«Ἀσυλία ἇμα γ@μᾶς τοὺς ἄφραγκους…»
Οἱ συγκεκαλυμμένοι νεοφιλελέδες τοῦ Σύριζα, ἔβαλαν στὸ στόχαστρο τὸν ἁπλὸ λαό…
«Μὲ τὸν νέο Νόμο ,θὰ θεωρεῖται κακούργημα ἡ κλοπὴ μόνο ἂν τὰ κλοπιμαία ὑπερβαίνουν τὴν ἀξία τῶν 120 χιλιάδων.»
Λὲς καὶ σημασία ἔχει τὸ ποσὸ καὶ ὄχι ἡ οἰκονομικὴ κατάστασις τῶν ἀνθρώπων ποὺ τοὺς ἀρπάζουν ὅ,τι τοὺς ἀπέμεινε. Καί, διὰ τοῦ λόγου τὸ ἀληθές…:
Συνέχεια
«Πᾶρε τὰ λεφτὰ καὶ τρέχα», θὰ μπορούσαμε νὰ ποῦμε!
Μὲ νόµιµα βέβαια λεφτά, οἱ Καµµένος, Θεοδωράκης καὶ Καρατζαφέρης ὡς ἀρχηγοὶ τριῶν κοµµάτων ποὺ δὲν θὰ συµµετάσχουν στὴν κάλπη τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν, παίρνουν τὴν κρατικὴ χρηµατοδότηση καὶ φεύγουν!
Γενικῶς τὰ γκρουπούσκουλα, τὰ πρακτόρια, τὰ ἔμμισθα παλαμοκρουστόπαιδα, τὰ κομματόσκυλα, οἱ παν-ἠλίθιοι ἀλλὰ καὶ τὰ Μέσα Μαζικῆς Ἐξαπατήσεως μᾶς ὠθοῦν σὲ μονόδρομο. Ὅλοι οἱ (νέο- καὶ παλαιὸ-) «ἐθνοσωτῆρες» αὐξάνονται καὶ δηλώνουν σαφῶς τὶς προθέσεις τους, ποὺ ἐπὶ τῆς οὐσίας εἶναι μία: ἡ πλήρης αὐτοδυναμία γιὰ τὴν …ΝουΔουλάρα, ποὺ οὔτως ἢ ἄλλως μᾶς ἐπιβάλλεται.
Συμφωνοῦντες καὶ διαφωνοῦντες (μὲ ἢ χωρὶς εἰσαγωγικά), ἐκεῖ μᾶς ὠθοῦν. Κι ἂς ὑφίστανται ὅσες ἄλλες οὐρὲς ἀπὸ πίσω, ἐπισήμως. Ἀρκεῖ μόνον τὸ κούλιιιι νὰ μπορέσῃ νὰ μᾶς κυβερνήσῃ, λέει, κατὰ πῶς ἔχει σχεδιασθῆ.
(Τὸ ἐὰν θὰ προλάβῃ φυσικὰ τὸ ἀγνοῶ…!!!) Συνέχεια
Ἡ νέα μορφὴ μεταναστεύσεως, ποὺ ἀπώτερός της σκοπὸς εἶναι ἠ διάλυσις τῶν ἐθνῶν – κρατῶν καὶ ἡ πολτοποίησις τῶν λαῶν (Coudenhove-Kalergi).
Συνέχεια
Ἀθῴα ἡ δημοκρατία σὲ λέω… Ἀθώα καὶ μὲ τὴν βούλα… Διότι ἀκριβῶς αὐτὴ ἡ δημοκρατία, τρομάρα της, ἀδειοδοτεῖ τὸ κάθε νούμερο νὰ μᾶς ἐμπαίζῃ μέσα στὰ μοῦτρα μας. Κι ἐμεῖς, τρομάρα μας, ἀκόμη πιστεύουμε πὼς «δὲν εἶναι δημοκρατία» αὐτὸ τὸ ἔκτρωμα.
Τρομάρα μας, σὲ λέω…
Ἕνα τέτοιο ἄτομον εἶναι καὶ ὁ σαρίδης τῆς «Ἑνώσεως Κεντρώων», ποὺ δὲν διεγράφη ἀπὸ τὸ κόμμα, ἂν καί, ὑποτίθεται, ἦλθε σὲ ἀπόλυτο διαφωνία μὲ τὸ κόμμα. Κι αὐτὸ διότι ἐὰν διεγράφετο θὰ ἔπαυε τὸ λεβέντι νὰ εἶναι ἀρχηγὸς κυνοβουλευτικῆς ὁμάδος καί, κατ’ ἐπέκτασιν ἕνας σκασμὸς προνόμια θὰ ἔπαυαν ὁριστικῶς.
Τὰ καλὰ καὶ συμφέροντα σὲ λέω… Συμφωνία «κυρίων» σὲ λέω…
Ἂς ἀποφασίσουμε, τελικῶς, τί θὰ γράφη, ἐὰν κι ἐφ΄ ὅσον θὰ ὑπάρχη, ὁ δικός μας «Ἐθνικὸς Ὅρκος».
Κάποτε πρέπει νὰ ἀρχίσουν οἱ πολιτικοὶ νὰ ἀφουγκράζονται τοὺς Ἕλληνες μὰ κυρίως νὰ τοὺς σέβονται καὶ παράλληλα οἱ Ἕλληνες νὰ μποῦν στὴν διαδικασία νὰ ἀντιληφθοῦν μέσα τοὺς τί ἐπιδιώκουν, τί θέλουν, τί ἐπιθυμοῦν ἀπὸ ἐτούτην τὴν ῥημάδα χώρα ποὺ γεννήθηκαν καὶ ζοῦν.
Τήν θέλουν τήν χώρα νά λειτουργῇ στόν αὐτόματο βολεύοντας ἡμετέρους ἢ ξεριζώνοντάς τους;
Οἱ πολιτικές τους ἡγεσίες νὰ εἶναι μαθηματικά βέβαιο ὅτι θὰ εἶναι ὑποτακτικές;
Τήν θέλουν μέσα σέ μία Ἡνωμένη Εὐρώπη, ποὺ μόνον ἡνωμένη δὲν εἶναι ἤ τήν θέλουν ἔξω;
Τήν θέλουν ἔξω ἀπό τό εὐρῶ, ἤ μήπως τήν θέλουν μέσα στό εὐρῶ;
Συνέχεια
