
Ἐφ’ ὅσον σὲ θέλει, ἐὰν σὲ θέλῃ (πού μεταξύ μας, γιατί νά μή σέ θέλῃ) καί ὁ (ὀ)Μπάμ(ι)α(ς), σοῦ ἔφεξε…
Κι ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε Ἀλέξη, ἐὰν ἀληθεύῃ τὸ παρακάτω, τότε καλό μου ἔφθασε ἡ στιγμή σου!
Δὲν ξέρεις μὲ πόση λαχτάρα τὴν περίμενα!
Ἀλήθεια σοῦ λέω!
Δὲν μπορεῖς νὰ φαντασθῇς μὲ πόσην λαχτάρα!
Γιατί;
Διότι βρὲ Ἀλέξη ξέρω…
Κι ἐπεὶ δὴ ξέρω, ἀναμένω νὰ αὐτοκαταστραφῇς…
Διότι Ἀλέξη μου θὰ τὸ πάθῃς κι αὐτό! Συνέχεια




