Ποιο κύτταρο ξύπνησε μέσα μας; Ποια κατάρα ήταν αυτή που κοιμόταν τόσα χρόνια στο υποσυνείδητό μας και ένα πρωί άρχισε να ξεπηδά από τον λήθαργό της και να γεμίζει τον κόσμο γύρω μας; Δεν είμαστε τέτοιοι ή πάντα ήμαστε τέτοιοι και το κρύβαμε; Σαν εφιαλτικός σπόρος που ήταν φυτεμένος σε δροσερά λιβάδια και δεν άνθιζε. Ήθελε αέρηδες, λειψυδρία και πολύ αλάτι για να ανθίσει. Βρήκε το κατάλληλο έδαφος και τέλειες καιρικές συνθήκες για να βγάλει ρίζα, για να απλωθεί υπόγεια και να κάνει τον μπαξέ της ύπαρξής μας τον Κήπο της Αναίδειας. Συνέχεια
Έτσι, γιατί το όρισε το παγκόσμιο σύστημα των ασθενικών κατόχων του εξασθενημένου ουρανίου θα πρέπει να πεθάνεις εσύ, Μικρέ μου, που με κοιτάς με τα μάτια ορθάνοιχτα ζητώντας μία απάντηση ανθρώπινη σε έναν γεμάτο ερωτηματικά απάνθρωπο κόσμο. Θα είσαι ο επόμενος στην λίστα για αφίσα σε γραφεία συντακτών εφημερίδων, όπως και τόσοι άλλοι Μικροί, πριν από σένα. Θα μπεις σε μια κορνίζα πιο γυαλιστερή από τα μάτια σου και δεν θα έχεις το ερωτηματικό χαμόγελο της ξιπασμένης Μόνα Λίζα. Το δικό σου πορτρέτο δε θα έχει την τύχη να κρατήσει 500 χρόνια δόξας, ούτε να μπει σε μία φωτισμένη θέση στο Λούβρο. Θα αντικατασταθεί, όπως κι εσύ θα έχεις αντικαταστήσει έναν πιτσιρικά από το Ιράκ, σε ένα ιλουστρασιόν κωλόχαρτο και θα σε βρίσκουμε πάντα με ένα κλικ στην αναζήτηση της Google για να κοσμήσουμε ένα ακόμα δακρύβρεχτο κείμενο ενός δικτυογράφου που ο μόνος πόνος που νιώθει είναι το μούδιασμα από την καρέκλα του γραφείου του. Συνέχεια
Ἡ κεντρικὴ ἰδέα, τῆς χρηματοοικονομικῆς ἐνώσεως, τῶν κρατῶν μελῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐνώσεως, κατὰ πῶς διαφαίνεται πλεόν, δὲν ἦταν τὸ κοινὸ οἰκομικὸ μέτωπο, κατὰ ὅλων τῶν ἄλλων ἀγορῶν, ἀλλὰ τὸ νὰ ἐξαλειφθῇ ἡ ἀνταγωνιστικότης τῆς Νοτίου Εὐρωπαϊκῆς ζώνης.
Μοῦ πῆρε ἀρκετὸ καιρὸ νὰ τὸ κατανοήσω, ἀλλὰ τελικῶς, λόγῳ τῶν ἐξελίξεων, τὸ συνειδητοποίησα. (Βοήθησε πολὺ φυσικὰ κι ἕνας φίλος σὲ αὐτὴν τὴν συνειδητοποίησιν.)
Ἐὰν συνυπολογίσουμε τὸ ὅ,τι πρῶτα ἐξηφανίσθῃ ἡ ἑλληνικὴ βιομηχανία, δῆλα δὴ Συνέχεια
Ο καλός άνθρωπος πρέπει να ομολογεί δημόσια ότι ζει από τα μικρά θαύματα που του συμβαίνουν (από τη βαθύτατη πίστη του). Ο καλός άνθρωπος πρέπει να είναι παρών και πρώτη μούρη στις επίσημες δοξολογίες. Τη βραδιά της ανάστασης, ο καλός άνθρωπος μόλις καταλάβει ότι «τραβάνε οι κάμερες», ανοιγοκλείνει το στόμα του ψέλνοντας το «Χριστός Ανέστη». Συνέχεια
Μην περιμένεις, κυβερνήτα, να βρεις το Άκρο που ψάχνεις ανάμεσα σε κόμματα, παρατάξεις και ιδεολογίες. Όταν τελειώσεις και αυτό το επικοινωνιακό σου παιχνίδι με την “αριστερά” που κάθεται και συνομιλεί ακόμα μαζί σου, θα νιώσεις ποιο είναι το άλλο Άκρο που θέλεις να βρεις αλλά με τίποτε δεν μπορείς να το ταυτοποιήσεις. Συνέχεια 