Πῶς κατανέμεται ὅλος ὁ πλοῦτος τοῦ πλανήτη μας

Αιώνιο το ερώτημα, με διαρκώς διαφορετικές απαντήσεις σε κάθε εποχή, ακόμη και κάθε χρόνο: Πόσοι είναι οι πλούσιοι; Πόσοι οι φτωχοί; Πόσο πλούσιοι είναι οι πλούσιοι και πόσο φτωχοί οι φτωχοί; Πάντα κινεί το ενδιαφέρον αυτό το θέμα και η έκθεση για τον Παγκόσμιο Πλούτο του 2012 της ελβετικής τράπεζας Κρφντί Σουίς μάς δίνει τις τρέχουσες απαντήσεις. Ας αρχίσουμε από την κορυφή της πυραμίδας. Πόσοι είναι λοιπόν αυτοί που έχουν προσωπική περιουσία πάνω από 1 εκατομμύριο δολάρια σε όλον τον κόσμο;

Είναι 29 εκατομμύρια άτομα, αριθμός που αντιστοιχεί στο 0,6% του ενήλικου πληθυσμού του πλανήτη. Αυτό το 0,6% λοιπόν κατέχει συνολικά περιουσία αξίας 87,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία αντιστοιχεί στο 39,3% του παγκόσμιου πλούτου! Η αντιστοίχιση των αριθμών είναι εντυπωσιακή – το 0,6% του πληθυσμού κατέχει το 39,3% του πλούτου.

Η υπόθεση γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα αν στους εκατομμυριούχους προσθέσουμε τους εύπορους και του απλώς πλούσιους, αυτούς δηλαδή που έχουν περιουσία από 100.000 μέχρι 1 εκατομμύριο δολάρια. Αυτοί είναι αρκετοί. Ανέρχονται σε 344 εκατομμύρια ανθρώπους, ποσοστό 7,5% του ενήλικου πληθυσμού της Γης.

Αυτοί οι εύποροι έχουν συνολική περιουσία 95,9 τρισεκατομμύρια δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί στο 43,1% του συνολικού πλούτου του πλανήτη μας. Προσθέτοντας αυτές τις δύο κατηγορίες εύπορων και εκατομμυριούχων, παθαίνει κανείς σοκ: Το 8,1% του πληθυσμού κατέχει το… 82,4% (!) του παγκόσμιου πλούτου.

Αυτό σημαίνει ότι Συνέχεια

Τά ἀνδρείκελα καί οἱ ψυχάρες

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

[email protected]

www.apostoloupanos.gr

 

            Το 2012 έδυσε και μόλις ανέτειλε το 2013 με τους χειρότερους οιωνούς. Η πατρίδα μας έχει γυρίσει 72 χρόνια πίσω, η χώρα μας ήδη βρίσκεται σε “εμπόλεμη κατάσταση” και ο λαός μας εξαθλιώνεται. Βιώνουμε κατοχικές ημέρες και νύχτες που οι περισσότεροι των Ελλήνων τις γνώρισαν από αφηγήσεις παλαιότερων ή από ντοκιμαντέρ εποχής. Δράστες της αναβίωσης αυτών των τραγικών στιγμών του Έθνους, όλες οι κυβερνήσεις από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Αυτές οι κυβερνήσεις που μέχρι το 2009, σχεδίασαν την υποδούλωση της πατρίδας μας στη νέα τάξη πραγμάτων και στην παγκοσμιοποίηση και ακολούθως, οι κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου και Σαμαρά, υλοποιούν αυτό το πολύχρονο εφιαλτικό σχέδιο. Έτσι, παρ΄ότι η πατρίδα μας «άντεξε» δυο παγκόσμιους πολέμους, σήμερα υποδουλώνεται σε περίοδο «ειρήνης», μέσω της κατασκευασμένης οικονομικής κρίσεως, στη ναζιστική επεκτατική πολιτική των Γερμανών.           

            Σ΄ αυτή την πατρίδα περίσσευαν οι πολιτικοί Εφιάλτες, τα μικρόψυχα, δειλά, ανεπαρκή και εν πολλοίς δωσίλογα ανθρωπάκια, τα οποία παραγνώριζαν το διαπιστωμένο ιστορικά, πως μεγάλες οικονομικές κρίσεις δηλαδή, οδηγούν το Έθνος σε απώλεια κυριαρχικών εδαφών. Και αυτό στις ημέρες μας φαίνεται δυνατό περισσότερο από ποτέ, από τη στιγμή που η Ελλάδα «άνοιξε» την όρεξη των γειτόνων μας, οι οποίοι ορέγονται κομμάτια της χώρας μας, εκμεταλλευόμενοι την οικονομική μας αδυναμία η οποία εξασθενεί την άμυνά μας. Γιατί ως γνωστόν, Συνέχεια

Ὁδός προσωπικῆς ἀντιστάσεως

Aς υποθέσουμε το φαντασιώδες ενδεχόμενο ιστορικής εξαφάνισής μας των Eλληνώνυμων του βαλκανικού νότου – αλλά οπωσδήποτε ηδονικής: Mας μεταφέρουν, λ.χ., όλους, ως πληθυσμικό σύνολο, στην πιο ηλιόλουστη και μαγευτική πολιτεία των HΠA, με παροχές μυθώδους διαβίωσης, αδιανόητες και για τον πιο ακραίο στις απαιτήσεις του συνδικαλιστή. Kαι στα εδάφη του σημερινού ελλαδικού κράτους δημιουργείται ένα καινούργιο μόρφωμα από την πανσπερμία των μεταναστών, ή μεταφέρονται πληθυσμοί της σφύζουσας τουρκικής Aνατολίας, ή πραγματοποιείται το όνειρο του Mπερίσα για τη Mεγάλη Aλβανία – ή ό,τι άλλο ήθελε προκύψει.

O μύθος εξυπηρετεί τη διατύπωση δύο ερωτημάτων.

Eρώτημα πρώτο: H εξαφάνιση του σημερινού Eλληνισμού από τη σκηνή της Iστορίας θα γινόταν έστω ελάχιστα αισθητή, και σε ποιους; Θα είχε την παραμικρή συνέπεια στην πορεία και στον πολιτισμό της ανθρωπότητας; Θα έχανε κάτι η Eυρώπη, η διεθνής κοινότητα, θα βίωναν κάποιοι πάνω στον πλανήτη επώδυνη στέρηση;

Eρώτημα δεύτερο: Συνέχεια

Νὰ γιατὶ δὲν χρειάζονται ὅπλα στὴν Ἑλλάδα.

Να γιατί δεν χρειάζονται όπλα στην Ελλάδα…
Αυτοί έχουν την τηλεόραση κι εμείς το facebook!
Ανηλεής ο πόλεμος και αμφίρροπο το αποτέλεσμα… 
Αλλά αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του Πατρίου εδάφους μέχρι τελικής πτώσεως! 
Με σύνεση αδέλφια… τα βίντεο και οι φωτογραφίες θα τελειώσουν κάποια στιγμή!
Συνέχεια

Πεπόνης Μουζακίτης ἐναντίον πολυποίκιλων ὀργανωμένων συμφερόντων

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

[email protected]

www.apostoloupanos.gr

 

Στο τέλος του 2012 η χώρα μας, μετά από 38 χρόνια μεταπολίτευσης, περίοδο που την πατρίδα μας κυβέρνησαν τα δυο κόμματα της διαφθοράς και της σαπίλας, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, βρίσκεται στο απόλυτο ναδίρ. Μέσω της ψήφισης των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, «κατάφεραν» να καταργήσουν το κοινωνικό κράτος, το κράτος πρόνοιας, κατήργησαν όσα επί δεκαετίες κέρδισαν με αίμα και ιδρώτα οι εργαζόμενοι, διέλυσαν τη ραχοκοκαλιά της κοινωνίας μας που είναι η μεσαία αστική τάξη. Ο λαός μας ζει πλέον, στην απόλυτη εξαθλίωση και παραχωρήθηκαν ήδη τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στους τροϊκανούς, οι οποίοι αποφασίζουν πλέον για μας. Ταυτόχρονα αυτοί οι πολιτικοί απατεώνες, μετέχοντες σε αυτά τα δυο ξενοκίνητα κόμματα της σήψης και της ρεμούλας , συγκάλυπταν όλα αυτά τα χρόνια χαρακτηριστικά σκάνδαλα-ανοσιουργήματα που δηλητηρίασαν την κοινωνία μας.    

Το σκάνδαλο Κοσκωτά αφορούσε ένα μεγάλο πολιτικοοικονομικό σκάνδαλο το οποίο Συνέχεια

Ἡ κοινωνικοποίησις τοῦ κράτους

Η παγκόσμια πολιτική διαμάχη από εδώ και στο εξής θα είναι για το ποιος θα έχει τον έλεγχο του κράτους.  Θα τον έχει το διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο όπως ισχύει σε μεγάλο μέρος σήμερα ή η αντίστοιχη κοινωνία; Από την έκβαση αυτής της μάχης θα κριθεί και το εάν οι τύχες των λαών θα ρυθμίζονται από τους δημιουργούς του χρήματος ή από τους ίδιους τους λαούς.

Η εναλλακτική λύση και η απάντηση στη σημερινή εγχώρια αλλά και διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση, δεν μπορεί να είναι άλλη από… την κοινωνικοποίηση του αυτονομημένου από την κοινωνία σύγχρονου κράτους, το οποίο έχει πλέον μετατραπεί σε όργανο καταναγκασμού της κοινωνίας για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του διεθνών τοκογλύφων. Το κράτος θα πρέπει να προσαρμοστεί στην κοινωνία αντί να την νέμεται και να την εκμεταλλεύεται για την εξυπηρέτηση ξένων προς την ίδια συμφερόντων.

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι το κράτος Συνέχεια