Ἡ στιγμὴ ποὺ περνᾶ καὶ χάνεται…

Ἡ στιγμὴ ποὺ περνᾶ καὶ χάνεται...Καὶ μοιάζει μὲ μίαν ἀνάσα…
Μὲ ἕνα …ΤΣΑΦ…
Κι ἐὰν δὲν εἴμαστε ἐκεῖ γιὰ νὰ τὴν ζήσουμε, πάει… Δὲν θὰ τὴν ξανασυναντήσουμε…

Ἡ ζωή μας ὅλη εἶναι σύνολον στιγμῶν. Πολλῶν στιγμῶν.
Καλῶν, στριφνῶν, κουραστικῶν, γλυκῶν, τρυφερῶν, ἀγχωμένων…
Μὰ τὸ ἐὰν θὰ καταφέρουμε νὰ «συνθέσουμε» αὐτὸ τὸ φαινομενικῶς ἄσχετον σύστημα στιγμῶν, γιὰ νὰ ἐπιτύχουμε, στὸν ἀπολογισμό μας, θετικὸ ἀποτέλεσμα, ἐξαρτᾶται μόνον ἀπὸ τὸ ἐὰν εἴμαστε, ἤ ὄχι, ἐκεῖ.

Στὸ χέρι μας καὶ μόνον εἶναι τὸ νὰ μετατρέψουμε τὴν μία, τόση δά, στιγμούλα μας, σὲ αἰωνιότητα.

Φιλονόη

φωτογραφία

(Visited 19 times, 1 visits today)




Leave a Reply