Γιατί ὁ Μακάριος ἀπέῤῥιψε τό δεύτερο σχέδιον Ἄτσεσον;

Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ κ. Ἀναστάση Πεπονῆ: «1961-1981. Τὰ γεγονότα καὶ τὰ πρόσωπα»

Γιατὶ ὁ Μακάριος ἀπέῤῥιψε τὸ δεύτερο σχέδιο Ἀτσεσον
Μία ἄγνωστη πτυχὴ τοῦ Κυπριακοῦ
Συνέχεια





Βιβλιοπαρουσιάζοντας τὸ «Δέκα χιλιάδες μέλισσες»

Τὸν Ἄντη Ῥοδίτη τὸν ἀγνοοῦσα ἔως τὴν στιγμὴ ἐκείνη ποὺ ὁ φίλος Κωνσταντῖνος Δημητριάδης μοῦ τὸν …«συνέστησε» διαδικτυακῶς. Ἔσπευσα λοιπὸν νὰ προμηθευθῶ τὸ βιβλίο του καὶ νὰ ξεκινήσω τὴν μελέτη, ἀλλὰ μὲ πολλὲς καὶ μεγάλες ἐπιφυλάξεις.
Γιατί ἐπιφυλάξεις; Μά, διότι, τὸ ἐν λόγῳ πόνημα εἶναι μυθιστόρημα καὶ ἐγὼ μὲ τὴν λογοτεχνία ἔχω κρατήση τὰ τελευταία χρόνια πολὺ μεγάλες ἀποστάσεις. Βλέπετε προσπαθῶ, ὅσο τὸ δυνατόν, νὰ μελετῶ ἱστορία, φυσικὲς ἐπιστῆμες καὶ Ἕλληνες κλασσικούς. Τί δουλειά λοιπόν ἔχει ἕνα λογοτεχνικό πόνημα μέσα σέ ὅλα αὐτά; Τὰ λογοτεχνικὰ πονήματα, εἶναι χρήσιμα γιὰ τὴν …παραλία κι ὄχι γιὰ μελέτη. Ἔτσι ἔλεγα, διότι ἔτσι πίστευα κι ἔτσι ἔπραττα. Ἔως τῆς στιγμῆς ἐκείνης βεβαίως ποὺ ὁ Ἄντης Ῥοδίτης εὑρέθη στὸν δρόμο μου καὶ ἔπιασα στὰ χέρια μου τὸ «Δέκα χιλιάδες μέλισσες».
Συνέχεια





Λεβέντες τῆς ΕΟΚΑ ἐξολοθρεύουν τοὺς …ἀνθρωποκυνηγούς τους!!!

Στὶς 28 Σεπτεμβρίου 1956, ἔπεσαν νεκροὶ Βρεταννοὶ ἀνθρωποκυνηγοὶ ἀπὸ πυρὰ τῆς Ε.Ο.Κ.Ά, στὴν ὁδὸ Λήδρας.
Τρεῖς Βρεταννοὶ κατέφθασαν ἀπὸ τὴν Κένυα καὶ αὐτοεπαινοῦντο πὼς εἶχαν διαλύση τοὺς «Μάου-Μάου» στὴν Ἀφρικανικὴ ἀποικία. Κάτι ἀνάλογο ἐδήλωναν πὼς θὰ ἔπρατταν καὶ γιὰ τὴν Ε.Ο.Κ.Α. Ἔλεγαν ὅτι ἦλθαν μὲ σκοπὸ «νὰ πιάσουν τὸν Γρίβα καὶ νὰ διαλύσουν τὴν Ε.Ο.Κ.Ά, σὰν ἕνα κομμάτι χαρτί». Κάτι ποὺ οὐδέποτε ὄμως ὑλοποίησαν, καθὼς τρία παλληκάρια μόλις 19 ἐτῶν ἐστάθηκαν ἐμπόδιο στὰ σχέδια τους.
Ἕνας ἐξ αὐτῶν ἦταν ὁ Ἄθως Πετρίδης, γνωστὸς στοὺς Βρεταννοὺς ὡς «Smiling Killer», ὁ ἄλλος ἦταν ὁ Ἄντη Τσεριώτης, ἐνᾦ ὁ Νῖκος Σαμψῶν διηύθυνε τὴν ἐπιχείρηση.

Συνέχεια





Ἀποκαλύψεις γιὰ τὸ πραξικόπημα τῆς Κύπρου

Ἀποκαλύψεις γιὰ τὸ πραξικόπημα τῆς 15ης Ἰουλίου 1974 ἀπὸ τὸν Ἀνδρέα Κανίκλη:

  • 1ον. Ὁ Νίκος Σαμψῶν οὐδέποτε ὑπῆρξε μέλος τῆς ΕΟΚΑ Β’. Συνέχεια




Βιβλιοπαρουσιάζοντας τὸ «Τότε ποὺ ἦλθαν οἱ βάρβαροι»…

Ὁ ἀπὸ χρόνια φίλος Κωνσταντῖνος Δημητριάδης εἶναι ἕνα πρόσωπο ποὺ ἔχει ἀφιερώση (κυριολεκτικῶς!!!) τὴν ζωή του στὴν ἔρευνα γιὰ τὴν Κύπρο. Κατέχει δὲ τόσο καλὰ καὶ τόσο πλήρως τὸ θέμα, πού, κατ’ ἐμέ, τὸν καθιστοῦν ἕνα ἀπὸ τὰ ἐλάχιστα, πλέον, πρόσωπα, ποὺ γνωρίζουν σὲ τόσο βάθος τὸ κάθε τί, γιὰ ἐκείνην τὴν περίοδο, καθὼς καὶ τὴν ἔκτασιν τῆς προδοσίας τὸ 1974. Ἡ δὲ ἀποστασιοποιημένη του ματιά, συνδυαστικῶς μὲ τὶς πολλαπλῶς τεκμηριωμένες του καταγραφές, ποὺ πατοῦν μόνον σὲ διεσταυρωμένες ἀφηγήσεις καὶ ἀποδεικτικὸ ὑλικό, τὸν «μετουσιώνουν» σὲ ἕναν ἀπὸ τὶς ἐλαχίστους καθαροὺς  καὶ ἀμεολήπτους ἐρευνητές.

Ἐφ’ ὅσον ὁ Κωνσταντῖνος Δημητριάδης γιὰ ὁλόκληρες δεκαετίες, σχολαστικῶς, καὶ μὲ ἐπιμονή, μὴ φειδόμενος κόπου καὶ χρόνου, συνεκέντρωνε μαρτυρίες, ἔγγραφα καὶ λοιπὸ ἀποδεικτικὸ ὑλικό, ἐπέτυχε νὰ τὰ καταγράψη ὅλα αὐτὰ καὶ νὰ μᾶς τὰ παρουσιάσῃ μέσα ἀπὸ τὰ βιβλία του. Βιβλία-σταθμοὺς τῆς ἱστορικῆς ἐρεύνης καὶ τῆς ἀληθείας, ἰδίως γιὰ τὴν Κύπρο μας, ποὺ τόσοι καὶ τόσοι «μεγάλοι πολιτικοὶ» καὶ «ἐθνάρχες» καὶ «μπατριώταροι στρατιωτικοὶ» συνέπραξαν στὸ νὰ κομματιασθῇ, μεταθέτοντας ἀορίστως τὶς …εὐθύνες αὐτῆς τῆς Ἐθνικῆς προδοσίας καὶ Ἐθνικῆς τραγῳδίας κι αὐτοῦ τοῦ κομματιάσματος ἀκόμη στοὺς (ὁποιουσήποτε!!!) …ἄλλους!!!

Γιὰ ὅσους λοιπὸν ἔχουν διαβάση τὰ τρία βιβλία τοῦ Κωνσταντίνου, ποὺ πραγματεύονται τὴν ἔρευνα γιὰ τὴν προδοσία τῆς Κύπρου, θὰ γνωρίζουν ἢδη πόσο ἀξιόλογα καὶ ἀποκαλυπτικὰ εἶναι. Θὰ γνωρίζουν ἐπίσης πὼς ἐπέτυχε μὲ τὴν ἐπιμονή του καὶ τὴν ἐπιμέλειά του, νὰ «βουλώσῃ» στόματα ῥιψάσπιδων καὶ νὰ «ξεγυμνώσῃ» ἀπὸ τὴν (πλαστή τους) αἴγλη κάθε «ἐθνοσωτῆρα», ἐνῶ ἐπίσης κατάφερε νὰ παρουσιάσῃ, μὲ σεβασμὸ στὴν μνήμη τους, ὅλους τοὺς πραγματικούς, μὰ καὶ ἀφανεῖς, ἥρωες ἐκείνης τῆς περιόδου.

Ὅλη αὐτὴ λοιπὸν ἡ βαθειὰ γνῶσις τοῦ φίλου μας, «ἐμέστωσε» πλέον καὶ ὁ Κωνσταντῖνος, αὐτὴν τὴν «μεστωμένη» πιὰ γνῶσιν, τὴν «μετουσίωσε» σὲ «μῦθο», μὲ τέτοιον τρόπο ὅμως, ποὺ πλέον νὰ μπορῇ νὰ γίνῃ κτῆμα ὅλων μας.

Συνέχεια





Ὑπάρχουν καὶ ὅρια στὴν ξετσιπωσιά…

Ἐπειδὴ ἡ κριτική μου στὴν μειωμένη πλέον Ἐθνικὴ συνείδηση πολλῶν Κυπρίων προκαλεῖ ἀπαντήσεις τοῦ τύπου: «Εἴδαμε καὶ τοὺς Ἑλλαδίτες!!!» καὶ κάτι τέτοια, θὰ σᾶς πῶ εὐθαρσὼς ὅτι ὄχι οἱ Ἑλλαδίτες δὲν ἔχουν φτάση σὲ τέτοια σημεῖα ξεπεσμοῦ, νὰ περνοῦν ἐμπρὸς ἀπὸ σημεῖα ποὺ ἐδολοφονήθησαν ἐν ψυχρῷ δύο συμπατριῶτες τους καὶ παρὰ ταῦτα νὰ συνεχίζουν ἀνερυθρίαστα τὴν πορεία τους πρὸς τὸ ὁδόφραγμα τῆς ντροπῆς, πρὸ κειμένου νὰ περάσουν στὴν κατεχομένη ἀπὸ τοὺς δολοφόνους τους, γῆ…

Συνέχεια