Τὸ ὄνομά σου…

Τ’ ὄνομά σου: ψωμὶ στὸ τραπέζι
Τ’ ὄνομά σου: νερὸ στὴν πηγή.
Τ’ ὄνομά σου: ἀγιόκλημα ἀναῤῥιχωμένων ἄστρων.
Τ’ ὄνομά σου: παράθυρο ἀνοιγμένο τὴ νύκτα στὴν πρώτη τοῦ Μαΐου.
Τ’ ὄνομά σου: ῥινίσματα ἡλίου
Τ’ ὄνομά σου: στροφὴ ἀπὸ φλάουτο τὴ νύκτα.
Τ’ ὄνομά σου: στὰ χείλη τῶν ἀγγέλων τριαντάφυλλο.
Τ’ ὄνομά σου: κουδούνισμα ἀλόγων ποὺ σέρνουν τὴν Ἄνοιξι πίσω τους Συνέχεια

Οἱ μαντινάδες τοῦ Μιχάλη.

…κτυπημένη γερακίνα

Τὰ κείμενα τοῦ Μιχάλη εἶναι θαυμάσια…

Κι ὅταν ἀποφασίζῃ νὰ γράψῃ μὲ χαρὰ τὰ δημοσιεύσω…
Σήμερα ὅμως θὰ τὸ ῥίξουμε στὶς μαντινάδες…
Κάπου κάπου χρειάζονται κι αὐτές… 
Ἔτσι, νὰ μὴν ξεχνᾶμε τὸ ἀπὸ ἐρχόμαστε καὶ ποῦ θὰ ἐπιστρέψουμε ὅταν θὰ ἔλθῃ ἡ ὥρα…

Συνέχεια

Εἰς τ’ ἀψηλὰ τοῦ Ὀλύμπου πατήματα

Ἀψηλὰ εἰς τὶς νεφέλες τοῦ Ὁλύμπου,
μὲ βρῆκε ἡ αὐγή·
ἐτρόμαξε ξάφνου, πισωδρόμησε 
καὶ μόνον τῶν πάντων ἦταν ἡ σιωπή.
Εὐθὺς ἄκουσα τὸ σκίσιμον καὶ τὶς κραυγὲς τ’ ἀνέμου,
καθὼς δυὸ ἀετοὶ 
μέσα ἀπὸ τὸν πόνον του, 
ἐμπρός μου ἦλθαν νὰ σταθοῦν. Συνέχεια

Τὸ Κορίτσι, ὁ Λόγος κι ἡ Ἁμμουδιὰ

— Ἐσὺ κορίτσι μὲ τῶν ἀνέμων τὰ χρώματα

καὶ τῶν λευκῶν ἀφρῶν τὴν ἀνεμελιάν,
τῶν καθάριων πελάγων,
ἐσὺ ποὺ τοὺς γιαλοὺς ὀρμηνεύεις,
ποὺ ᾿χεις τὸ σπάνιον τοῦ γελαστοῦ κοριτσιοῦ,
ἦλθες σὲ Λόγον φρόνιμον τῆς νυκτὸς
κι ἤσουν ἁρματωμένη χαμόγελον ἡλιακόν,
πρὶν τὸ πρῶτον τῶν γλάρων πέταγμα,
τὴν νηνεμιὰν χαράξῃ τῶν οὐρανῶν.

Συνέχεια

Οἱ Ἕλληνες οὐδέποτε ἐστέκοντο στοὺς ἀριθμούς!

«Χάνι μὲ λέγαν τῆς Γραβιᾶς 

γιὰ χάν’ μ’ εἶχαν κτίσῃ

μὰ ὁ γιὸς τοῦ Ἀνδρούτσου 

μ’ ἔκανε τῆς δόξας ῥημοκκλήσι» 

Συνέχεια

Οἱ ῥαγιάδες καὶ ἡ Κύπρος μας.

Τώρα τους έπιασε ο πόνος
να ασχοληθούν με την Κύπρο
τόσα χρόνια μετά την εισβολή
γιατί τους άγγιξε δήθεν
το θέμα της εθνικής κυριαρχίας
ενώ υπάρχουν κατεχόμενα
αγνοούμενοι, εγκλωβισμένοι
Συνέχεια