Φίλε, ὅλα στὸ χέρι μου (καὶ σου) εἶναι…

Αὐτὸ ποὺ ζητοῦν πλέον οἱ κάτοικοι τῶν νήσων μας, μὰ καὶ οἱ δημοτικοὶ καὶ κοινοτικοὶ ἐκπρόσωποί τους, εἶναι ἡ ἀποσυμφόρησις τῶν νήσων. Ὅμως…
Αὐτὸ τὸ «ὅμως» δὲν περιλαμβάνει τὸ κλείσιμο τῶν συνόρων καὶ τὴν ἀνακοπή/περιορισμό/διακοπὴ τῆς εἰσβολῆς.

Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν λοιπόν, στὴν Κῶ, κάτοικοι ἀντέδρασαν σὲ μίαν νέα εἰσβολή, ἐπιτυγχάνοντας νὰ ἐκδιωχθῇ δουλεμπορικὸ σκάφος καὶ νὰ ἐμποδισθῇ ἡ ἀποβίβασις νέων …«ἐπενδυτῶν».
Νομίζω πὼς τελικῶς αὐτοὶ ἔπραξαν τὸ πλέον ἀναγκαῖον κι αὐτονόητον, ἀλλὰ πάλι ὑπὸ ὅρους…
Συνέχεια →

Βλέποντας πίσω ἀπὸ τὶς εἰκόνες τῶν ἑορτασμῶν μίας Ἐθνικῆς Ἐπετείου

Μία Ἐθνικὴ ἐπέτειος εἶναι ἕνας πολὺ σημαντικὸς δείκτης ἀναγνωρίσεως αὐτῶν ποὺ ἀκόμη, ἔστῳ καὶ ὑποσυνειδήτως/ἀσυνειδήτως, ἐνασχολῶνται καὶ ἀγωνιοῦν γιὰ τὴν πορεία τοῦ Ἔθνους.

Συνέχεια →

Πάντα ἔτσι γινόταν…

…πάντα ἔτσι γινόταν…
Ἅγιοι μεγαλοπρεπεῖς Ζωγράφοι στόλισαν τὰ μάτια μας…
Φλογεροὶ σαλεμένοι Ποιητὲς ἀνεκάλυψάν τὶς λέξεις μας…
Θαυμάσιοι ἀνεκτίμητοι Μουσικοὶ χάιδεψαν τὰ αὐτιά μας…
Συνέχεια →

Θυσία τοῦ …τρελλοῦ!!!

Πρὸ ἑνὸς ἔτους ἕνα παλληκάρι ἔπεσε ἀπὸ σφαῖρες Ἀλβανῶν στοὺς Βουλιαράτες τῆς Βορείου Ἠπείρου, διότι, ἐπισήμως πάντα, ὕψωσε τὴν ἑλληνικὴ σημαία στὸ σημεῖο ταφῆς Ἑλλήνων πολεμιστῶν τοῦ ἑλληνο-ἰταλο-ἀλβανικοῦ πολέμου.

Πρὸ ἐτῶν ἔνα ἄλλο παλληκάρι ἔπεσε, μὲ τὰ ἴδια προσχήματα, στὴν Κύπρο, στὸν τόπο δολοφονίας τοῦ ἐξαδέλφου του. Συνέχεια →

Δὲν εἶναι ὧρες σκορπίσματος…

Εἶναι ὧρες γιὰ περισυλλογή. Εἶναι ὧρες γιὰ …«ἐνδοσκοπήσεις». Εἶναι ὧρες (αὐτό)-καθάρσεως.
Κι ὄσο αὐτὲς οἱ διεργασίες μᾶς συμβαίνουν (διότι μᾶς συμβαίνουν!!!), τόσο περισσότερο οἱ εἰς βάρος μας πιέσεις αὐξάνονται. Δὲν εἶναι κορόιδα τὰ σαπρόφυτα. Γνωρίζουν θαυμάσια τὸ πότε ἀπειλεῖται ἡ ἐξουσία τους. Πρὸς τοῦτον καὶ τόσες λυσσώδεις πιέσεις καὶ τσιρίδες καὶ κραυγὲς εἰς βάρος μας. Γνωρίζουν αὐτοί, μὰ καιρὸς εἶναι νὰ γνωρίζουμε κι ἐμεῖς… Καὶ γνωρίζουμε…
(Ἴσως ὄχι ἀπαραιτήτως στὸ συνειδητό μας, ἀλλὰ ὑποσυνειδήτως καὶ ἐνστικτωδῶς ἢδη γνωρίζουμε μὰ καὶ ἢδη πράττουμε…!!!)

Συνέχεια →

Λὲς κι ἔχουμε κάποιον ἄλλον δρόμο νὰ διανύσουμε…

Ἀκοῦν λέξεις ὅπως «Πατρίς», «Πατριῶτες», «Ἔθνος» καὶ ἀνατριχιάζουν… Βλέπουν κάποιους νὰ ἐπιχειροῦν ἑνωτικὲς κινήσεις καὶ τοὺς πολεμοῦν ὡς …«φασίστες». Σηκώνουν σημαῖες κόκκινες καὶ πράσινες καὶ μαῦρες καὶ πορτοκαλὶ καὶ ὅ,τι νἆναι γιὰ νὰ πολεμήσουν τὴν μία σημαία ποὺ ὅλοι μας ἀναγνωρίζουμε καί, ἐν δυνάμει, μᾶς ἑνώνει…
Συνέχεια →