Καὶ προχώρησε στὴν δευτέρα ἔκδοσή του…..
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Γιαννάκενας Ἰωάννης
Ὁ ἀληθὴς σκοπὸς τῆς ἐκστρατείας τοῦ Ἰμπραὴμ
Ἡ κατὰ τὸ 1826 καταστροφὴ τοῦ Πραστοῦ ἀπὸ τὰ Ὀθωμανικὰ στρατεύματα καὶ ὁ ἀπώτερος χαρακτὴρ τῆς ἐκστρατείας τοῦ Ἰμπραῆμ στὴν Πελοπόννησο
Τὰ σχετικά μὲ τὴν πυρπόληση τοῦ Πραστοῦ ἀπὸ τὰ ὀθωμανικὰ στρατεύματα τὸ καλοκαίρι τοῦ 1826[1] εἶναι γνωστὰ – καὶ συνεπῶς δὲν ἀπαιτεῖται ἐδῶ ἀνάλυσις εὐρυτέρα. Ἀναγκαῖο ὅμως παραμένει νὰ ἀνακληθοῦν στὴν μνήμη τὰ βασικὰ σημεῖα τοῦ δράματος, ὥστε νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἐμπέδωσις τῆς βραχυτάτης ἀναλύσεως ποὺ θὰ ἐπιχειρήσω ἀμέσως μετά. Τὸ πρῶτο, πάντως, ποὺ ὀφείλει νὰ τονίσῃ κάποιος εἶναι ὅτι ἡ τότε εἰσβολὴ ὀθωμανικῶν στρατευμάτων στὴν Τσακωνιά, ποὺ ἀπὸ ὁρισμένους τοποθετεῖται στὸ ἔτος 1825[2], γενικῶς ἀπέτυχε[3].
Ἐπὶ πλέον: Συνέχεια
Χειρότερος φόβος ἀπὸ τὸ …«φάντασμα» ἑνὸς νεκροῦ Ἥρωος δὲν ὑπάρχει!!!
Λογικὸ ποὺ τὸν ἐφοβοῦντο ζωντανό. Τὸ διαπιστώσαμε σὲ ὅλες τὶς ἐπὶ μέρους λεπτομέρειές του.
Ἡ ἐν λόγῳ εἰκόνα εἶναι δημιούργημα τοῦ Σπυρίδωνος Ζαχαροπούλου εἰδικῶς γιὰ τὸν Κωνσταντῖνο Κατσίφα.
Ἐλήφθη δὲ ἀπὸ τὸν φίλο Ἰωάννη Γιαννάκενα.
Ὁ (κάθε) Κατσίφας ἦταν ἰδιαιτέρως ἐπικίνδυνος γιὰ τὴν ψευδοεξουσία ὅλων τῶν σαπροφύτων τοῦ κόσμου μας ὅσο ἦταν ζωντανός. Μά καί νεκρό πιά; Τόσο πολύ;
Ναί, πιὸ πολὺ φοβοῦνται τὰ (κάθε λογῆς) σαπρόφυτα τοὺς νεκροὺς Ἥρωες παρὰ τοὺς ζωντανούς.
Καί, μάλιστα, εἰδικῶς γιὰ τὸν Κωνσταντῖνο Κατσίφα, πιὸ πολὺ τὸν φοβοῦνται οἱ ἐντὸς τῶν συνόρων μας ἑλληνόφωνοι γραικῦλοι, παρὰ τὰ ἴδια τὰ ἀλβανά. Συνέχεια
Λυπᾶμαι ἀδελφέ μου ποὺ δὲν εἴμαστε ἰσάξιοί σου…
Ἡ Εἰκόνα ποὺ σὲ κάνει νὰ ντρέπεσαι ποὺ ἀνήκεις σὲ αὐτὸ ποὺ λέγεται σημερινὴ Ἑλλάς…
Εἴμαστε ἀνάξιοι τῶν προγόνων μας…
Ἐὰν δὲν βροῦμε ἀπὸ τὸν λήθαργο, θὰ εἴμαστε καὶ οἱ νεκροθάφτες τῆς φυλῆς μας καὶ τῆς ἱστορίας μας… Συνέχεια
Δικαιούμεθα νά ξεχάσουμε;
Λίγες μόλις ἡμέρες πρὶν ἕνα παλληκάρι, ἕνας λεβέντης, ἔπεσε ἀπὸ πυρὰ τῆς ἀλβανικῆς ΜΑΦΙΑΣ* νεκρὸ κάπου ἐκεῖ, στὰ βόρειά μας σύνορα, ὅπου ἡ ἑλληνικὴ γῆ, ἐδῶ καὶ αἰῶνες, βάφεται διαρκῶς ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν ὑπερασπιστῶν τῆς Ἐλευθερίας.
Μία περιοχὴ λησμονημένη καὶ ἐγκαταλελειμμένη, ἰδίως ἀπὸ ἐμᾶς, τὰ ἀδέλφια τῶν ἐκεῖ διαβιούντων.
Ἡ ἐν λόγῳ εἰκόνα εἶναι δημιούργημα τοῦ Σπυρίδωνος Ζαχαροπούλου εἰδικῶς γιὰ τὸν Κωνσταντῖνο Κατσίφα.
Ἐλήφθη δὲ ἀπὸ τὸν φίλο Ἰωάννη Γιαννάκενα.
Βόρειος Ἤπειρος, μία κακοφορμισμένη πληγὴ ἀπὸ …ἑλληνόφωνες μαχαιριὲς
(Καὶ σαφῶς ὄχι ἀπὸ Ἕλληνες!!! Ἄλλο τὸ ἑλληνόφων κι ἄλλο ὁ Ἕλλην!!!)
Θά μᾶς ποῦν τά ξεπουλημένα γιά τήν Βόρειο Ἤπειρο πατριώτη; Θά μᾶς ποῦν γιά τούς Βορειοηπειρῶτες πού τούς ἔχουν οἱ ἴδιοι ἀμέτρητες φορές ξεπουλήση καί καταστρέψη; Ποιά; Τά κουδουνισμένα; Τά σαπρόφυτα; Ἤ μήπως οἱ «πηγές τῆς ΕΛ.ΑΣ.»;
Ποιοί θά μᾶς ποῦν γιά τήν Βόρειο Ἤπειρο;
Οἱ βενιζελικοί ἀπόγονοι πού ἀδιαλείπτως καί συστηματικῶς ἐπανδρώνουν (ἀκόμη καὶ μὲ ἀλλαγὴ ὀνομάτων!!!) κατ’ ἀποκλειστικότητα τήν συμμορία τῶν 300;
