Βαθμιαῖες ἤ στιγμιαῖες αὐτοκτονίες;

Παντοῦ ὅλοι βολεύονται νὰ θεωροῦν τὴν αὐτοκτονία ὡς κάτι στιγμιαῖο, ποὺ ὀφείλεται στὴν «κακιὰ στιγμή».

Τὰ πράγματα ὅμως εἶναι πολὺ διαφορετικά.
Ἄπειρα περισσότεροι αὐτοκτονοῦν βαθμιαίως, ἐπὶ καιρῷ, σὲ αὐτὸ ποὺ ὀνομάζουμε χρονία αὐτοκτονία.

Γιὰ παράδειγμα.
Ὁ Χέμινγουέη ηὐτοκτόνησε στὰ 61 του χρόνια, μὲ μίαν καραμπίνα, ποὺ ἔβαλε στὸ στόμα του, ἀλλὰ μίαν ζωὴ ἔζησε προκαλώντας τὸν Χάρο νὰ τὸν πάρῃ καὶ μόνον ἀπὸ σύμπτωση δὲν πέθανε.

Ὁ πατέρας του δὲ εἶχε αὐτοκτονήση μὲ ἕνα περίστροφο (ποὺ ἡ μητέρα ἔστειλε μετὰ στὸν υἱό της! κι αὐτὸς τὸ πέταξε σὲ ἕναν βάλτο!).

Ἕνας ἐπισκέπτης, ποὺ ἐπέμενε τόσο πολὺ νὰ ἀγνοῇ τὴν συμβουλή μου νὰ βάζῃ προφυλακτικό, ὅταν πήγαινε μὲ ξένες ἰερόδουλες, (νέγρες κυρίως, ποὺ κατεκλυσαν τὴν χώρα μας τὰ τελευταία χρόνια), ποὺ ἠρνήθην νὰ τὸν δέχομαι πλέον, διότι θὰ ἦταν σὰν νὰ συναινοῦσα στὴν χρονία αὐτοκτονία του.

Φυσικὰ εἶναι περιττὸ νὰ πῶ ὁτιδήποτε γιὰ τοὺς καπνιστές, τοὺς γεροὺς πότες, τοὺς τοξικοφίλου, τοὺς πολὺ ὑπερβάρους, τοὺς διαβητικοὺς ποὺ κτυποῦν τέσσερα γλυκὰ στὴν καθισιά τους κλπ…

Λιᾶρος Διονύσιος

ἐπιμέλεια κειμένου Φιλονόη καὶ Φίλοι

εἰκὼν

(Visited 102 times, 1 visits today)




Leave a Reply