Χαλκιδικὴ πάλι σήμερα.
Εἶναι μίαν ἀκόμη ἀναφορὰ γιὰ τὰ ὅσα συμβαίνουν ἐκεῖ, δίχως νὰ ἐρωτηθοῦν οἱ ἄμεσα ἐνδιαφερόμενοι: οἱ κάτοικοι.
Σκηνὲς βίας, μίσους, ἀηδίας…
Κτήνη, ποὺ πρῶτα τὰ μαστουρώνουν καὶ μετὰ τὰ ἐξαπολύουν γιὰ νὰ σκοτώσουν.
Ὁ φόνος, ὁ φόνος ὁ πραγματικός, αὐτὸς ποὺ ἡ «πολιτεία» ἐκλαμβάνει ὡς φόνο, δὲν ἀργεῖ… Μίαν στιγμὴ ἀπέχει…
Ἔτσι…
Γιὰ νὰ προστατευθοῦν τὰ συμφέροντα τῆς πολυεθνικῆς, οἱ προμήθειες ποὺ ἔλαβαν οἱ ἐκχωρητὲς καὶ ἡ κρατούσα τάξις.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Σκουριές
Νερὸ ἀπὸ …χρυσάφι!
Ἄς μὴ χαιρόμαστε καλλίτερα μὲ αὐτὲς τὶς εἰκόνες.
Οὔτε νὰ γελᾶμε.
Τὰ πράγματα εἶναι πολὺ χειρότερα ἀπὸ αὐτὸ ποὺ φανταζόμαστε γιὰ τὴν Χαλκιδική.
Θλίψι καὶ πόνο προκαλοῦν αὐτὲς οἱ εἰκόνες.
Νερὸ μολυσμένο, βρώμικο, κίτρινο.
Ἐνοχλούμασταν ἀπὸ τὶς εἰκόνες τῶν ὑδάτων τῆς Ἀφρικῆς καὶ τώρα τὰ ἴδια ἔχουμε μέσα στὰ σπίτια μας ἤδη.
Ἴσως ὄχι ἀκόμη στὴν Ἀθήνα, ἀλλὰ ἡ Μακεδονία κοντεύει.
Συνέχεια
Ἡ διαφορὰ ἀνάμεσα στὴν ἀνάπτυξι καὶ τὴν καταστροφή!
Εἰκόνες ἀπὸ τὸ μέλλον!
Αὐτὴ εἶναι ἡ εἰκόνα τῆς Χαλκιδικῆς σήμερα κι αὐτὴν τὴν εἰκόνα θὰ ἀρχίσουμε νὰ βλέπουμε ὅλο καὶ συχνότερα στὴν χώρα μας, ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα.
Οὐσιαστικῶς ξεχνᾶμε περιβαλλοντικὲς προστασίες, τὸν σεβασμὸ πρὸς τὸν ἄνθρωπο καὶ φυσικὰ τὴν περιβόητη πράσινη ἀνάπτυξι! Διότι, ἐὰν δὲν τὸ ἔχουμε ἀντιληφθεῖ, ἡ φερομένη ὥς πράσινη ἀνάπτυξις, δὲν εἶναι τίποτα περισσότερο ἀπὸ πράσινη ἀνάπτυξι γιὰ ἐμάς, δῆλα δὴ κατάθεσι ὅλων τῶν οἰκονομιῶν μας στὰ ταμεῖα τῶν ἐπιτηδείων, καὶ διαχείρισις τοῦ περιβάλλοντος ἀπὸ τοὺς ἐπιτηδείους μὲ τέτοιον τρόπο, ὥς τὲ τελικῶς νὰ λαμβάνουμε αὐτὲς τὶς εἰκόνες.
Συνέχεια
Ἐνετοπίσθη οὐράνιον κάτω ἀπό τόν Παρθενῶνα;
Τι είναι οι …παλιόπετρες, μπροστά στην Ανάπτυξη
Καιρὸς νὰ τὸν σηκώσουν!
Διότι ἀνάπτυξις δίχως ἐξόρυξι τοῦ οὐρανίου δὲν λογίζεται!
Οὔτε δίχως ἐξόρυξι τοῦ χρυσοῦ, τοῦ χαλκοῦ, τῶν σπανίων γαιῶν…
Αὐτὰ τὰ δένδρα εἶχαν ῥίζες ἀπὸ χρυσό…
Δεν με νοιάζουν πια οι μισθοί που πέφτουν. Ούτε οι άρρωστοι που παρακαλάνε για φάρμακα. Ούτε τα παιδιά των άλλων…
Δε με νοιάζει ποιος θα κυβερνάει, πώς θα κυβερνάει, γιατί θα κυβερνάει. Δε με ενδιαφέρουν καθόλου τα δικαιώματα των πολιτών και των ανθρώπων. Δεν με καίει καθόλου το ζήτημα, αν θα ξεπαγιάσουν φέτος 1.000.000 “Έλληνες”, ούτε αν τα παιδιά τους θα στηθούν σε μοντέρνα συσσίτια.