Με τον ήλιο στο φτερό
περιμέναμε τον ουρανό
για να δούμε από κοντά
την θάλασσα της πατρίδας
και σκεφτόμασταν σιωπηλά
τα γεράκια και τον αετό
Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: Λόγος
Οἱ καλόγεροι
Ὁ Κωστῆς Παλαμᾶς τό εἶχε ἀντιληφθεῖ ἀπό τότε. Πῶς φτάσαμε σιγά σιγά νά γίνῃ τό πνεῦμα, «ἄγιο πνεῦμα»
Εἴμαστ᾿ οἱ ἄνεργοι καὶ οἱ ἄχαροι,
καὶ τῆς ζωῆς εἴμαστ᾿ ἐμεῖς οἱ καταλαλητάδες,
γιὰ νὰ πατᾶμε καὶ νὰ σβήνουμε εἴμαστε
τὰ ὡραῖα καὶ τ᾿ ἀληθινά, τ᾿ ἄνθια καὶ τὶς λαμπάδες. Συνέχεια
Μὲ κληρονομιὰ τὴν ἐλευθερία.
Με κληρονομιά την ελευθερία
αποφασίσαμε να παλέψουμε
για τους επόμενους
για το απέραντο γαλάζιο
για να ξεπεράσουμε
τον ραγιαδισμό
Συνέχεια
Κῦττα τὸ ἀδύνατον…
Κοίτα το αδύνατο
και τίποτα άλλο
μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο
θα μπορέσεις να δεις
την επόμενη πραγματικότητα
την ώρα που οι άλλοι
Συνέχεια
Ὁ λίγος χρόνος τῶν πουλιῶν
Μέσα στὸν ἀπέραντο οὐρανὸ
Ὁ λίγος χρόνος τῶν πουλιῶν
Εἶναι λύπη;
Εἶναι χαρά;
Τὸ φῶς ἔρχεται
Συνέχεια
Τὸ Μέγιστον Μυστικόν μου
Ἴσως εἶμαι ἀπὸ τοὺς προνομιούχους.
Κάθομαι σχεδὸν μισοξαπλωμένος εἰς τὴν μπαμποῦ πολυθρόνα μου,
χαζεύοντας τὶς λέξεις ποὺ γράφω καὶἀπολαμβάνοντας τὸν Ἥλιον ποὺἔχει ἀρχίσει νὰ μὲ καίῃ.
Τὸν λατρεύω…καθὼς τὸ σπίτι μου εἶναι ψηλά,
ἔχω τὴν πολυτελὴν τιμὴν νὰ τὸν ἔχω καθημερινὸν ἐπισκέπτην.
Ὅμως αὐτὸ κραττᾶ λίγον.
Κατηφορίζω τὶς σκάλες καὶ βγαίνω εἰς τὸν δρόμον.
Ἐτοιμάζω τὸ διαβατήριόν μου γιὰ νὰ περάσω τὴν Λένορμαν