Μηνιαία Ἀρχεῖα: Ἰανουαρίου 2015

Ἔλα ῥὲ Ὁμαδάρα… Τρέλλανέ μας!

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Ἕλληνες…
ἔχετε δύο Mόνον Ἐπιλογές…

Πρώτη Ἐπιλογή:
Νὰ ἀσχοληθεῖτε μὲ τοὺς κυβερνῆτες σας ποὺ δὲν σᾶς κυβερνοῦν ἐδῶ καὶ χρόνια, μὲ τίς τρομοκρατίες τους, μὲ τὰ ἀπροσάρμοστα κομματικὰ τσογλάνια ποὺ κάνουν ἀλλαξοκωλιὲς στὰ ὑπουργεῖα, μὲ τοὺς μισθοφόρους δημοσιο-γραφίσκους, μὲ τίς ἀπεργίες πείνας τύπου Μιχελογιαννάκη, μὲ τὰ ΜΑΤ νὰ πλακώνονται μὲ τοὺς δικούς τους, μὲ τὰ ὁράματα τῶν ὑποψηφίων ποὺ νομίζετε ὅτι εἶναι καὶ δικὰ σας καὶ βασικά, μὲ τὸ μῖσος μεταξύ σας σκοτώνοντας ὁ ἕνας τὸν ἄλλο!
Συνέχεια →

Τὰ σάββανα δὲν εἶχαν …τσέπες!!!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Οἱ παλαιοὶ στὴν Χίο, θυμοῦνται τὸν ἐφοπλιστή ποὺ πέθαινε ἐπὶ εἴκοσι ἡμέρες, ἀλυκτῶντας σὰν σκυλί, καὶ τὰ οὐρλιακτά του ἀκούγονταν σὲ ὅλο τὸ κέντρο τοῦ νησιοῦ.

Σὲ ὅλη του τὴν ζωή, εἶχε γαμήσει, βιάσει, ἀγοράσει καὶ ταπεινώσει ὅτι πετοῦσε, περπατοῦσε ἢ κολυμποῦσε στὴν γῆ…
Τρία παλληκαράκια εἴχαν κατακλειδώσει οἱ καπετανέοι του στὶς πλῶρες τῶν πλοίων ποὺ ἐβούλιαξαν μετά, γιὰ νὰ ὑπάρξουν οἱ ἀπαραίτητες ἀπώλειες ζωῆς, ποὺ ἀναγκάσαν τις ἀσφαλιστικὲς νὰ πληρώσουν: «ΟΛΙΚΗ ΑΠΩΛΕΙΑ» τὰ σαπάκια τοῦ πολέμου… Συνέχεια →

Ἐμεῖς ἐπιμένουμε…

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἡμέρες ποὺ εἶναι ἄς εὐχηθοῦμε.
Μὰ πρῶτα ἀπ΄ ὅλα στὸ μυαλό μας ἄς κρατοῦμε ζωντανὴ τὴν σκέψιν τῆς Ἐλευθερίας.
Αὐτὴ μᾶς κρατᾶ ζωντανοὺς καὶ μᾶς δίδει δυνάμεις.
Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀνάγκη μας, γιὰ αὐτὴν θὰ ἀγωνιστοῦμε, γιὰ αὐτὴν θὰ πεθάνουμε, ἐὰν ἀπαιτηθῇ. Συνέχεια →

Ἡ πρώτη ἡμέρα τοῦ χρόνου

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Τρέμουν τα πόδια. Από το κρύο εκ πρώτης όψεως. Δεκέμβρης μήνας, πάει ο παλιός ο χρόνος. Επί της ουσίας, από αυτό που πάει να κάνει.  Αυτό ανθρώπου νους δεν θα το χωρούσε. Ούτε κι ο δικός του ένα χρόνο, ίσως κι ένα μήνα πριν.. Ούτε και τώρα. Και τώρα δεν ξέρει αν θα βρει τη δύναμη να φτάσει μέχρι το τέλος. Όσο θυμάται τι κουβέντες μεταχειριζόταν για όσους άκουγε στα νέα ότι είχαν κάνει κάτι παρόμοιο… Και τώρα δεν ξέρει πώς μπορεί να ξεφύγει απ’ αυτό το δίλημμα, ξέρει πως η απελπισία του είναι τέτοια που η ψυχή του δεν θα μπορέσει ποτέ να γαληνέψει, ό,τι κι αν κάνει απόψε, όποιον δρόμο κι αν διαλέξει. Συνέχεια →

Ὁ ἀπὸ μηχανῆς θεὸς μέσα μας εἶναι.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Tὸν 20ό αἰῶνα, λένε, πὼς προοδεύσαμε. Ἴσως, τεχνολογικὰ μᾶλλον.
Ἀλλὰ δεν εὐτυχήσαμε σὰν ἄνθρωποι.
Γι’ αὐτό, τὸν 21ο αἰῶνα θὰ δρέψουμε τοὺς καρποὺς τοῦ 20οῦ, τὴν ἀλαζονεία δηλαδὴ καὶ τὴν πνευματική μας πενία, Συνέχεια →