ πόνο.
Κάθε πτυχὴ τῆς ἱστορίας μας πιστεύω πὼς πρέπει νὰ τὴν μαθαίνουμε. Εἶναι πλέον ἡ Ἀνάγκη ποὺ μᾶς ὁδηγεῖ στὸ νὰ συνειδητοποιήσουμε τὸ ἀπὸ ποῦ ἐξεκινήσαμε, τὸ ποῦ εἴμαστε καὶ τὸ ποῦ πρέπει  νὰ φθάσουμε.

Πόσοι ἀπό ἐμᾶς θά πασκίσουν νά «εἰσέλθουν» στήν διαδικασία τῆς ἀναδομήσεως;
Συνέχεια