Μᾶλλον δὲν μοῦ ἄρεσε ποτὲς ἡ Ἐλευθερία,
διὰ τοῦτον,
ἐπέλεξα νὰ γεννηθῶ Ἀνθρωπος·
ἄνθρωπος τοῦ χρόνου
ἤ δοῦλος τοῦ χρόνου·
ἄνθρωπος τοῦ χώρου
ἤ δοῦλος τοῦ χώρου·
ἄνθρωπος τῶν ἄλλων
ἤ δοῦλος τῶν ἄλλων·
ἄνθρωπος τῶν πάντων
ἤ δοῦλος τῶν πάντων·
ἄνθρωπος τοῦ θεοῦ
ἤ δοῦλος τοῦ θεοῦ… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Λόγος
Ὁ μπουναμᾶς
Χαῖρε παμπόνηρη μαϊμοῦ,Ἔρως ἤ Ἀ-γάπη;
Ἀ-γάπη…Τὸ περὶ ἀγάπης δέ, κατάγετε λένε συνήθως ἐκ τοῦ λίαν-πολύκαὶ τοῦ πάομαι-ἀποκτῶ, κατέχω….Κτητικὸν συναίσθημα…καὶ ὅπου κτητικόν,
μὴ Ἐλεύθερον κατ’ ἐμέ, ἄρα καὶ μὴ Ἐρωτικόν, ἄρα σύνηθες….ἀγάπη δηλαδή, σχεδὸν μία συνήθεια! Ἴσως ἡ μοναδικὴ λέξις ποὺ δὲν ἀπασχόλησε καθόλου, μὰ καθόλου, τοὺς μεγίστους τῆς παγκοσμίου φιλοσοφίας, λογοτεχνίας, τραγωδίας. Μήτε Πλάτων, μήτες Ἀριστοτέλης, Εὐρυπίδης, Ὅμηρος, Αἰσχύλος, Σοφοκλῆς, Ἡράκλειτος καὶ οὐκ ἐστὶν αὐτῶν ἀριθμός. Μήποτες ἀνέλυσαν τὴν λέξιν αὐτήν, μὲ τὸ ἴσως στερητικὸν Ἄλφα εἰς τὸ ξεκίνημά της… Αὐτὸ καὶ μόνον, σὲ σκέψεις μὲ βάζει, διότι κατ’ ἐμέ, τὰ πάντα εἶναι Ἔρωτας! Ὅταν Αὐτὸς ἐχρηματίσθη ντροπὴ ἀπὸ τὸ σύστημα τῶν ἀρνητῶν τὴν φύσιν τους, μοῦ ἔμαθαν τὴν λέξιν ἀ-γάπη…Τὸ μέγιστον λοιπὸν κρυμμένον μήνυμα, εἶναι ὁ Ἔρως, ὁ Θεῖος Ἔρως.
Καλημέρα
Σὰν χάδι ἤρεμου γιαλοῦ
καὶ σὰν βροχῆς τὴν εὐωδιάν,
σοῦ στέλλω καλημέραν.
Σὰν ἡλιακτὴ εἰς τὰ μάτια σου
κι ὁ ξυπνημός σου ἀστροφεγγιά,
ἡ καλημέρα μου ἀγκαλιά.
Τὸ περιβόλι τοῦ Ἔρωτος
Ὦ, Ἐσὺ Οὐρανὲ τῶν Θεῶν,
Ἔρωτα ποὺ τὴν ψυχή μου,
μὲ πόθους στολίζεις ὡραίους,
ὦ, γλυκιά μου τῆς ζωῆς Ἄνοιξι,
Ἐσένα εἰς τὸν ὕπνον μου ἀντίκρυσα,
πὼς σ’ ἔλουζε ὁ ἥλιος
κι ἐθαύμασα!
Μὴν εἶσαι παλαβὸς Μπραϊμάκι μου.
«Μὴν εἶσαι παλαβός, Μπραϊμάκι μου, ἄσε τοὺς Ῥωμιοὺς νὰ σκοτώνουνται ἀναμεταξύ τους. Δὲν ἔχει ξοφλημό, ἀνάθεμά την γιὰ ῥάτσα!
Πόσα χρόνια, πάππου πρόσπαππου, δὲν πολεμοῦμε νὰ τὴν ξεκάνουμε;
Συνέχεια