Φταῖν ὅλοι οἱ ἄλλοι γιά τά δεινά μας;

Τὸ ῥίξιμο τοῦ φταιξίματος στὸν ἐχθρὸ εἶναι σημάδι ἀνοησίας.
Ἐμεῖς τί κάναμε γιά νά ἀποφύγουμε τίς μπανανόφλουδες;

Ὁ Ἠλίας Ἠλιοῦ εἶχε πῆ ὅτι: «Ἡ Ἀριστερὰ δὲν ἄφησε ἀπάτητη καμμιὰ πεπονόφλουδα ἀπὸ αὐτὲς ποὺ τῆς ἔῤῥιχναν οἱ ἐχθροί της».

Κάτι π.χ. ποὺ δὲν συνέβη μὲ τοὺς Τούρκους.
Τὸ 1923 ὁ Κεμὰλ ἔστειλε τὸν στρατηγὸ Ἰνονοῦ -ποὺ δὲν εἶχε ἰδέα ἀπὸ διπλωματικὲς διαπραγματεύσεις- γιὰ καίριες συνομιλίες μὲ τοὺς Ἄγγλους στὴν Ἐλβετία.
Ὁ κοντὸς στρατιωτικὸς ἔκανε ζάφτι τὶς Ἀλεποῦδες αἰώνων!
Διότι ἦταν ἐπάνω ἀπὸ ὅλα πατριώτης!

Λιᾶρος Διονύσιος

(Visited 72 times, 1 visits today)




Leave a Reply