Ἡ ἐπιστράτευσις, ὅπως ἔγινε, μὲ κλήσι πολλῶν κλάσεων – περισσοτέρων ἀπὸ αὐτὲς ποὺ ἐκλήθησαν τὸ 1940 – δημιούργησε πολλὰ προβλήματα στὸ στράτευμα.
(Ὄχι ὅμως τὶς ὑπερβολὲς ποὺ ἀνεφέρθησαν μέσα στὸ ἀντι-χουντικὸ ντελίριο, ποὺ ἐπικρατοῦσε τότε), ἀλλὰ οἱ Ἕλληνες, γεμάτοι ἐνθουσιασμὸ γιὰ τὶς μονάδες, ποὺ ἔπρεπε νὰ παρουσιαστοῦν. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορία
Ἡ ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΟΣ «ἀνθρώπινος» Ὕβρις.
Ἡ Παμμεγίστος Ἀνθρώπινος Ὕβρις. (Ὑπὸ τὴν κλαστικὴν ἔννοιαν!!!)
Τὸ μέγιστον κακούργημα τῆς ἱστορίας τοῦ ἀνθρώπου!!!
Ἀποδεικτικὸν τοῦ κακοήθους σαδιστικοῦ πνεύματος τοῦ ἀπανθρώπου νικητοῦ τοῦ πολέμου!!! Συνέχεια
Ὁ στρατηγὸς Γεώργιος Ντενίσης.
Ἕνας ἔντιμος καὶ ἱκανότατος ἀξιωματικός.
Ὑπῆρξε Ἀρχηγὸς τοῦ ΓΕΕΦ μέχρι δύο ἡμέρες πρὸ τοῦ πραξικοπήματος.
Τὸ Α/ΕΔ καὶ δῆ ὁ συμμαθητής του στὴν ΣΣΕ Στρατηγὸς Μπονᾶνος, θεωροῦσε ὅτι ὁ Ντενίσης θὰ ἦταν ἐμπόδιο στὸ ἐγχείρημα τοῦ πραξικοπήματος κατὰ τοῦ Μακαρίου καὶ ἔκανε ὅ,τι μποροῦσε γιὰ νὰ μὴ εἶναι ὁ Ντενίσης στὴν Κύπρο τὴν 15η Ἰουλίου τοῦ 1974.
Τοῦ ἐζητήθη λοιπὸν νὰ ἔλθῃ στὴν Ἀθήνα, δῆθεν γιὰ ὑπηρεσιακὰ θέματα, δύο-τρεῖς ἡμέρες πρὸ τοῦ πραξικοπήματος. Ταὐτοχρόνως οἱ Ἐπιτελεῖς, μὲ τὸν Ἰωαννίδη, προσπαθοῦσαν νὰ συμφωνήσουν γιὰ τὸν ἀντικαταστάτη του. Συνέχεια
4η Αὐγούστου σήμερα… Σὰν τότε!
4η Αὐγούστου σήμερα. Σὰν τότε.
Στὴν φωτογραφία, ὁ μπαρμπα-Γιάννης καὶ οἱ Ἑλληνοποῦλες.
Στὸ πρόσωπο καὶ στὸ παράστημά τους θάλλει ἡ ζωντάνια, τὸ ἦθος, ἡ αἰσιοδοξία τῆς νέας Ἑλλάδος· καὶ ἀγαλλιᾷ ἡ ψυχὴ τοῦ κυβερνήτου.
(Παναθηναϊκὸν Στάδιον, 1938. AP wirephoto ἀπὸ τὰ ἀρχεῖα τῆς ἐφημερίδος Seattle Times· σφραγίδα στὸ πίσω μέρος: JAN 29 1941 – ἡ στιγμὴ τῆς ἀθανασίας) Συνέχεια
Ἡ πτώχευσις τοῦ 1932
Η οικονομική κρίση της Ελλάδας και η πτώχευση του 1932, ήταν αποτέλεσμα ενός συνδυασμού εσωγενών και εξωγενών παραγόντων. Συνέχεια
Τὸ μυστικὸ δάνειον τῆς κυβερνήσεως Σκουλούδη.
Το μυστικο δάνειο της κυβερνήσεως Σκουλούδη από την Γερμανία κατά τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο και οι πολιτικές του επιπτώσεις (1915-1917)
Στέφανος Σκουλούδης
Η Ελλάδα μετά το τέλος των Βαλκανικών πολέμων βρισκόταν σε δύσκολη οικονομική κατάσταση λόγω του ανταγωνισμού με την Τουρκία για την ναυτική υπεροπλία στο Αιγαίο. Ο Πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος και η κυβέρνηση του βρισκόταν σε αναζήτηση σύναψης δανείου. Στις 23 Νοεμβρίου 1914 ο πρεσβευτής της Ελλάδας στην Γερμανία Θεοτόκης τηλεγράφησε στον Βενιζέλο ότι τον είχαν πλησιάσει ανώτατοι Γερμανοί ιθύνοντες (Zimmermann) και τον είχαν διαβεβαιώσει πως η Γερμανία μπορούσε να συνάψει ένα δάνειο 20 με 25 εκατομμύρια μάρκα με την Ελλάδα, υπό την προϋπόθεση ότι η Ελληνική κυβέρνηση θα δεσμευόταν ότι η Ελλάδα θα παρέμενε ουδέτερη κατά τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο. Ο Θεοτόκης ο ίδιος δήλωσε προς τον Zimmermann πως πολύ δύσκολα θα δεχόταν έναν τόσο γενικόλογο και δεσμευτικό όρο η κυβέρνηση του. Ο Βενιζέλος απάντησε αμέσως αρνητικά στο τηλεγράφημα, δηλώνοντας πως δεν μπορούσε να απεμπολήσει ένα τόσο σοβαρό Εθνικό δικαίωμα. Άλλωστε η πολιτική του στα επόμενα χρόνια θα ήταν ακριβώς η εμπλοκή της Ελλάδας και η συστράτευση της στο στρατόπεδο της Αντάντ.