Πράγματι, οἱ τόνοι λάσπης κατὰ τῆς Ῥεπούση δὲν στοχεύουν μόνον ἐκείνην!

Στοχεύουν λα τ σκουπίδια πο μς χουν κάτσει στν πλάτη κα κουνον τ πόδια, σν λλοι νεοναζί, φασστες κα χουντοπροϊόντα. 

Γιατί τίτλος καί τό ρχικόν σχόλιον;
λαβα π τν πολ καλό μου φίλο Χρστο μίαν δημοσίευσιν μ τν τίτλο:

Οι τόνοι λάσπης προς τη Μαρία Ρεπούση δεν στοχεύουν μόνο εκείνη

Κα «ξαφνιάστηκα» π τ θρσος το γράφοντος. (Στ τέλος τς ναρτήσεως θ παραθέσω λην τν δημοσίευσιν, γι σους χουν τ κουράγιο ν τν μελετήσουν.)

ς ξεκινήσω φυσικ π τν γράφοντα.
Γεώργιος Στόγιας, κπαιδευτικός, συγγραφέας το μυθιστορήματος «αρινν ξάμηνον», ρθρογρφος στ σελίδα φελέκι (feleki  τ γράφουν, λλ τόσα ξέρουν….)  κα ….ατά!
Τίποτα περισσότερον!
Κάτι συνεντεύξεις, μία σελίδα στ ΦΕΣΙΜΠΟΥΚ (κατ πς τ ποκαλε φίλος Γιάννης Φραγκούλης) δ κα σελίδα το μυθιστορήματος δ
νας δλα δ καθημερινς νθρωπος κα τίποτα περισσότερον!
λλά εναι τσι;
Διότι π τν τίτλον πο χρησιμοποε μ κάνει κι μφιβάλλω! 
Γι ν δομε… (παλαιά μου τέχνη… κομματάκι κομματάκι θ τ πιάσω πάλι…)

Γράφει λοιπν Στόγιας:

 Σχετικά με τη χτεσινή κανιβαλική σεξιστική φασιστική διαδικτυακή επίθεση στη βουλευτή της ΔΗΜ.ΑΡ και ιστορικό Μ. Ρεπούση, έχω δυο απορίες και μερικές γενικότερες παρατηρήσεις:

«γαπητ» Γεώργιε, διάβασα πάρα πολλ λλ σ κανένα κείμενον δν διάβασα, μεταξ ατν κα τν δικν μου, σεξιστική, φασιστικ, καννιβαλικ πίθεσιν!
Οδ νας, π σους γράψαμε, σ διαβεβαι, δν χει καμμίαν ρεξιν κα διάθεσιν ν φά τ εδωλόν σου! Δν τρώγεται μ τίποτα!  Οτε φυσικ ν τς πιβληθομε φασιστικς! Στος φασστες ατο το εδους δν πιβάλλεσαι! λλως τε μες δν εμαστε φασστες. Παραθέτουμε πιχειρήματα, θέτουμε ρωτήματα κι κφράζουμε πορίες. Τ εδωλόν σου μς ντιμετωπίζει φασιστικότατα, ρνούμενον ν παντήσ στ τόσα ρωτήματα πο τς τέθησαν. λλά μπορε; Δν μπορε… Κα φυσικ σ καμμίαν τν περιπτώσεων δν χουμε καμμίαν νειροφαντασίωσιν μ τ εδωλόν σου! Ατ δ μς λειπε! Δν θ ξεπέσουμε σ τέτοια πίπεδα!  
μες πλς τοποθετομε τ σκουπίδια στν κδο, πρ κειμένου ν πάρουν τν γουσαν πρς  τν χωματερή! Δέν τό κατάλαβες Γεώργιε; Κακς! πομονή! Κοντοζυγώνει!
 Πάντως γι ν χρησιμοποις τέτοιους χαρακτηρισμούς μ πονηρεύεις. Μήπως τελικς στό δικό σου κεφάλι δημιουργήθηκαν τέτοιου εδους κανιβαλικές, φασιστικές καί σεξιστικές τάσεις; Καί γιατί δέν μς τό λές βρέ; Τί θέλεις; Νά σο κάτσουμε κι πό πάνω; 
Δν νομίζω… Επαμε… Μ νθελληνικ κατάλοιπα δν σχολούμεθα πλέον!

Δεδομένης της λάσπης που τόσα χρόνια δέχεται η Μ. Ρεπούση αλλά και του πρόσφατου “πλασαρίσματος” της Χρυσής Αυγής στο προσκήνιο της πολιτικής μας ζωής, στην απευκταία περίπτωση βίαιης επίθεσης προς το πρόσωπό της, ο δημοσιογράφος Δημήτρης Κοτταρίδης (από τον οποίο, σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες ξεκίνησε το “κυνήγι της μάγισσας”) είναι υπεύθυνος πρόκλησης μίσους; Συνέλαβε και διέδωσε τον απαραίτητο σχολιασμό, την πλαισίωση η οποία στη συνέχεια έγινε γαϊτανάκι. Η ευθύνη του βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, στο ότι για μιας ημέρας διασημότητα, για μια “πετυχημένη” ατάκα, έσπειρε εθνικιστικό παροξυσμό.

χεις πρόβλημα Γεώργιε… Δν ξηγεται διαφορετικς! χεις πάρα πολ μεγάλο κα θεράπευτον πρόβλημα!
Ν γίνω σαφής. 
Δέχεται τόνους λάσπης τό εδωλον σου; Τί μς λές; 
Καί δέν δεχόμαστε τόνους λάσπης μες καί ο μνμες μας καί ο νεκροί μας;

Νά σηκωθ τό γύναιον καί νά φύγ, τήν στιγμή πού θά σιγοσαν γιά να λεπτό παντες μέσα στήν βο(υ)λή, πρό κειμένου νά τιμήσουν τούς 353.000 νεκρούς τς γενοκτονίας, δέν εναι έθνική προσβολή;Δέν εναι προσβολή νεκρν; Δέν εναι ρνησις τς γενοκτονίας; Ξέρεις τί κριβς παθαίνουν στίς Ερωπαϊκές αλές ο ρνητές τν γενοκτονιν; Θά θελες μήπως νά τό μάθς, παρέα μέ τό εδωλόν σου;
Ξέρεις τί επε τό γύναιον Γεώργιε;  

Φαντάζομαι πς θ συμφωνς!
Καί γιατί νά μήν συμφωνς; δ τόση κάψα σ πιασε γι τ ἐὰν τς τν «πέσαμε» χι…
Ψίτ, Γιωργάκι, ζω κε ξω, δίως μ τος Τούρκους, δν εναι διόλου εχάριστη!
Κα μάλλιστα κατ τν διάρκειαν τν διωγμν κα τς γενοκτονίας τ πράγματα δν ταν πλς ζόρικα, λλ τολάχιστον πάνθρωπα κα πάνθρωπα!
Δν γνωρίζω ποις σς «κπαιδεύει» πρ κειμένου ν γίνεστε λοι πανομοιόιτυποι, λλ δυστυχς γι σς, κρίσις, ς γνώρισμά σας, χει πλεόν χαθε! πλς, σν περφιλότιμοι παπαγλοι, ναπαράγετε σα σς επαν… 
νοξτε κα κάποιο βιβλίο στορίας…
Μν παραμένετε στ σα τ κόμμα, τ πόκομμα κα καθοδηγητς σχυρίζονται!
Καταντε γραφικοί, γι ν μν π κάτι χειρότερον! 

Τί λλο μς λές βρέ Γιωργάκι;

Τί σχέσιν χουν ο συναρτησίες το εδώλου σου μέ τήν εσοδον τς Χρυσς Αγς στήν βο(υ)λή;
Πς καλά;
Δλα δή μες λοι ο Πόντιοι γίναμε χρυσαυγτες; Δλα δή μες πού μελετομε στορία, πού θέτουμε ρωτήματα κα οδέποτε λαμβάνουμε παντήσεις, εμαστε χρυσαυγτες; Δέν νομίζεις πώς τσουβαλιάζεις πολύ εκολα λους ατούς, πού δν γνωρίζεις φυσικά, λλά πού σο φέρνουν ντιρρήσεις; Καί δέν εναι ατσιστικόν κάτι τέτοιο;
Κι ς ποθέσουμε πς πράγματι, χει σχέσιν εσοδος τς Χρυσς Αγς στν βο(υ)λ μ τς φωνς διαμαρτυρίας πο ρθώθησαν. επούση γιατί φυγε; Διότι τήν διαν στιγμή μέσα στήν αθουσα ταν καί χρυσαυγτες; Καί γιατί δέν ξαφανίστηκε ν τελς; Μήπως κι δ στραβά κι νάποδα τό πιασες; Γιωργάκι;

Δν μς χει πιάσει θνικς παροξυσμς Γιωργάκι… Δν πάσχουμε π τέτοιες στερίες! πλς σιχαθήκαμε τ ψέμματα, τος ψετες κα τος λιθίους πο μς καταδυναστεύουν! Κι π ατούς, θέλετε δν θέλετε, ντιλαμβάνεστε δν ντιλαμβάνεστε, ντέχετε δν ντέχετε, ναί, μπήκαμε π τέλους σ τροχι φανισμο τους!
Δέν σο ρέσει; 
Σκασίλα μου Γιωργάκι!
ΚΙ μένα δν μο ρέσουν ο νιστόρητοι, λλ τος νέχομαι!
σε λοιπν τς κραυγς  κα φέρε μας να σοβαρ πιχείρημα, πρ κειμένου ν πάψουμε ν σχολομαστε μ τ γύναιον κα τ ργα του. Διότι σο προσβάλλει ατή, τόσο θ μς βρίσκει πίσω της, μ κατεβατ π στορικς καταγραφές. Ἐὰν ντέχ, πο δν ντέχει, ς φέρ τ δικά της «στορικ» στοιχεα… Γι ν δομε… Θά χουν τήν ατήν βαρύτητα μέ τίς δικές μας καταθέσεις θά εναι σάν τίς νακοινώσεις της πού ατο-καταρρίπτονται;
λήθεια, φ’ σον διαφων, γιατί δέχθ νά λλάξ τό πίμαχον πόσπασμα; Τόοοοοοοοοοσο προσκυνημένη κι ατή; Νά μήν χάσ τήν κουτάλα καί τήν προμήθεια; Σπα βρ Γιωργάκι… Καί κόπτεσαι τόσο γιά κάποιαν πού νοιάζεται μόνον γιά τήν προμήθεια; Τί νά π;Ξέρεις, ταν κάποιος παύ ν μάχεται γι τς δέες του, ο δέες του δν ξίζουν ατός. γώ τώρα τί νά σκεφθ; Πώς δέν ξίζει επούση ο δέες της;

Θα βγει κάποιο πολιτικό κόμμα, είτε “αστικό” είτε “επαναστατικό”, να καταδικάσει το φαινόμενο μιας ολικής στοχοποίησης έξω από κάθε έννοια κριτικής ή σάτιρας; Ή βαραίνει περισσότερο από τις δημοκρατικές αξίες, ο κίνδυνος μερικών χαμένων χιλιάδων ψήφων;

Ποιές δημοκρατικές ξίες βρέ…..; Πς καλά; Δημοκρατικές ξίες κα το κώλου τ ννιάμερα!!!!
Παπούλιας δέν ταν, πού παρέα μέ λους τούς ρχηγούς κομμάτων, γνόησε τήν ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ψφο 400.000 ψηφοφόρων; Σέ ποιόν μωρέ τά πουλς ατά τά περί δημοκρατίας;  Ποις δημοκρατίας; Ατς πού ναγνωρίζει ς νόμιμον καί θικόν μόνον ατό πού τήν βολεύει; Δλα δή λα τά κ@λόπαιδα τς μεταπολιτεύσεως, μαζύ μέ τά τσιράκια τους; ει π κεμόρφωτε, πο θ μιλήσς κα γι δημοκρατία…

Η στάση που θα κρατήσουν τα κόμματα απέναντι στο φαινόμενο έχει ουσιαστική σημασία:  Αν η στάση της κεντροδεξιάς ήταν διαφορετική την εποχή των πρώτων επιθέσεων στη Μ. Ρεπούση και στο βιβλίο, αν είχε δηλαδή δείξει υπευθυνότητα όπως η  κ. Γιαννάκου, αντί να παραδώσει “γη και ύδωρ” στον ΛΑ.Ο.Σ. και στους νεοναζί (που τότε δε διακρίναμε), είμαι σίγουρος ότι τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Δε θα είχε κατασκευαστεί μια εθνική συναίνεση σαν μπετόν αρμέ να παρέχει ηθική και πολιτική νομιμοποίηση σε φασιστικές και σεξιστικές επιθέσεις.

Κονα τ κεφάλι σου! Κονα το δυνατά! Πάρα πολ δυνατά! Τόσο σο ν κούσουμε ως δ τ ντίνκι ντίνκι….
Καλ σ κατάλαβα γ γι φασιστόμουτρον το κερατ!
Γιατί δέν σο ρέσει ντίλογος; Γιατί σο ρέσει, καθς καί στούς μοίους σου, νά μήν χετε ντίδρασιν κι ντιρρήσεις;  Μέ τί σς χουν γεμίσει τό κεφάλι τέλος πάντων; 
Καί πς καταφέρνεις καί συνδέεις τόν νθελληνισμό τς επούση μέ τήν εσοδον τς Χρυσς Αγς στήν βο(υ)λή; 
Τί περίγραπτη θαλασσοταραχή χει ταράξει  τήν σκέψιν σου; 
ν τε «καλό μου» ν διαβάσς περ δημοκρατίας κα ξαν πέρνα τν Σεπτέμβιο!
Κόπηκες! 

Στους  «πολέμους της μνήμης», οι οποίοι δεν αποτελούν ελληνική αποκλειστικότητα, μπορούμε να ξεχωρίσουμε δύο διαστάσεις. Την επιστημονική (ιστορία/ διδακτική της ιστορίας) και την πολιτική. Περί της πρώτης, σε σχέση με το αποσυρμένο βιβλίο της Στ’ Δημοτικού, μπορούμε να συζητούμε ατελείωτα για τις επιλογές που έγιναν από τη συγγραφική ομάδα, όπως επίσης και για τους λόγους για τους οποίους τελικά χάθηκε εκείνη η «μάχη». Μπορούμε να εξετάσουμε αν λόγω του ειδικού προορισμού του έργου για τη δημόσια εκπαίδευση υπήρχαν “εξαρτήσεις” που εμπόδιζαν τη συγγραφική ομάδα να πει “τα πράγματα με το όνομά τους”, με αποτέλεσμα να υποπέσει σε συμψηφισμούς. Έτσι, καθώς δε μπορούσε να γράψει για τα λάθη και τις βιαιοπραγίες που διέπραξε ο ελληνικός στρατός κατά την παραμονή του στην περιοχή της Σμύρνης και την επέλαση του στην ενδοχώρα, αποφάσισε να “απαλύνει” την περιγραφή των Τουρκικών “αντιποίνων”.

Τν  κουτάλα… Τν κουτάλα…
Τσο Γιωργάκι…

Μιλς γι λάθη, γι βιαιοπραγίες… ραα… Μέ τήν γενοκτονία τί γίνεται; Συνέβ χι; μήπως θά γυρίσς τώρα νά μς πς πώς καλς γινε, διότι πρεπε καί τά μογγόλια νά μυνθον, κόμη καί νά νταποδώσουν τά σα; 
Σοβαρά;
Γι φέρε μας βρ φωστήρα σ παρακαλ μερικς καταγραφές. ..
Θά βάλς σα κι μοια μερικές κραες περιπτώσεις μέ τόν φανισμό σχεδόν δύο κατομμυρίων λλήνων, ρμενίων, σσυρίων καί Περσν πό τήν Μικρά σία; Δλα δή θέλεις νά πς πώς άν κάποιοι πανηλίθιοι (καλν ρα), διέπραξαν γκλήματα, διακαιολογονται ο γενοκτονίες τόσων πληθυσμν καί θεωρονται πί πλέον καί δίκαιες; 
Τί λές βρέ νήθικο κατασκεύασμα;
άν δλα δή νας λίθιος βίασε (καλν ρα), μίαν τουρκοπούλα, πρεπε ο Τσέτες νά βιάσουν 1,5 κατομμύρια

 λληνίδες, ρμένιες καί σσύριες; Καί τό θεωρες πίσης ς μή γενόμενον; Ν χαρ διαλόγους πο μς τάζει τ εδωλον σου! (Ναί, γι τέτοιες ναλογίες συζητμε «φωστήρα» μου…. Κι χι τς πηγς το Βερέμη παρακαλ! χι, ατς εναι ν τελς λλοιωμένες κα καλοπληρωμένες π τ ΕΛΙΑΜΕΠ. Πήγαινε ν διβάσς λίγο π Χόρτον κα μετ τ ξαναλέμε.. Νούμερο, νούμερο…)

Κα γι ν καταλάβς πόσο λλο γι λλο παραπατς, ψξε βρ «φωστήρα» ν μάθς τ πότε πεφασίσθησαν ο διωγμοί, πότε ξεκίνησαν ο δολοφονίες κατ τν πληθυσμν τς Μικρς σίας κα  πότε λοκληρώθησαν!
λλ επαμε, παπαγαλάκι το συστήματος τς νέας τάξεως εσαι κι σύ… Τί λλο θά μποροσες νά σχυρίζεσαι πό ατά πού σο χωσαν μέσα στό δειο σου κεφάλι; μήπως μπορς νά ρευνήσς ντίμως, δίχως καθοδήγησιν;

Αὐτό βρέ νούμερα τό θεωρεῖται φυσικόν καί δίκαιον;

 

Αποτελεί όμως λάθος να κρίνεται ένα ολόκληρο βιβλίο, από μία φράση. Ένα βιβλίο ασύγκριτα καλύτερο από αυτό που χρησιμοποιείται. Ο “συνωστισμός” έγινε η φράση “σημαία” πίσω από την οποία  πραγματοποιήθηκε η κινητοποίηση για την απόσυρση ενός βιβλίου που οι βασικές του διαφοροποιήσεις από τα προηγούμενα (και αυτά που ενοχλούσαν) ήταν άλλα: η απομυθοποίηση, η ιστορικοποίηση των “400 χρόνων σκλαβιάς” σε επίπεδο περιεχομένου, και ο εκσυγχρονισμός της διδακτικής, μέσω της χρήσης των πηγών, σε επίπεδο μεθοδολογίας. Από την άλλη μεριά, έχουν γίνει τεκμηριωμένες κριτικές στο βιβλίο, οι οποίες, μέσα στα πλαίσια ενός επιστημονικού διαλόγου, είναι χρήσιμο να συνεχίζονται.

Οτε λίγο οτε πολ μς λς πς δν εχαμε 400 χρόνια σκλαβις πς περνούσαμε θαυμάσια!
Μάλλιστα! 
Κάτι δλα δ π τς νισορροπίες το Βερέμη κα το Τ(σ)ατσοπούλου μς παναλαμβάνεις!!
ν τάξει «καλό μου»… 
Νά σο π τώρα γώ νά διαβάσς τά pax ottomanic; Δν θ τ ντέξς! καθοδηγητής σου κανε θαυμασία ργασία μ τν γκέφαλόν σου!

 

Σο τν παρέδοσε ν τελς δειο κι  κνό! 
Πς θά  δουλέψ τώρα γιά τά χρειώδη; Γίνεται; Δν γίνεται…
Πάντως, καλο κακο, γ χω παντήσει… Μο φαγε βέβαια μερικς ρες, λλ ταν πανεύκολον!
Ο πηγς ταν κενάγνωσιν κα γραφ γνωρίζω… ρκοσε μόνον μελέτη τους, κάτι πο φυσικ σες δυνατετε ν κάνετε… Δν πειράζει!
Δν χω οτε τν διάθεσιν, οτε τ κουράγιο μ οτε κα κάποιο βίτσιο ν σς κάνω νθρώπους! (Πο δν γίνεστε… Εναι δική σας Φύσις ατή!!!)
Ατ τ χάσατε δι παντός! Πμε γι λλα τώρα! Πι σημαντικά!  

σε δ κενες τς «τεκμηριωμένες κριτικς» στ βιβλίο! 
Ποιές κριτικές βρέ νιστόρητοι; σες τ γράφετε κι σες τ «κρίνετε»… Γιάννης κερν κα Γιάννης πίνει…
Θές νά σο πιάσω τά ΟΛΑ βιβλία το Δημοτικο, το Γυμνασίου καί το Λυκείου καί νά σο ποδείξω πόσα ψέμματα γράφουν; Κα πρόσεξε, δν εμαι στορικός… πλς στορία εναι μία π τς μεγάλες μου γάπες. 
Ἐὰν φέρω κα ΙΣΤΟΡΙΚΟ, κι χι παπαγάλους, τότε πολ φοβμαι πς τρύπα δν θ βρίσκετε γι ν κρυφτετε! Νούμερα! νούμερα!

κου «στοριοποίησιν κα πομυθοποίησιν 400 χρόνων σκλαβις»! Μά πό πο τά κατεβάζει γκλάβα τους λα ατά; δέν τά κατεβάζει γκλάβα τους καί τά διαβάζουν πό λίστα παντήσεων;

Σε πολιτικό επίπεδο όμως, δεν έχουμε την πολυτέλεια να πατάμε σε δύο βάρκες, σε «ναι μεν αλλά». Το μόνο που πετυχαίνει μια τέτοια αμφιταλάντευση είναι να δίνει πολυφωνική κάλυψη σε ό, τι πιο ακραίο.   Στο  πρόσωπο της Μ. Ρεπούση, τέτοιες πολιτικές δυνάμεις επιθυμούν να χτυπήσουν -να πατήσουν και να αποτελειώσουν για να είμαι ακριβής – κάθε φωνή που αγωνίζεται στην κατεύθυνση ενός αναστοχασμού πάνω  στην κατασκευή της εθνικής ταυτότητας αλλά και προς έναν εξορθολογισμό της εξωτερικής μας πολιτικής).

Πολ μο ρεσε ατ τ «,τι  πι κραον»!!! !

Κύττα ποις μιλάει, θ πρεπε ν παντήσω!
λλ δν τ κάνω. 
Επαμε, μία κα επούση χει ρεξιν ν πετ κοτρνες, μες φείλουμε ν τς ποδομομε κα ν μν τος πιτρέπουμε ν μς βάλλουν. 
ταν ο κόλουθοί της κα ο θαυμαστές της, τρέχουν γι ν τν στηρίξουν, καλς κάνουν, διότι ατ μς βοηθ στ ν μπορέσουμε ν συνειδητοποιήσουμε βαθύτερα τν βλακεία τους κα ν τος ποδομήσουμε ταχύτερα!
Δυστυχς, τέτοιου εδους στερικς καταγραφές, ναφορικς μ τ ἐὰν πετ χι γάιδαρος, ν τ ν πορρίπτονται φυσικότατα ς  πορρίματα, μς πασχολον κα ναλώνουμε χρόνο πρ κειμένου ν ποδείξουμε τ αταπόδεικτον.
Ελικρινς, ἐὰν μ ωτούσατε πρ μερικν τν γι τ εδος το κάθε Στόγια, καθς κα γι τ εδος λων ατν τν ‘Ρεπουσολάγνων, θ γελοσα… 
Σιγ μν φιέρωνα χρόνο, πρ κειμένου ν καταπιαστ μ τ φτερ το γαϊδάρου.
μως, δυστυχς, εναι ρκετο κε ξω ατο πο χουν πέσει θύματα τς μιμαθείας τους!
Μία δήλωσις μ επούσιον στόμφον φαντάζει, στ μάτια κα στ ατι κάποιου πο δν κατέχει, ς θέσφατον!
Κα τ θέσφατα, ς λλες θεϊκς ντολές, εναι διαπραγμάτευτα!
λοιπόν, γ κακς πρατα τόσα χρόνια, μ τ ν τος γνο
Δν πρέπει στ σκουπίδια ν βγαίνουν στν πιφάνεια!

 

Προκαλον μολύνσεις κι σθένειες!
Τί μολύνσεις; 
Τέτοιες πο πλέον μόνον Φύσις θ ναλάβ, γι λόγους διατηρήσεως τν εδν, ν πάψ δι  παντός! 

Πληρώνουμε τον ύπουλο νεοσυντηρητισμό της δεκαετίας του ’90. Του “Μακεδονικού”, της λατρείας του Μιλόσεβιτς, της κατακραυγής για τη σύλληψη του Οτσαλάν, της σταυροφορίας για τις ταυτότητες, του “ταπεινωτικού συμβιβασμού” στα Ίμια, της ανάληψης των Ολυμπιακών. Ότι κάποτε ήταν light, γαλάζιο, σχεδόν ποιητικό, ηρωικό, λαϊκό, ενίοτε αριστεροδέξιο, σήμερα είναι χυδαίο στο διαδίκτυο και κυκλοφορεί με μαχαίρια και σιδηρογροθιές στους δρόμους.

Νεοσυντηρητισμός! πουλος!Πο στό καλό τίς βρίσκουν βρέ παιδιά ατές τίς λέξεις; Τί λεξιπενία μέ δέρνει τελικς;
Καί πς στά κομμάτια συνδέονται ο λατρεες  πρός τόν τσαλν καί τόν Μιλόσεβιτς μέ τά μια καί τούς λυμπιακούς γνες;
Γιατί κι δ γώ νάποδα τά χω μάθει;
Γιατί κι δ χω ντιληφθε πώς πλς  χουμε πέσει θύματα τς παλαις τάξεως, πού δρ δ κι αἰῶνες ες βάρος τς νθρωπότητος; Γιατί παράδοσις το τσαλν, καθς καί παράδοσις το νόματος τς Μακεδονίας, μαζύ μέ τά μια, ταν τς ατς παραστάσεως σκηνές; Γιατί πιστεύω πώς τό θέμα τς χερσονήσου το Αμου κόμη δέν χει κλείσει; Γιατί ατό τό Γιωργάκι τά βλέπει μόνον πό τήν πλευρά το «διανοουμένου» λλά δυνατε νά τά προσεγγίσ μέ στορικήν καί λογικήν σκέψιν; Τί στά κομμάτια «τσιτάτα» εναι ατά; 
Καί γιατί ατό τό Γιωργάκι, καθς κα πολλ λλα Γιωργάκια, χουν λυσσάξει νά μς θήσουν στήν μορφωσιά; Μήπως γιά νά καλύψουν τήν δική τους; μήπως γιά κάτι λλο;  

Τέλος! Σηκώνω τ χέρια ψηλά!
Ο λίθιοι εναι ήττητοι! 
Κι ποφασίζω ν μν τος λαμβάνω στ σοβαρά, πως λλως τ κανα τόσα χρόνια!
Χαλ τν ρεμία μου κα τν συχία μου!
Κα φυσικ ατο δυνατον κόμη κα νάγνωσιν ν κάνουν! Τόσο λλο γι λλο

Φιλονόη. 

 

Υ.Γ. 1.Μήπως τό παλληκάρι χει βλέψεις γιά κάποιαν καρέκλα στόν συνδυασμό το Κουβέλη 

(Visited 21 times, 1 visits today)




Leave a Reply