Τὸ Κατμαντοῦ

Πρό διετίας εἶχα ἐπισκεφθεῖ τό Νεπάλ καί εἶχα περιτρέξει ὅλη τήν πόλη τοῦ Κατμαντοῦ πού ἔσφυζε ἀπό ζωή, χωρίς νά ἔχει αὐτό τό στίγμα τῆς κακομοιριᾶς πού συναντᾶ ὁ ἐπισκέπτης στήν Ἰνδία. Ἔζησα στιγμές μοναδικές μέσα στά ὑπέροχα ἐκεῖνα μνημεῖα, πού τά περισσότερα ἔχουν μιά συμβολική σημασία. Μπῆκα σ’ ὅλα τά παζάρια, στά βουδικά τεμένη, στά ἐργαστήρια καλλιτεχνίας καί μικροτεχνίας. Εἶδα τήν καύση τῶν νεκρῶν σέ πιό ὑποβλητική μορφή ἀπ’ ὅ,τι τήν εἶδα στό Βαρανάσι. Ὅλα εἶχαν μιά ἐξωτική μαγεία. Καί ὅταν πλησίασα πρός τά Ἰμαλάια καί ἀντίκρυσα τίς χιονοσκεπεῖς κορυφές καί πλαγιές εἶχα τήν αἴσθηση ἑνός βιώματος ἀθανασίας.Τὸ Κατμαντοῦ

Ἀπό προχθές βράδυ, καθώς εἶδα τίς φρικτές εἰκόνες στήν τηλοψία, ἔχω τήν αἴσθηση τοῦ θανάτου. Τό ποιητικό Κατμαντοῦ κτυπήθηκε θανάσιμα ἀπό τήν ὀργή τοῦ Ἐγκέλαδου. Ἔπεσαν τά κτίρια, ἔπεσαν τά μνημεῖα, πλακώθηκαν χιλιάδες ἄνθρωποι. Τό αἴσθημα τῆς μαγείας διαδέχθηκε ἡ τραγωδία.
Θρηνῶ τούς νεκρούς ἀλλά ἀγανακτῶ μέ κάποιους ἀνοητολογοῦντες πού ἰσχυρίζονται ὅτι ὁ ἄνθρωπος ἐνίκησε τήν φύση.

Ἄς μήν εἴμαστε ὑπερφίαλοι. Ὅ,τι κι ἄν ἔχουμε δημιουργήσει, στηρίζεται στήν ἀνοχή τοῦ Ἐγκελάδου. Μ’ ἕνα ξέσπασμα ὀργῆς πάντα ὅσα όρθοῦνται ἐπί τῆς γῆς «ἠφάνισται».
Τουλάχιστον ἐκεῖ στὸ Νεπάλ, ἀκόμη καί οἱ Σέρπα δὲν μεγαλοφρονοῦν. Εἶναι σεμνοί καί ταπεινοί.
Χρειάζονται τήν βοήθεια ὅλων τῶν ἀνθρώπων τῆς γῆς.

Σαράντος Καργάκος
(27-4-2015)

(Visited 49 times, 1 visits today)




0 thoughts on “Τὸ Κατμαντοῦ

Leave a Reply