Δημήτριος Μοσχονησιώτης. Ἕνας ἀμνημόνευτος Ἥρως.

Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἐπετείου Ἁλώσεως τοῦ Παλαμηδίου (30 Νοεμβρίου 1822) νὰ ἀφιερώσουμε κάποιες ἀράδες στὸν Πρωταγωνιστὴ τοῦ μεγάλου ἐκείνου ἐπιτεύγματος, τὸν λιγότερο καὶ ἴσως …καθόλου γνωστό, Δημήτριο Μοσχονησιώτη! 

Ὅπως συμβαίνει πάντα (κακῇ τῇ μοίρᾳ ἢ ἡ καλλιέργεια τῶν κακῶν χαρακτηριστικῶν τῆς ἑλληνικῆς ῥάτσας, ἀπὸ ἐπιτηδείους ἐξουσιαστές;) ἐκεῖνοι οἱ ὅποιοι πιστοὶ στὸ ὑπὲρ Πατρῖδος καθῆκον μάχονται ἕως ἐσχάτων καὶ δὲν λαμβάνουν τὴν πρέπουσα ἀναγνώριση, τοὐλάχιστον ἐκείνη ποὺ ἱστορικὰ τοὺς ἀναλογεῖ… Συνέχεια →

Πόρισμα εἰσαγγελέως Δημητρίου Τσεβᾶ.

Πόρισμα εἰσαγγελέως Δημητρίου Τσεβᾶ.Πρὸς

Τὸν κ. Προϊστάμενον τῆς Εἰσαγγελίας

Πρωτοδικῶν Ἀθηνῶν

ΘΕΜΑ: «Ὑποβολὴ φακέλλου ἐνεργηθείσης προκαταρκτικῆς ἐξετάσεως».

Δία τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 1868 / 5-9-1974 παραγγελίας ὑμῶν ἔλαβον τὴν ἐντολὴν ὅπως ἐνεργήσω προκαταρκτικὴν ἐξέτασιν πρὸς διακρίβωσιν τυχὸν τελέσεως, ἀξιοποίνων πράξεων ἐξ ἀφορμῆς τῶν περὶ τὸ Πολυτεχνεῖον γνωστῶν αἱματηρῶν ἐκδηλώσεων τοῦ Νοεμβρίου 1973. Ἐπιληφθεὶς οὕτω τῆς ἐρεύνης ἐξήτασα πλῆθος μαρτύρων, συνέλεξα ἔγγραφα, ἐνήργησα αὐτοψίας καὶ ἄλλας ἔρευνας, ἤκουσα μαγνητοταινίας καὶ παρηκολούθησα τὴν προβολὴν κινηματογραφικὼν ταινιῶν, ληφθεισῶν κατὰ τάς ἐρευνωμένας ἐκδηλώσεις. Ὑποβάλλων ἥδῃ ὑμῖν τὸν σχηματισθέντα ὀγκώδη φάκελλον ἀναφέρω τὰ ἀκόλουθα ἐπὶ τῶν ἐκ τῆς ἐρεύνης ταύτης διαπιστωθέντων: Συνέχεια →

Κώστας Μπαλάφας, ὁ Ἠπειρώτης φωτογράφος

Κώστας Μπαλάφας, ὁ Ἠπειρώτης φωτογράφος 1 Κυριακὴ 9 Ὀκτώβρη 2011, ἒφυγε ἀπὸ τὴν ζωὴ ὁ μεγάλος δάσκαλος τῆς Ἑλληνικῆς φωτογραφίας, ὁ Κώστας Μπαλάφας. Ὁ φωτογράφος τοῦ κοινωνικοῦ προβληματισμοῦ, ὁ ἂνθρωπος ποὺ ἀγάπησε τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν ὑπηρέτησε μὲ καλλιτεχνικὴ συνέπεια χωρὶς συμβιβασμοὺς καὶ σκοπιμότητες. Συνέχεια →

«Ἐτοῦτος ὁ λαὸς γονατίζει μόνον ἐμπρὸς στοὺς νεκρούς του…»!

29η Ὀκτωβρίου 1941. Πενῆντα ἢ ἑξῆντα ἀνάπηροι, μὲ τὰ πόδια ἢ τὰ χέρια κομμένα, ἄλλοι μὲ τὰ καροτσάκια των καὶ ἄλλοι μὲ τὶς πατερίτσες των, ἐνεφανίσθησαν ἐμπρὸς εἰς τὸ Μνημεῖον τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτου… 

Οἱ καραμπινιέροι, οἱ ὁποῖοι ἐφρουροῦσαν ἀκόμη ἐκεῖ, ἀπεπειράθησαν εἰς τὴν ἀρχὴν νὰ τοὺς ἐμποδίσουν. Ἀλλ’ ἦτο τόσον ἐπιτακτικὴ καὶ περιφρονητικὴ ἡ χειρονομία, μὲ τὴν ὁποίαν οἱ ἐπί κεφαλῆς ἀνάπηροι τοὺς διέταξαν -ναί, τοὺς διέταξαν!- νὰ παραμερίσουν, ὥστε ὑπεχώρησαν καὶ τοὺς ἄφησαν νὰ περάσουν…  Συνέχεια →

Ὅταν οἱ Ἕλληνες ἔλεγαν «ΟΧΙ». Ἡ Ἐποποιΐα τοῦ ’40! (ἀναδημοσίευσις)

Πρωτοσέλισα ἐφημερίδων

Πρωτοσέλισα ἐφημερίδων

Ὁ Ἐμμανουέλε Γκράτσι, πρέσβυς τῆς Ἰταλίας στὴν χώρα μας τὸ 1940, περιγράφει τὰ γεγονότα στὸ βιβλίο του, ποὺ τὸ ὀνομάζει μὲ μία πρωτοφανή ὀξυδέρκεια γιὰ τὸ μέλλον τοῦ καθεστῶτος Μουσολίνι: «Ἡ αρχὴ τοῦ τέλους – ἡ ἐπιχείρησις κατὰ τῆς Ἑλλάδος»:

«Ἡ ὥρα εἶχε ἤδη φθάσει τρεῖς (3). Ἐπιτέλους τὸ κουδούνισμα ξύπνησε τὸν ἴδιο τὸν Μεταξᾶ, ποὺ ἔκαμε τὴν ἐμφάνισὴ του σὲ μιὰ μικρὴ πλαϊνὴ πόρτα καὶ ἀναγνωρίζοντάς με, μὲ ἄφησε νὰ περάσω. … Μοῦ ἔσφιξε τὸ χέρι καὶ μὲ ἒβαλε νὰ καθίσῳ σὲ ἕνα μικρὸ φτωχικὸ σαλόνι τοῦ σπιτιοῦ. Μόλις καθίσαμε, καὶ ἐπειδὴ ἡ ὥρα ἦταν λίγα λεπτὰ μετὰ τὶς 3, τοῦ εἶπα ἀμέσως ὅτι ἡ Κυβέρνησὴ μου, μοῦ εἶχε ἀναθέσει νὰ τοῦ ἐγχειρίσω προσωπικὰ ἕνα κείμενο, ποὺ δὲν ἦτο τίποτε ἄλλο, παρὰ τὸ τελεσίγραφον τῆς Ἰταλίας πρὸς τὴν Ἑλλάδα, μὲ τὸ ὁποῖον ἡ Ἰταλικὴ Κυβέρνηση ἀπαιτοῦσε τὴν ἐλεύθερη διέλευση τῶν στρατευμάτων της στὸν Ἑλληνικὸ χῶρο, ἀπὸ τὶς 6 πρωϊνῆς……. Συνέχεια →

Στὴν Νεολαία μας.

Αὐτὸ κρατάει ἀνάλαφρο μὲς στὴν ἀνεμοζάλη
τὸ ἀπὸ τοῦ κόσμου τὴ βοὴ πρεσβυτικὸ κεφάλι,
αὐτὸ τὸ λόγο θὰ σᾶς πῶ, δὲν ἔχω ἄλλο κανένα:
Μεθύστε μὲ τ᾿ ἀθάνατο κρασὶ τοῦ Εἰκοσιένα. Συνέχεια →