Ἡ παράνοια ποὺ δέρνει κατὰ καιροὺς διαφόρους ἡγέτες, ἡγετίσκους ἤ ἀκόμη καὶ «κοσμοκράτορες» δὲν ἔχει ὅρια.
Ἐὰν παραμείνουμε στὰ ὅσα ἡ ἐπίσημος ἱστορία ἀποκαλύπτει, τότε μόνον γιὰ τοὺς τρεῖς μεγάλους παρανοϊκοὺς τοὺ 20ου αἰῶνος μποροῦν νὰ γραφοῦν σελίδες ἐπὶ σελίδων. Τρομάζουμε ἀπὸ τὸ μέγεθος καὶ τὴν ἐφευρετικότητά τους ἔναντι τῶν πληθυσμῶν τῆς γῆς καὶ τῶν γενοκονιῶν ποὺ διέπραξαν.
Διότι αὐτοὶ ποὺ ἀποφασίζουν νὰ δημιουργήσουν ἄριες φυλὲς καὶ λοιπὸ κουραφέξαλα, εἶναι οἱ ἴδιοι ποὺ γενοκτόνησαν-ἤ ποὺ γενοκτονοῦν-ὅλους αὐτοὺς τοὺς λαοὺς ποὺ θεωροῦν ὑποδεεστέρους ἤ κατωτέρους.
Ὅταν λοιπὸν ὁ Χίτλερ ἀπεφάσιζε νὰ δημιουργήσῃ τὴν δική του ἀρία φυλή, ἦταν δεδομένον πὼς θεωροῦσε τὶς ὑπάρχουσες φυλές, ἀκόμη καὶ μέσα στὴν Γερμανία, κατώτερες αὐτοῦ ποὺ ὀνειρευόταν.
Συνέχεια
