Μὲ λέξεις ὄμορφες

Δῶσε μου Ἄνεμε τὴν φωνή σου,
τὴν γῆ νὰ ζωγραφίσω,
μὲ λέξεις ὄμορφες,

ὡς λαμπροστολισμένες κυριακάδες νὰ ‘ναι 
καὶ γύρω τους τόνοι καὶ πνεύματα παράνυμφοι, 
μὲ τ’ ἄνθη ἀγκαλιασμένα, μὲ χρώματα λευκὰ τῶν κρίνων
καὶ ῥὸζ μοσχοβολᾶτα τριανταφυλλένια,
Συνέχεια

Ἀνοιξιάτικη Μελένια Σοφία

Ἐψές, μέσα ἀπὸ τὸ ψιλόβροχον,

ἀπὸ γαληνεμένην συννεφιὰ
κι ἀπὸ πανάρχαιον βύθισμα τοῦ φωτός,
ἐφάνη ἐμπρός μου ἡ Ἄνοιξις, Ὡραία.