Ἡ ζωὴ μετὰ τὸ «ἐγώ».

Ἡ ζωὴ μετὰ τὸ «ἐγώ».Εἶναι κάτι πολὺ περίεργο αὐτὸ ποὺ συμβαίνει στοὺς ἀνθρώπους ὅταν μετὰ τὸ «ἐγώ» τους ἀρχιζουν νὰ …«ἀνοίγουν» καὶ νὰ συναντοῦν, παντοῦ γύρω τους, μέσα τους, στὸν κόσμο τους, τὸ «ἐμεῖς».
Αὐτὴ ἡ στιγμὴ ποὺ θὰ συμβῆ, στὸν ὁποιονδήποτε, ἐὰν συμβῇ, εἶναι κάτι ξαφνικὸ καὶ ἀλλάζει ὅλην τὴν ἔως τότε ἀντιμετώπισιν τῶν δεδομένων, τῶν σχέσεων καὶ τῶν ἐπιλογῶν μας.
Εἶναι σὰν ἀπὸ μονάδα νὰ μετατρέπεται κάποιος σὲ μέρος μίας ἁλυσίδος.
Ἕνας κρίκος ἀπολύτως σημαντικὸς καὶ ἀπαραίτητος, ποὺ εἶναι ἐκεῖ διότι ἔτσι ἔπρεπε νὰ εἶναι.

Εἶναι ἀπίθανον νὰ ἐπιστρέψῃ κάποιος στὸ  «ἐγώ» ὅταν ἔχῃ βιώσει τὸ «ἐμεῖς», διότι ἡ πορεία του πλέον τὸν ὁδηγεῖ στὸ «γιατί». Κι αὐτὸ τὸ γιατὶ εἶναι κάτι ποὺ διαρκῶς γεννᾶ νέα ἐρωτήματα μὰ καὶ πολλὲς ἀπαντήσεις, πρὸ κειμένου νὰ ὁδηγηθῆ κάποιος, σιγὰ σιγά, στὴν βαθειὰ κατανόησιν.

Φιλονόη

φωτογραφία

(Visited 24 times, 1 visits today)




One thought on “Ἡ ζωὴ μετὰ τὸ «ἐγώ».

Leave a Reply