Θά τό κάνετε Κοῦγκι;

Καμμένος;
Κοῦγκι;
Ὤ Ῥέ…. Μήπως τό παρατραβᾶμε; Ἤ ὄχι;Θά τό κάνετε Κοῦγκι;

 

Καμμένος: «Αν δεν πάρουμε αυτό που θέλουμε, θα το κάνουμε Κούγκι».

Τι λέει αυτό το άθλιο υποκείμενο!
Μπείτε λοιπόν τώρα στην θέση οποιουδήποτε Ευρωπαίου πολίτη (ή πολιτικού).
Πώς θα νοιώσει ακούγοντας αυτό;
Θα φοβηθεί; Θα γελάσει; Ή θα πει «μπλέξαμε με ψυχασθενείς»;

Ἀλικᾶκος Δημήτρης

Μπορῶ νὰ ταχθῷ δίπλα στὸν κάθε Καμμένο, ἐφ΄ ὅσον αὐτὸ εἶναι γιὰ τὸ καλὸ τῆς Πατρῖδος μου. Καὶ μπορῶ ἐπίσης νὰ κάνῳ μαζύ του Κοῦγκι τὸ πᾶν, ἐὰν πρόκειται νὰ ἀπελευθερωθῇ ἡ Πατρίς. Ἤ ἐὰν πρόκειται, ὅπως τότε οἱ Σουλιῶτες στὸ Κοῦγκι, νὰ πεθάνουμε μὲ ἀξιοπρέπεια, πρὸ κειμένου νὰ μὴν μείνουμε σκλάβοι.
Ὡραῖο λοιπὸν τὸ παράδειγμα, ἐὰν συζητᾶμε γιὰ τὴν περίπτωσιν τῆς καταγραφῆς νέων σελίδων ἡρωϊσμοῦ..
Καὶ ναί, μαζύ του θὰ ἤμουν, ἐὰν ἦσαν ἔτσι πράγματι τὰ πάντα.

Ἀλλά…Εἶναι;

Πρῶτα ἀπ΄ ὅλα νὰ δοῦμε τὸ πλαίσιο ἐντὸς τοῦ ὁποίου τοποθετοῦνται τὰ γεγονότα, τὶς ὁμοιότητες, ἐὰν ὑπάρχουν, καθὼς καὶ τὶς ὅποιες διαφορές.

Κοῦγκι λοιπόν, 1803. Οἱ Σουλιῶτες ἀπὸ παντοῦ περικυκλώνονται, ἀπὸ τὶς δυνάμεις τοῦ Ἀλῆ πασσᾶ τῶν Ἰωαννίνων. Ἤ θὰ νικήσουν ἤ θὰ πεθάνουν. Τὸ γνωρίζουν. Εἶναι τόσοι πολλοὶ οἱ ἐχθροί, ἐντὸς κι ἐκτὸς τῆς Πατρῖδος τους, καὶ τόσο καλὰ στημένη ἡ δαγκάνα γύρω τους, ποὺ τελικῶς ἤ κάποιοι ἐλάχιστοι διασκορπίζονται, γιὰ νὰ σωθοῦν, δίχως μεγάλες ἐπιτυχίες, ἤ ἁπλῶς, μαχόμενοι, σφάζονται.
Ὁ Σαμουὴλ ἀποφασίζει νὰ μὴν ἀπομακρυνθῇ ἀπὸ τὰ ἱερὰ χώματα τοῦ Σουλίου καὶ πυροδοτεῖ (κατ’  ἄλλους ἦταν τυχαῖον) τὴν πυρίτιδα. Ὅσοι ἦσαν ἐκεῖ τοὐλάχιστον πέθαναν ἐλεύθεροι, παίρνοντας μαζύ τους κι ἀρκετοὺς τουρκαρβανῖτες…

Ἑλλὰς 2015.
Ἡ Ἑλλάς, πράγματι, κατ΄ ἀντιστοιχίαν μὲ τὸ Κοῦγκι, ἀπὸ παντοῦ περικυκ

λωμένη.
Οἱ ἐχθροὶ ἐντὸς κι ἐκτός, ὅπως καὶ τότε, στὸ Σοῦλι.
Ἡ δαγκάνα σφίγγει ὅλο καὶ περισσότερο… Νεκροὶ πολλοί, ὅπως καὶ τότε… Κάποιοι, λίγοι, πρόλαβαν κι ἔφυγαν, μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ σωθοῦν. Οἱ πολλοὶ ὅμως παραμένουν ἐντός, ἀγρίως πολιορκημένοι καὶ ἀσθενῶς μαχόμενοι…
Ἄλλως τὲ τὰ τότε ὅπλα, μὲ τὰ σημερινά, δὲν ἔχουν καὶ κάποιες ὁμοιότητες…

Σαμουὴλ ὅμως σήμερα ΔΕΝ ὑπάρχει…
Οὔτε κάποια κεφαλὴ καθαρή.
Κι ὅπως τότε, ἔτσι καὶ τώρα, οἱ πραγματικοὶ ἀρχηγοί, ἔχουν διαφύγει, διασκορπιστεῖ καὶ διαχωριστεῖ σὲ ἀμέτρητες φατρίες, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἔχῃ μείνει ἄνευ κεφαλῶν ὁ λαός.
Καὶ δυστυχῶς μας, τότε ἦσαν πολεμιστές, στὴν πλειοψηφία τους, οἱ πολιορκημένοι, ἐν ᾦ σήμερα ΔΕΝ εἶναι.
Καὶ κατέληξαν ΟΛΟΙ τους νεκροί… Μὰ ὅλοι ὅσοι ἦσαν στὸ Κοῦγκι!

Συνεπῶς;

Τί βλέπουμε μέ βάσιν τά παραπάνω;
Ἐγὼ προσωπικῶς βλέπω ΜΟΝΟΝ σφαγὴ τῶν ἰθαγενῶν…
Οἱ εἰσβολεῖς ἔχουν ὅλα ἐκεῖνα τὰ ὅπλα ποὺ ἀπαιτοῦνται, ἔχουν ἁπλώσει τὶς δυνάμεις τους (τοὺς σημερινοὺς τουρκαρβανῖτες) μέσα στὴν χώρα, ἔχουν ἐξαγοράσει τοὺς ἀρχηγούς, δημιουργῶντας δεκάδες φατρίες-κόμματα-κινήματα, ἔχουν διαβρώσει ὅλους τοὺς μηχανισμοὺς ἀμύνης (δικαιοσύνη, βουλή, δημοσίους ὑπαλλήλους) καὶ ὁδεύουν πρὸς τὴν τελικὴ ἐκκαθάρισιν, ποὺ εἶναι ἡ ὁλοκληρωτική μας δουλοποίησις. Κι αὐτὸ εἶναι πλέον θέμα στιγμῆς κι ὄχι θέμα ἀορίστου χρόνου.

Ἡ μεγάλη διαφορά μας ὅμως εἶναι στὸ ὅ,τι τότε ΜΟΝΟΝ τὸ Κοῦγκι (Σοῦλι) ἀντιστέκετο καὶ δὲν ὑπῆρχαν ἀλλοῦ, ἄλλες ἑστίες ἀντιστάσεως. Τώρα; Ὑπάρχουν ἑστίες ἀντιστάσεως, ἀκόμη καί σέ ἕνα ὑποτιθέμενον Κοῦγκι; Ἤ ὄχι;
Ἤ μήπως οἱ ὅποιες ἑστίες ΔΕΝ ἀποτελοῦν συγκροτημένες ὁμάδες πα

ρά μόνον ἄτομα;

Ἐπίσης τότε ὁ ἐχθρὸς ἦταν συγκεκριμένος, μὲ ὄνομα καὶ διεύθυνσιν. Ἐλέγετο Ἀλῆς ἤ σουλτᾶνος ἤ ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία.
Καὶ τώρα ὁ ἐχθρὸς εἶναι συγκεκριμένος ἀλλὰ εἶναι κι …ἀόρατος!!! Δὲν μᾶς ἐπιτρέπει νὰ τὸν ἀναγνωρίσουμε, δὲν δηλώνει διεύθυνσιν καὶ δὲν ἔχει ὀνόματα. Καὶ δυστυχῶς ἀν τὶ νὰ μᾶς διευκολύνουν οἱ ἐκάστοτε ἐπὶ κεφαλῆς τῶν ὅποιων ὁμάδων, μεγαλώνουν τὶς ἀσάφειες καὶ τὶς ἀοριστίες. Κι ἔτσι, ἀν τὶ νὰ δῷ πὼς ἡ τράπεζα ἤ ὁ τραπεζίτης ἤ ὁ ἰδιοκτήτης αὐτῆς εἶναι ὁ ἠθικὸς αὐτουργὸς τῆς δυστυχίας μου, ἐγὼ βλέπω τὴν ὑπάλληλο ποὺ δὲν μὲ ἐξυπηρέτησε σωστά, τὸν πολιτικὸ ποὺ χρηματοδότησε ἡ τράπεζα καὶ μὲ ἐξαπάτησε ἤ τὸν κομματάρχη ποὺ διόρισε ὁ τραπεζίτης καὶ μοῦ ἅρπαξε τὸ σπίτι. Εἶτε ἀδυνατῶ νὰ δῷ τὴν πραγματικότητα, εἶτε ΔΕΝ θέλω νὰ τὴν δῷ.  Κι αὐτὸ μᾶς ὁδηγεῖ, ΟΛΟΥΣ, σὲ ἀποπροσανατολισμὸ καὶ διάσπασιν…
Ποῦ λοιπόν νά βρεθῇ ἡ ὁμοψυχία;  Ποῦ ἡ ὁμαδικότης;

Φυσικὰ ἀκόμη μία, πολὺ σημαντικὴ διαφορά, ἀφορᾶ στὰ γεγονότα καὶ στοὺς μετέχοντες.
Τότε οἱ Σουλιῶτες ἦσαν μόνοι τους… Τώρα ἐμεῖς ΔΕΝ εἴμαστε μόνοι μας.
Ὅλη ἡ Εὐρώπη, ἀλλὰ κι ΟΛΟΣ ὁ πλανήτης, πάσχει ἀπὸ τὰ ἴδια πάθη καὶ τὶς ἴδιες ἀπειλές. Ἐὰν ἐγὼ πασχίσῳ νὰ σώσῳ τὸν ἑαυτόν μου, καταστρέφοντας τοὺς ἄλλους, εἶναι σὰν νὰ κτυπῷ τοὺς συμμάχους μου. Διότι, ὅσο κι ἐὰν προσπαθοῦν νὰ μὲ πείσουν γιὰ τοὺς ἐχθροὺς Γερμανοὺς ἤ τοὺς ἐχθροὺς Ἄγγλους ἤ τοὺς ἐχθροὺς Ἀμερικανοὺς, στὴν πραγματικότητα κι αὐτοὶ θύματα, ὅπως ἐμεῖς εἴμαστε…
Θύματα τῶν δικῶν τους ἐπιστατῶν-διαχειριστῶν.

Συνεπῶς, κατὰ πῶς μᾶς τὰ λέει ὁ Πανούλης, ὥρα μας εἶναι νὰ  πάρουμε στὸν λαιμό μας κι ἄλλους, ἀθώους, ποὺ ἐνεπλάκησαν ἀπὸ τοὺς δικούς τους ἡγέτες, σὲ αὐτὴν τὴν καταστροφή, ἀλλὰ ποὺ δὲν φταῖν σὲ κάτι.
Δὲν μοῦ φταίει, γιὰ παράδειγμα, ὁ πολίτης τῆς Γαλλίας ἤ τῆς Γερμανίας ἤ τῆς Ἰσπανίας, τὸν ὁποῖον οἱ ἡγέτες του ἐπίσης πλάνεψαν, μὲ στόχο τὸ νὰ τοῦ φορτώσουν αὐτὰ ποὺ φορτώνουν καὶ σὲ ἐμᾶς σήμερα. Κι ἐπίσης δὲν
θέλω νὰ πληρώσῃ αὐτὸς τὶς δικές μου παραλήψεις…
Καὶ αὐτὸ τὸ «Κοῦγκι» ποὺ περιγράφει ὁ Καμμένος θὰ συμβῆ, οὔτως ἤ ἄλλως, μὲ τὴν μεγάλη διαφορὰ πὼς ἁπλῶς θὰ ὑπάρξη ἕνα πολὺ μεγάλο ὁλοκαύτωμα, δίχως φανερὸ αἴτιο καὶ κατὰ ἀσχέτων. Ὁ πόλεμος ὅμως εἶναι δικός μας… Δὲν μᾶς φταῖν οἱ ἀθῶοι… Μόνοι μας ὀφείλουμε νὰ μάθουμε νὰ τὸν ἀντιμετωπίζουμε, νὰ πολεμοῦμε καὶ νὰ πεθαίνουμε ἤ νὰ νικοῦμε.

Τί λέτε λοιπόν;
Νά γίνουμε Κοῦγκι; Ἤ μήπως νά γίνουμε ἐπί τέλους πολεμιστές

καί ἐλεύθεροι ἄνθρωποι;

Φιλονόη

Υ.Γ.1. Ὁ Πανούλης ξέρει ἀλλὰ δὲν μιλᾶ. Τὸ γιατὶ δὲν μιλᾶ εἶναι δική του ὑπόθεσις. Τὸ γιατὶ ὅμως πρέπει ἐγὼ νὰ χαίρομαι, ἤ ὄχι, μὲ τὶς ἐξάρσεις του, εἶναι κάτι ποὺ μπορῶ νὰ τὸ ἐρευνήσῳ.

Υ.Γ.2. Ἐὰν εἶναι νὰ βοηθήσῃ τὸ ὁλοκαύτωμα στὴν ἀπελευθέρωσιν, μαζύ σου Πανούλη. Ἐὰν ὅμως ἁπλῶς ἐξυπηρετεῖ τοὺς παγκοσμίους σαχλαμᾶρες, ὄχι καλό μου… Ἀπέναντι ἐμεῖς!

φωτογραφία

(Visited 31 times, 1 visits today)




Leave a Reply