Πετάει, πετάει ὁ ἐλέφας!

Λύκοι, σκύλοι, ποντικοὶ καὶ πάπιες! Ἀκριβῶς ὅπως στὴν Φύσιν!!!

Λύκοι, σκύλοι, ποντικοὶ καὶ πάπιες! Ἀκριβῶς ὅπως στὴν Φύσιν!!!

Σήμερα θ κάνω μίαν μεγάλη ναδρομή.
Θ γυρίσω ρκετ χρόνια πίσω, τότε πο τ παιδι τς φίλης μου τς Βασιλικς ταν μικρ κι βλεπαν συχν ταινίες παιδικς στν τηλεόρασιν. Τότε πο πασχίζαμε ν βρομε λίγον χρόνο, μέσα π τς πολλς  ποχρεώσεις μας, γι ν μπορέσουμε ν συζητήσουμε. κενες λοιπν τς φορς ναβε κα τηλεόρασις!!! 
γκληματικόν; 
Σαφς! λλ τόσα ξέραμε κα τόσα κάναμε!

Μία π ατς λοιπν τς φορές, κι ν τ θέμα μας ταν διαιτέρως σοβαρόν, τ βλέμμα μου πηγαινοερχόταν άφηρημένα, μία στς εκόνες τς τηλεοράσεως κα μίαν στν Βασιλική. 
ταινία λεγόταν «Ντμπο τλεφαντάκι». ξαφνα, στν θόνη τλεφαντάκι ρχισε ν πετ, τν διαν στιγμ πο Βασιλικ μοξηγοσε κάτι διαιτέρως σημαντικό!!! 
Τινάχτηκα. π τν μία Βασιλικ καπ τν λλην πτάμενος λέφας μ εχαν ναστατώσει.  

φησα λίγον χρόνο ν κυλήσ, ν κλείσουμε τ θέμα πο κουβεντιάζαμε κα μετ ξεκίνησα ν τς κάνω ρωτήσεις, τς ποες παραλλήλως θετα κα στν αυτό μου. 
Γιατί αύτά τά παιδάκια βλεπαν κάτι πού κύρωνε τήν λογική τους;
Μήπως τελικς καί ο μάγισσες καί ο νεράιδες, μέ τίς ποες μεγαλώσαμε μες, δέν ταν μία πό τά δια;
Γιατί τά παιδιά θά γνοήσουν μεγαλώνοντας ατές τίς εκόνες καί θά μπορέσουν νά δομήσουν μίαν λογική λογική, πρό κειμένου νά ποκτήσουν γιή τρόπο σκέψεως;

Τέτοιου εδους ταν τρωτήματα. 
π τότε κα μετ καθόμουν πάντα δίπλα στ μικρ παιδιά, πρ κειμένου νπομυθοποιήσω ατ ποβλεπαν στ χαζοκούτι. 
ντιλαμβανόμουν πς τ κύριον μέλημα ατν τν ταινιν δν ταν ν κρατήσουν θα τ παιδιλλ ν τος χρηστεύσουν τν λογικ δι παντός!
Τί λογική ναπτύσσεται σέ  ναν νήλικα ταν χει μάθει πώς ο πάπιες συνομιλον καί δρον ς νθρωποι; Παντρεύοναι πως ονθρωποι; χουν κριβς τούς διους θεούς μέ τούς νθρώπους;

Ποιά καθαρή κρίσις θά ναπτυχθ σέ κάποιον πού χει ποδεκτε πώς τά δελφίνια συνομιλον μέ τούς νθρώπους; Πώς ο γοργόνες τήν μία γίνονται γυνακες καί τήν λλην ψάρια; Πώς πρίγκηπας περιμένει πάντα νά βρ μίαν πριγκήπισσα;

να ψέμμα! Μία παραλογία! Μία νισορροπία στ πάντα!
ταν μάλλιστα τ ΧΟΛΙΓΟΥΝΤ πάτησε πόδι στν μυθολογία μας, κε πλέον γινε τδιαχώρητον. 
Τ τν δυσσέα εδαμε νχει κυρώσει τν μηρο, τ τν ρακλ ν συμπεριφέρεται μποιανδήποτε λλην συμπεριφορά, πλν ατν πο γνωρίζαμε, τ τν άσσονα νλλάζν τελς τσα γνωρίζαμε γι τν μυθολογία μας….
λλ δν τν σβήσαμε τν ημάδα! 
ς δαες νεύθυνοι πλς τεμπέληδες, συνεργήσαμε! Σιωπήσαμε! κόμη χειρότερα, συνεργήσαμε!  

φήσαμε τ παιδιά μας στ χέρια τν «εδικν» κι ατοπραξαν τ καλλίτερα!
Γύρω μας μία κοινωνία π κορίτσια πο κατήντησαν ν ζον δίπλα στν Μάκη, τν Σάκη, τν Μτσο κι χι στν πρίγκηπα. πγόρια πο δν τος κάθισε καλπταμένη πριγκήπισσα κι πνήλικες πο δν χρειάζεται ν μάθουν τίποτα διότι τος τμαθε λα τηλεόρασις.

Ατό δέν βλέπουμε; 
Ατό δέν πρέπει νά λλάξουμε;
Ατό δέν εναι χθρός μας; 

Φιλονόη.  

φωτογραφία

 πρώτη δημοσίευσις 28 Ἀπριλίου 2012

(Visited 28 times, 1 visits today)




Leave a Reply