Σὲ βλέπω ταξειδιώτισσα ξενιτεμένη
καθὼς ποὺ σ᾿ εἶδα μία φορὰ σ᾿ ἕνα ἀκρογιάλι,
κοπέλλα βεργολυγερὴ καὶ χαϊδεμένη,
μὲ μιὰ πλεξούδα καστανή, μ᾿ ἀφράτα κάλλη.
Ἀρχεῖα κατηγορίας: Λόγος
Τὸ Φωτόδεντρο καὶ ἡ δέκατη τετάρτη Ὀμορφιά
Μ᾿ ἕνα τίποτα ἔζησα
Μονάχα οἱ λέξεις δὲ μοῦ ἀρκούσανε
Σ᾿ ἑνὸς περάσματος ἀέρα
ξεγνέθοντας ἀπόκοσμη φωνὴ τ᾿ αὐτιά μου
φχιὰ
φχιοὺ φχιού
ἐσκαρφίσθηκα τὰ μύρια ὅσα
Τί γυαλόπετρες φοῦχτες
τί καλάθια φρέσκες μέλισσες καὶ σταμνιὰ φουσκωτὰ ὅπου
ἄκουγες βββ νὰ σοῦ βροντάει ὁ αἰχμάλωτος ἀέρας.
Τὸ παράπονον.
Ἀναρωτιέμαι μερικὲς φορές: εἶμαι ἐγὼ ποὺ σκέφτομαι καθημερινὰ πὼς ἡ ζωή μου εἶναι μία; Ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι τὸ ξεχνοῦν; Ἢ πιστεύουν πὼς θὰ ἔχουν κι ἄλλες, πολλὲς ζωές, γιὰ νὰ κερδίσουν τὸν χρόνο ποὺ σπαταλοῦν;
Μοῦτρα. Ν᾿ ἀντικρύζεις τὴ ζωὴ μὲ μοῦτρα. Τὴ μέρα, τὴν κάθε σου μέρα. Νὰ περιμένεις τὴν Παρασκευὴ ποὺ θὰ φέρει τὸ Σάββατο καὶ τὴν Κυριακὴ γιὰ νὰ ζήσεις. Κι ὕστερα νὰ μὴ φτάνει οὔτε κι αὐτό, νὰ χρειάζεται νὰ περιμένεις τὶς διακοπές. Καὶ μετὰ οὔτε κι αὐτὲς νὰ εἶναι ἀρκετές. Νὰ περιμένεις μεγάλες στιγμές. Νὰ μὴν τὶς ἐπιδιώκεις, νὰ τὶς περιμένεις.
Κι ὕστερα νὰ λὲς πὼς εἶσαι ἄτυχος καὶ πὼς ἡ ζωὴ ἦταν ἄδικη μαζί σου.
Καὶ νὰ μὴ βλέπεις πὼς ἀκριβῶς δίπλα σου συμβαίνουν ἀληθινὲς δυστυχίες ποὺ ἡ ζωὴ κλήρωσε σὲ ἄλλους Συνέχεια
Ἰδοῦ ἡ Ἑλλὰς
Ἡ Ἑλλάδα εἶναι παγκόσμιος Πατρίδα,ὅπως εἶναι ἡ γλῶσσα της
ἡ φιλοσοφία της,
ἡ ἀνδρεία της,
τὸ φῶς τῆς Δήλου, ἡ κύπρις,
οἱ γαλαξίες,
τὸ διάστημα,
ὁ ἀμαζόνιος,
ὁ ὠκεανὸς τοῦ Ἄτλαντος
Συνέχεια
Τὸ ὄνομά σου…
Τ’ ὄνομά σου: ψωμὶ στὸ τραπέζι
Τ’ ὄνομά σου: νερὸ στὴν πηγή.
Τ’ ὄνομά σου: ἀγιόκλημα ἀναῤῥιχωμένων ἄστρων.
Τ’ ὄνομά σου: παράθυρο ἀνοιγμένο τὴ νύκτα στὴν πρώτη τοῦ Μαΐου.
Τ’ ὄνομά σου: ῥινίσματα ἡλίου
Τ’ ὄνομά σου: στροφὴ ἀπὸ φλάουτο τὴ νύκτα.
Τ’ ὄνομά σου: στὰ χείλη τῶν ἀγγέλων τριαντάφυλλο.
Τ’ ὄνομά σου: κουδούνισμα ἀλόγων ποὺ σέρνουν τὴν Ἄνοιξι πίσω τους Συνέχεια
