Ο πύρινος λόγος του Σέρβου πρωθυπουργού Ι.Ντάντιτς που θα διαβάσετε εν συνεχεία, κανονικά θα έπρεπε να είχε βγει από το στόμα και την ψυχή Έλληνα πολιτικού, αλλά δυστυχώς φαίνεται ότι η κοινωνία στη χώρα έχει σταματήσει να αναδεικνύει ψυχωμένους ηγέτες. Συνέχεια
Μετά την πρόσφατη απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, που απάλλαξε τη Σερβία από την κατηγορία της «γενοκτονίας» εις βάρος μουσουλμάνων στη Σρεμπρένιτσα τον Ιούλιο του 1995, το «σερβικό ζήτημα» αποκτά πλέον μια άλλη διάσταση. Η δικαίωση της Σερβίας στερεί από τους φανατικούς εχθρούς της το ηθικό και πολιτικό πλεονέκτημα, λόγω της εις βάρος της καταγγελίας για «γενοκτονία», και φέρνει το Βελιγράδι ένα βήμα πιο κοντά στον έξω κόσμο. Τελικά δεν ήταν «ο θάνατος του Μιλόσεβιτς που θα βοηθούσε τη Σερβία ν’ ατενίσει επιτέλους το μέλλον», όπως ήλπιζε ο Χαβιέρ Σολάνα, αλλά παραδόξως το Δικαστήριο της Χάγης, που, απεγνωσμένα και παραβιάζοντας κάθε έννοια δίκαιης δίκης, επιδίωκε την καταδίκη του Μιλόσεβιτς και συγχρόνως ένα δυνατό χτύπημα στην κυριαρχία των εθνών–κρατών.
Ὅσο διαρκοῦσε ἡ ἐπετειακή ψεµµατοπληµµύρα σχετικά µέ τή «σφαγή» τῆς Σρεµπρένιτσα, δόθηκε στή δηµοσιότητα ἡ ἀναφορά τῆς Ὁµάδας Ἔρευνας γιά τό θέµα, πού συγκροτήθηκε µέ σερβική πρωτοβουλία καί δούλεψε γιά τρία χρόνια. Βεβαίως καί πουθενά δέν τό βρήκατε καί γιαυτό ἔχετε αὐτή τή στιγµή ἀνά χείρας τόν «Ἀντιφωνητή»…
Σύµφωνα λοιπόν µέ τόν συντάκτη τῆς ἀναφορᾶς, καθηγητή Ἔντ Χέρµαν Συνέχεια
Τὴν στάσι μου ἀπέναντι στὴν εἰσβολὴ ποὺ πραγματοποιεῖ ἡ χώρα μας, μαζὺ μὲ τοὺς «συμμάχους» της στὴν Λιβύη, τὴν ἔχω ἐκφράσει. Θεωρῶ ἀπαράδεκτο τὴν συμμετοχὴ καὶ συναίνεσίν μας. Ἀπαράδεκτο! Ἀνήθικο! Ἄνευ λογικῆς!
Πίστευα πὼς ἤμουν ἀπὸ τοὺς λίγους ποὺ εἶχαν ἀντιῤῥήσεις. Σήμερα στὸν Ἀντιφωνητὴ διάβασα ἕνα κείμενον ποὺ μὲ χαροποίησε. Ὄχι γιὰ τὶς ἀλήθειες του. Γιὰ τὴν κοινὴ ἀντίληψι!
