Του Γιώργου Καρακίτσου ([email protected])
Σήμερα λοιπόν ήρθε η ώρα να κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου. Ξέρω ότι σε πολλούς δεν θα αρέσει η σκέψη μου, για αυτό σας προειδοποιώ από τώρα. Φυσικά, ίσως να κάνω λάθος και η σκέψη μου να είναι και αυτή λάθος. Αλλά όλοι δικαιούμαστε να κάνουμε λάθη!
Ξεκινάμε λοιπόν… Συνέχεια



Όχι δεν είναι αυτοί σχιζοφρενείς. Σχιζοφρενείς είμαστε όλοι εμείς που επιμένουμε να λαδώνουμε τις θεριζοαλωνιστικές μηχανές του συστήματος πληρώνοντας ό,τι μας ζητήσουν. Πληρώνουμε την κηδεία, το φέρετρο και τον τάφο μας πριν ακόμα πεθάνουμε. Είμαστε κιόλας νεκροί και δεν λέμε να το καταλάβουμε. Μια Ελλάδα στον δρόμο σε προκαθορισμένες απεργίες από τα συνδικάτα για τα οικονομικά και εργασιακά δικαιώματα αλλά ουδείς στο δρόμο για το δέντρο που στέκει στην αυλή και θα φορολογηθεί επειδή σου δίνει το καρπό του να τραφείς. Μάς παίρνουν το δάσος και η μάζα επιμένει να κοιτάει εγωιστικά την δική της επιβίωση. Ουδείς από αυτούς έχει σκεφτεί ότι και τα εργασιακά δικαιώματά του να κατοχυρωθούν δεν θα έχει τόπο να σταθεί. Βουλιάζουν το πλοίο και τα εκλογικά ποσοστά (λέγονται και πολίτες) να παλεύουν μέσα στον χαμό να σώσουν τα σώβρακά τους. 
