«Τὴν φλόγα ἅρπαξαν οἱ ἄνομοι… τὴν σβήσανε στὰ βαλτονέρια…»
– Κωστὴς Παλαμᾶς –
Όχι μόνο δεν τραγούδησαν τον Ολυμπιακό Ύμνο κατά την τελετή έναρξης, δήθεν για να εξοικονομήσουν χρόνο για λόγους ασφαλείας… αλλά έσβησαν και την Ολυμπιακή Φλόγα για να την μεταφέρουν σε άλλο σημείο του σταδίου…
Συνέχεια
Ἡ χώρα μας ὁδηγεῖται σέ μία σκοτεινή ἐποχή. Θά ἀκολουθήσῃ τρίτο μνημόνιο ἤ θά ἀναγκασθῇ ὁ καινούργιος ἀνίκανος πρωθυπουργός νά ἀλλάξῃ πολιτική;
Στίς 20 Αὐγούστου λήγει τό ὁμόλογο τῶν 3,2 δισεκατομμυρίων εὐρώ. Πῶς θά πληρωθῇ ἄν δέν γίνει ἡ ἐκταμίευσις τῆς δόσεως ἀφοῦ ἔχει ἀνακοινωθεῖ ὅτι θά περιμένουν τήν ἔκθεσι τῆς τρόικας στίς ἀρχές Σεπτεμβρίου; Ἄρα, δέν θά πληρωθῇ.
Οἱ ἀγορές δέν περιμένουν. Οἱ διεθνεῖς οἴκοι ἀξιολογήσεως θά κατατάξουν τήν Ἑλλάδα σέ κατάστασι χρεωκοπίας, κι ἐπειδή τό πρόγραμμα δέν βγαίνει – σιγά μήν τό παραδεχθοῦν – θά ἀσκηθοῦν πιέσεις εἰς βάρος τῆς χώρας. π.χ. γιά Συνέχεια
Σε θέση μάχης οι εργαζόμενοι στην αποκομιδή των απορριμμάτων και τα ΜΑΤ, ως ο επίσημος εκτελεστικός βραχίονας της κυβερνητικής πολιτικής. Ο δυστυχής Λοβέρδος υπέγραψε κατεπείγουσα υγειονομική διάταξη για την αποκομιδή των απορριμμάτων, η οποία στηρίζεται στον αναγκαστικό νόμο 2520 του 1940.
Ο νόμος αυτός φέρει τις υπογραφές τουΒασιλέως Γεωργίου Β΄, του Ιωάννου Μεταξά και των μελών του υπουργικού συμβουλίου. Μεταξύ της τότε κυβερνήσεως του Μεταξά και της σημερινής παρατηρώ Συνέχεια
Ξεκαθαρίζοντας ρόλους και ταυτότητα… εγώ κι εσύ είμαστε τα β-β-βόδια και οι διαπλεκόμενοι κυβερνήτες οι κοπριές!! (Παρεξηγήθηκες;; Στα παπάρια μου!!).
Ωραία…και γιατί, παρακαλώ, είμεθα β-β-βόδια;;!!
Μη πάμε μακριά…ας δούμε την υπόθεση της Συνέχεια
Ἀπεικόνιση τῆς ἀμερικανικῆς Ἀκροπόλεως ἀπὸ τὴν ἀναφορὰ τοῦ Σμίθ.
Γιατί κάποιο κτίριο νά γίνεται τόσο συχνά ἀντικείμενον ἀντιγραφῆς;
Τί ἰδιαίτερον ἔχει, ὥς τέ νά γίνεται πηγή ἐμπνεύσεως;
Γιατί δέν ἔχει ἀντιγραφῇ ἡ πυραμίδα τοῦ Χέοπος ἤ ἡ ἀψίδα τοῦ Θριάμβου, ἤ ἀκόμη καί τό Κολοσσαῖον;
Τί ἀκριβῶς εἶναι αὐτό πού κάνει ὅλα τά Μουσεῖα παγκοσμίως νά θεωροῦνται σοβαρά, μόνον ἐάν διαθέτουν ἱκανοποιητικόν ἀριθμό ἐκθεμάτων ἀπό τήν Ἑλλάδα;
Ποιός εἶναι ἐκεῖνος ὁ λόγος πού τόσοι καί τόσοι ἀνά τόν πλανήτη, καί ἰδίως ἀπό τήν χερσόνησον τοῦ Αἵμου, θέλουν νά δημιουργήσουν μίαν ἀπ’ εὐθείας ῥίζα μέ τήν Ἑλλάδα;
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια μικρή κόκκινη κλώσα, που σκάλιζε το χώμα στη φάρμα που ζούσε, μέχρι που ανακάλυψε μερικούς σπόρους σιταριού. Φώναξε τότε τους γείτονές της και τους είπε ‘Αν φυτέψουμε αυτούς τους σπόρους, θα μπορέσουμε να έχουμε ψωμί να φάμε. Ποιος θα με βοηθήσει στο όργωμα και στο φύτεμα;’ Ρώτησε η μικρή κόκκινη κλώσα.
‘Όχι εγώ’, είπε η αγελάδα, ‘τέλειωσε το ωράριο μου’.
‘Όχι εγώ’, είπε η πάπια, ‘σήμερα έχω ημιαργία’.
‘Όχι εγώ’, είπε το γουρούνι, ‘έχω πάρει άδεια αιμοδοσίας’.
‘Όχι εγώ’, είπε η χήνα, Συνέχεια
