Εἰς τ’ ἀψηλὰ τοῦ Ὀλύμπου πατήματα

Ἀψηλὰ εἰς τὶς νεφέλες τοῦ Ὁλύμπου,
μὲ βρῆκε ἡ αὐγή·
ἐτρόμαξε ξάφνου, πισωδρόμησε 
καὶ μόνον τῶν πάντων ἦταν ἡ σιωπή.
Εὐθὺς ἄκουσα τὸ σκίσιμον καὶ τὶς κραυγὲς τ’ ἀνέμου,
καθὼς δυὸ ἀετοὶ 
μέσα ἀπὸ τὸν πόνον του, 
ἐμπρός μου ἦλθαν νὰ σταθοῦν. Συνέχεια

Τὸ Κορίτσι, ὁ Λόγος κι ἡ Ἁμμουδιὰ

— Ἐσὺ κορίτσι μὲ τῶν ἀνέμων τὰ χρώματα

καὶ τῶν λευκῶν ἀφρῶν τὴν ἀνεμελιάν,
τῶν καθάριων πελάγων,
ἐσὺ ποὺ τοὺς γιαλοὺς ὀρμηνεύεις,
ποὺ ᾿χεις τὸ σπάνιον τοῦ γελαστοῦ κοριτσιοῦ,
ἦλθες σὲ Λόγον φρόνιμον τῆς νυκτὸς
κι ἤσουν ἁρματωμένη χαμόγελον ἡλιακόν,
πρὶν τὸ πρῶτον τῶν γλάρων πέταγμα,
τὴν νηνεμιὰν χαράξῃ τῶν οὐρανῶν.

Συνέχεια

Οἱ ῥαγιάδες καὶ ἡ Κύπρος μας.

Τώρα τους έπιασε ο πόνος
να ασχοληθούν με την Κύπρο
τόσα χρόνια μετά την εισβολή
γιατί τους άγγιξε δήθεν
το θέμα της εθνικής κυριαρχίας
ενώ υπάρχουν κατεχόμενα
αγνοούμενοι, εγκλωβισμένοι
Συνέχεια

Χωμάτινον Ὄνειρον

 

Ἡμέρα ἑορτῆς …
ἦλθε πρόσχαρη ἠ βροχή,
εἰς τὴν ὄμορφην αὐλήν μὲ τοὺς φοίνικες
καὶ τὶς τενεκεδένιες μὲ λευκὸν καὶ λουλάκι βαμένες γλάστρες,
γεμάτες μὲ γεράνια, γιασεμιά, μπουκαμβίλιες,
βιολέτες καὶ καλοντυμένες γαρδένιες,
γύρω ἀπὸ τὸν πέτρινον τοῖχον.
 Τὸ χῶμα ἀλαφρὺ καὶ καστανόν,
ἡμέρες τώρα τὴν περίμενε,
ὀνειρευόταν,
Συνέχεια

Ἡ ἀποικία

Κάθε ποὺ ξημερώνει ἡ γῆ,
εἰς τὴν ἔρημον αὐτὴν Πατρίδα,
γεμίζει ἐφιάλτες ἡ Βολή,
κάθε λογῆς τσουκνίδια.

Στέκω ἐγὼ καμαρωτός,
πὼς ἐτοῦτοι θὰ μὲ σώσουν,
πὼς εἶναι ὅλοι εὐπάτριδες
καὶ τοῦ λαοῦ χαμάληδες.

Συνέχεια

Τῆς λευτεριᾶς ὁ γιὸς

1

 
— Γειὰ σου ὠρὲ μικρέ!
κατὰ ποῦ μωρὲ τραβᾶς μὲ φούρια;
καὶ αὐτὸν τὸν σπαζοξυλιὰ ὠρέ,
γιατὶ σὰν φυλακτὸν ὠρὲ
εἰς τὰ στήθια τὸν κρατεῖς;
 

Συνέχεια